Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
kościół parafialny
Distinctive emblem for cultural property.svg 775/67 z 17.06.1967
Ilustracja
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Zawiercie
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia św. Mikołaja w Zawierciu
Wezwanie św. Mikołaja
Położenie na mapie Zawiercia
Mapa lokalizacyjna Zawiercia
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciu
Ziemia50°29′37″N 19°29′49″E/50,493611 19,496944

Kościół Świętego Mikołaja w Zawierciurzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w dzielnicy Zawiercia - Kromołowie. Mieści się przy ulicy Jurajskiej. W 1651 kościół został zamieniony na zbór ariański[1].

Architektura[edytuj]

Jest to najstarsza świątynia katolicka w mieście. Jest to kościół murowany, jednonawowy. Jego prezbiterium zakończone jest trójkątną apsydą. Świątynia powstała w XVI wieku. Nad drzwiami do zakrystii umieszczony jest gryfherb rodu Cromoli - założycieli Kromołowa. Pod ołtarzem głównym znajduje się grób jednego z członków rodu, pochodzący z XIII wieku.

Wyposażenie[edytuj]

Świątynia posiada cenne zabytki. Do najważniejszych należą: kropielnica wykonana z kamienia, drzwi do zakrystii, krata z żelaza oddzielająca kaplicę św. Anny od kościelnej nawy, chrzcielnica wykonana z kamienia, posiadająca jednolitą pokrywę, osadzona na stopie, wykonanej z kamienia mieszcząca się w kaplicy św. Izydora; dzwon „Św. Mikołaj” z 1508 roku, przenośne ołtarzyki dwustronne (feretrony) oraz grób znajdujący się pod kaplicą św. Anny.

Fundatorem jak i wykonawcą oświetlenia w kościele był Piotr Cieśla.

Zabytek[edytuj]

Kościół został wpisany do rejestru zabytków województwa śląskiego pod numerem 775/67 w dniu 17 czerwca 1967 roku.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Marta Kossakowska: Historia (pol.). [dostęp 2014-03-02].