Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy-Zdroju

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Wniebowzięcia NMP
w Polanicy-Zdroju
Distinctive emblem for cultural property.svg 490/1400/WŁ z dnia 7.03.1994
kościół parafialny
Ilustracja
Widok kościoła od południa
Państwo  Polska
Miejscowość ul. Kamienna 8
POL Polanica-Zdrój COA.svg Polanica-Zdrój
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
Położenie na mapie Polanicy-Zdroju
Mapa lokalizacyjna Polanicy-Zdroju
Kościół Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju
Kościół Wniebowzięcia NMP
w Polanicy-Zdroju
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Kościół Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju
Kościół Wniebowzięcia NMP
w Polanicy-Zdroju
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Kościół Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju
Kościół Wniebowzięcia NMP
w Polanicy-Zdroju
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kościół Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju
Kościół Wniebowzięcia NMP
w Polanicy-Zdroju
Ziemia50°24′21,45″N 16°30′37,14″E/50,405958 16,510317
Strona internetowa
Widok kościoła od zachodu

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Polanicy-Zdrojuświątynia katolicka, najstarsza w mieście, położona w centrum miasta. Siedziba rzymskokatolickiej parafii Wniebowzięcia NMP w Polanicy-Zdroju.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na miejscu obecnego kościoła jezuici z Kłodzka wznieśli w 1650 r. drewnianą kaplicę, która stanęła w pobliżu dworu należącego do tego zakonu.[1] Służyła ona tutejszym katolikom, należący do parafii w Szalejowie Górnym. Z czasem liczba mieszkańców Polanicy uległa zwiększeniu, w wyniku rozwoju tutejszego uzdrowiska. Spowodowało to konieczność wzniesienia nowej świątyni. Dzięki położeniu na Klasztornej Górze[2] obiekt jest dobrze widoczny zarówno z miasta, jak i z drogi krajowej nr 8/E67.

Obecny kościół został wybudowany w latach 1911–1912 z cegły w stylu neobarokowym jako kościół filialny. Jego uroczystego poświęcenia dokonał biskup pomocniczy praski Václav Frind, 8 lipca 1912 r. Inicjatywy budowy podjął się ówczesny proboszcz szalejowski ks. Paul Theuner. Plac pod budowę kościoła ofiarował wikariusz katedralny z Wrocławia, ks. Freund. Z kolei świątynię zbudował mistrz murarski Andreas Ernst z Kłodzka, według projektu wrocławskiego architekta Ludwiga Schneidera[3].

1 października 1923 r. świątynia stała się głównym kościołem nowo powstałej parafii polanickiej[4].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół Wniebowzięcia NMP jest budowlą jednonawową z jedną wieżą, wybudowany w stylu neobarokowym z elementami secesyjnymi, z bogato dekorowanymi elewacjami, w tym zwłaszcza szczytami[5].

Ołtarz główny został wykonany z drewna sosnowego i lipowego. Jest on dziełem Zrzeszenia Warsztatów Stolarskich z Nysy. Tam też wykonano ołtarze boczne oraz jeden z konfesjonałów. Drugi z nich został wykonany w 1938 r. przez stolarza Wagnera z Kłodzka. Chrzcielnicę wykonał jeden z wychowanków tutejszego sierocińca, lądecki rzeźbiarz Klein. Stacje Drogi Krzyżowej malowane są na blasze, a ramy do nich wykonał rzeźbiarz z Nysy – Fischer[6].

Obrazy ołtarzowe oraz Drogi Krzyżowej, a także freski na sufitach zostały namalowane przez Oswalda Völkela(niem.) z Monachium, artysty pochodzącego z ziemi kłodzkiej. Witraże w oknach wykonano według projektu malarza Lercha z Düsseldorfu, a ich fundatorami byli miejscowi parafianie. Organy wykonał budowniczy Lux z Lądka-Zdroju. Dzwony powstały w 1912 r. w firmie Bierling z Drezna. Otrzymały imiona: Paweł, Maria i Józef. Do dnia dzisiejszego zachował się tylko ten ostatni. Zegar na wieży kościelnej został ufundowany przez Franza Wittwera, miejscowego fabrykanta i właściciela huty szkła[6]. Dzwony kościoła pw. Wniebowzięcia NMP były trzykrotnie fundowane (w latach 1912, 1927, 2006) i dwukrotnie konfiskowane w czasie wojen (1917, 1942) na cele przemysłu zbrojeniowego. Za każdym razem pozostawał tylko jeden dzwon. Po raz trzeci dzwony ufundowano w 2006 r.[2] W 1927 dzwony zostały wykonane przez firmę Gebrüder Ullrich w Apoldzie[6], w 2006 w ludwisarni Felczyńskich z Taciszowa[7].

W kościele znajduje się łaskami słynący Obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy ze Stanisławowa. Przed II wojną światową znajdował się w ołtarzu głównym tamtejszego kościoła gimnazjalnego. Trafił do Polanicy w 1946 r., kiedy tutejszą parafię objął ks. Marian Barg ze Stanisławowa. W 2013 r. w kościele ustanowiono sanktuarium NMP Nieustającej Pomocy[8].

Corocznie od maja do września z inicjatywy prof. Andrzeja Chorosińskiego w kościele są organizowane koncerty muzyki kameralnej i organowej[9].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffa, t. 15, Wrocław 1994, s. 351.
  2. a b Henryk Grzybowski. Kilka słów o „Altheider Weihnachtsbrief”. „Ziemia Kłodzka”. 2017 (nr 280–281, listopad–grudzień 2017), s. 20, grudzień 2017. Wydawnictwo „Ziemia Kłodzka”. ISSN 1234-9208 (pol.). 
  3. Informacja na oficjalnej stronie parafii WNMP w Polanicy-Zdroju (kopia z Internet Archive).
  4. Informacje Świdnickiej Kurii Biskupiej.
  5. Słownik geografii turystycznej Sudetów, op. cit., s. 351.
  6. a b c Georg Wenzel: Historia kościoła i parafii katolickiej w Polanicy Zdroju. W: Henryk Grzybowski, Georg Wenzel: Polanica Zdrój wczoraj i dziś. T. 1: 1347–1946. Nowa Ruda–Polanica Zdrój: Towarzystwo Miłośników Polanicy, Wydawnictwo Maria, 2006, s. 371–383. ISBN 978-83-88842-95-5.
  7. Antoni Kopacz. Nowe dzwony w Kościele p.w. WNMP. „Nieregularnik Polanicki”. 2006 (nr 1(10)), s. 13–14, czerwiec 2006. Towarzystwo Miłośników Polanicy. ISSN 1732-470X (pol.). 
  8. Sanktuarium. Intronizacja relikwii
  9. Informacja na stronie miasta Polanicy-Zdroju

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]