Ludwig Schneider

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ludwig Schneider
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 marca 1855
Namysłów
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 1943
Złoty Stok
Narodowość niemiecka
Praca
Styl neoromanizm, neogotyk
Budynki Bazylika św. Antoniego w Rybniku, kościół św. Albana w Odense

Ludwig Ignatz Anton Schneider (ur. 23 marca 1855 w Namysłowie, zm. 29 grudnia 1943 w Złotym Stoku[1]) – niemiecki architekt, projektant ponad 40 kościołów wyznania katolickiego[2]. Jeden z przedstawicieli historyzmu, projektował budowle przede wszystkim w stylu neogotyckim, jednakże w jego bogatym oeuvre znalazły się również realizacje w stylach neoromańskim oraz neobarokowym.

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

Ludwig Schneider był synem adwokata Augusta Schneidera. 5 lutego 1887 w Bytomiu ożenił się z Elisabeth Halamą. W latach 1908–1909 mieszkał we Wrocławiu. W 1910 kupił parcelę w Złotym Stoku. W 1914 przeszedł na emeryturę z powodu choroby oczu i zamieszkał w Złotym Stoku[1].

Był bardzo dobrym znawcą Dolnego i Górnego Śląska, zwracał uwagę na układ urbanistyczny i potrzeby miejscowości, w których budowano świątynię, stąd wielkość zaprojektowanych przez niego jego kościołów odpowiadała ówczesnej ilości wiernych. Projekty zawierały także takie uwagi jak proporcje naw, rozmieszczenie ołtarzy, konfesjonałów, a nawet dbał o detale typu szerokość odstępstw między ławami dla wiernych itp. Nie wiemy o jego działalności na rzecz luteran, generalnie wznosił kościoły katolickie, tym bardziej że był osobą bliską dla ówczesnego wrocławskiego biskupa Georga Koppa, który osobiście konsekrował lwią część wybudowanych przez Schneidera świątyń. Architekt zwracał uwagę na materiał budowlany, kościoły były wznoszone zarówno z kamienia, jak i z cegły: powszechnie używanej cegły klinkierowanej i cegły suszonej, także łączył wszystkie rodzaje materiałów. Jako bardzo dobry znawca europejskiej sztuki doby dojrzałego i późnego średniowiecza, a zwłaszcza gotyku na Dolnym i Górnym Śląsku, pomimo dążenia do jednorodnej przestrzeni w poszczególnych inwestycjach poszukiwał odmiennych recepcji, stąd w jego dziełach można znaleźć pluralizm struktur przestrzennych. Mamy więc kościoły w formie halowej, pseudobazylikowej, jak i bazylikowej. Preferował przede wszystkim styl neogotycki, w mniejszym stopniu neoromański. Według jego projektów zostało zrealizowanych ponad 40 kościołów, przede wszystkim na Górnym Śląsku głównie na terenie ówczesnej rejencji opolskiej, ponadto pozostawił dzieła na Morawach, Dolnym Śląsku oraz w Danii[3].

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Dzieła Ludwiga Schneidera.
Kościół pw. św. Józefa w Katowicach Załężu

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b M. Dziedzic, Architekt Ludwig Schneider w Złotym Stoku, „Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka”, R. LXIX (2014), s. 139–142.
  2. a b c Głazek 2003 ↓, s. 63.
  3. a b Głazek 2003 ↓, s. 62.
  4. Głazek 2003 ↓, s. 166.
  5. Głazek 2003 ↓, s. 192.
  6. Głazek 2003 ↓, s. 152.
  7. -MP- podle Jana Vidláka: Kostel Nabevzetí Panny Marie. Novogotický kostel (cz.). W: koberice.cz [on-line]. [dostęp 2018-02-07].
  8. Głazek 2003 ↓, s. 232.
  9. Głazek 2003 ↓, s. 202.
  10. Głazek 2003 ↓, s. 168.
  11. Głazek 2003 ↓, s. 134.
  12. Kościół pw. św. Mikołaja. W: Polska Niezwykła [on-line]. [dostęp 2018-02-06].
  13. Głazek 2003 ↓, s. 144.
  14. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie. 31 grudnia 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2018-02-06]. s. 91.
  15. Głazek 2003 ↓, s. 218.
  16. Głazek 2003 ↓, s. 254.
  17. Głazek 2003 ↓, s. 234.
  18. Głazek 2003 ↓, s. 158.
  19. Głazek 2003 ↓, s. 114.
  20. Głazek 2003 ↓, s. 174.
  21. Głazek 2003 ↓, s. 104.
  22. Głazek 2003 ↓, s. 204.
  23. Historia parafii. parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Jaszkowej Dolnej. [dostęp 2018-02-06].
  24. Głazek 2003 ↓, s. 230.
  25. Historia Szpitala św. Kamila w Tarnowskich Górach. Szpital św. Kamila & Krzysztof Gawliczek. [dostęp 2018-02-06].
  26. Głazek 2003 ↓, s. 268.
  27. Głazek 2003 ↓, s. 108.
  28. Głazek 2003 ↓, s. 207.
  29. Głazek 2003 ↓, s. 256.
  30. Droga Różańcowa (Bardo). Rosenkranzweg. Stowarzyszenie Wratislaviae Amici. [dostęp 2018-02-06].
  31. S. Albani Kirke. W: Danmarks Kirker. T. IX. 3: Nyere kirker i Odense. Nationalmuseet, 1999, s. 1602. ISBN 8774686119.
  32. Głazek 2003 ↓, s. 140.
  33. Głazek 2003 ↓, s. 228.
  34. Głazek 2003 ↓, s. 68.
  35. Głazek 2003 ↓, s. 194.
  36. Głazek 2003 ↓, s. 148.
  37. Głazek 2003 ↓, s. 260.
  38. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie. 31 grudnia 2017; 2 miesiące temu. [dostęp 2018-02-06]. s. 83.
  39. Głazek 2003 ↓, s. 210.
  40. Treść dokumentu złożonego w kamieniu węgielnym kościoła katolickiego w Polanicy, 19 czerwca 1911 r.. W: Henryk Grzybowski, Georg Wenzel: Polanica Zdrój wczoraj i dziś. T. 1: 1347–1946. Nowa Ruda, Polanica Zdrój: Wyd. Maria, Towarzystwo Miłośników Polanicy, 2006, s. 382. ISBN 9788388842955.
  41. Głazek 2003 ↓, s. 200.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marcin Dziedzic, Architekt Ludwig Schneider w Złotym Stoku, „Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka”, R. LXIX (2014), s. 139–142.
  • Dorota Głazek: Domus Celeberrima. Architektura sakralna (katolicka) przemysłowej części Górnego Śląska 1870–1914. Katowice: Akademia Sztuk Pięknych w Katowicach. Śląskie Centrum Dziedzictwa Kulturowego w Katowicach, 2003. ISBN 8391847519.
  • Irma Kozina, Architektura sakralna. Neogotycki uniformizm i nowe doświadczenia przestrzenne, w: Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, Katowice 2004, s. 236–237.
  • Jerzy Nyga, Architektura sakralna a ruch odnowy liturgicznej na przykładzie obiektów diecezji katowickiej Katowice 1993.
  • Bogdan Kloch i Aleksandra Grabiec, Kościół pw. Św. Antoniego w Rybniku Zeszyty rybnickie nr 4, Rybnik 2006.
  • Stanisław Łoza, Architekci i budowniczowie w Polsce. Warszawa 1954