Kościół Maryi Panny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stowarzyszenie Kultowe Katolickiego Kościoła Gallikańskiego Normandii
ilustracja
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Niezależny katolicyzm
Ustrój kościelny

episkopalizm

Obrządek

łaciński

Siedziba

Mont-Saint-Aignan

Zwierzchnik
• tytuł zwierzchnika

Roland Fleury
biskup

Zasięg geograficzny

 Francja

Członkostwo

Międzynarodowa Rada Wspólnoty Kościołów

Strona internetowa

Kościół Maryi Panny, oficjalna nazwa Stowarzyszenie Kultowe Katolickiego Kościoła Gallikańskiego Normandii (fr. Église Sainte Marie) – chrześcijańska wspólnota religijna działająca we Francji. Główny ośrodek religijny wyznania mieści się w Mont-Saint-Aignan.

Wspólnota utrzymuje przyjazne relacje z wieloma Kościołami i związkami wyznaniowymi na świecie m.in. Kościołem Starokatolickim Mariawitów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kościół Maryi Panny został założony w 1964 przez byłego mnicha benedyktyńskiego i księdza archidiecezji Rouen, Maurice'a Cantora. Lider wspólnoty próbował przez kilka lat współpracować z różnymi denominacjami starokatolickimi we Francji. W latach 1964-1966 był trzykrotnie konsekrowany na biskupa przez różnych hierarchów niezależnych Kościołów tradycji łacińskiej.

W 1970 do wspólnoty Maurice'a Cantora przyłączył się rzymskokatolicki biskup tytularny Sanavus, Mario Cornejo suspendowany w 1969 przez Stolicę Apostolską z powodu zerwania z celibatem i zawarcia małżeństwa. Cornejo Radavero konsekrował sub conditione Cantora, a następnie w 1987 wyświęcił dla Kościoła jeszcze trzech innych biskupów.

Od 1991 zwierzchnikiem Kościoła Maryi Panny był biskup Claude Ducrocq. Aktualnym zwierzchnikiem (stan - 2021 rok) jest biskup Roland Fleury.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Kościół Maryi Panny jest wspólnotą zachowującą tradycjonalizm w sprawowaniu liturgii łacińskiej z jednoczesnym dopuszczeniem pewnych liberalnych innowacji w prawie i dyscyplinie kościelnej.

Wspólnota odrzuca reformę liturgii łacińskiej wprowadzoną przez papieży Jana XXIII w 1962 i Pawła VI w 1970. Zachowano ustawienie ołtarza i szaty liturgiczne sprzed reformy Soboru Watykańskiego II. Liturgia Kościoła opiera się na Mszale Rzymskim św. Piusa V. Sprawowana jest ona jednak nie w języku łacińskim, a po francusku.

Kościół przyjął pewne zwyczaje Cerkwi prawosławnej i Kościołów starokatolickich. Między innymi wspólnota zniosła obowiązkowy celibat osób duchownych, dopuszcza rozwody kościelne i udziela sakramentu małżeństwa osobom rozwiedzionym.

Kościół Maryi Panny jest otwarty na dialog ekumeniczny. Jest członkiem Międzynarodowej Rady Wspólnoty Kościołów (ICCC). Współpracuje ze Wspólnotą Taizé.

Biskupi Kościoła Maryi Panny[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]