Kocioł centralnego ogrzewania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Współczesny kocioł CO
Kocioł CO

Kocioł centralnego ogrzewaniaurządzenie do spalania paliw stałych (węgla, drewna, koksu, itp.), gazowych (gaz ziemny, płynny), olejowych (olej opałowy) w celu podgrzania nośnika ciepła (najczęściej wody) cyrkulującego w obiegu centralnego ogrzewania.

Nowoczesne kotły c.o. posiadają automatyczny podajnik paliwa i wentylator wdmuchujący powietrze do paleniska, oraz sterownik, sterujący działaniem wentylatora i podajnika paliwa.

W odróżnieniu od pieca, który wytworzone ciepło oddaje do otoczenia, kocioł oddaje ciepło substancji przenoszącej je, a podgrzane medium przenoszone jest w inne miejsce, np. do grzejnika, gdzie jest wykorzystywane.

Podział kotłów[edytuj | edytuj kod]

  • w zależności od materiału użytego do ich budowy:
    • żeliwne
    • stalowe
  • w zależności od rodzaju nośnika ciepła:
    • kotły wodne,
      • kotły niskotemperaturowe; temperatura zasilania < 100°C
      • kotły średniotemperaturowe; 100°C ≤ temperatura zasilania < 115°C,
      • kotły wysokotemperaturowe: temperatura zasilania > 115°C,
    • kotły parowe,
      • kotły niskiego ciśnienia: p ≤ 0,07 MPa,
      • kotły wysokiego ciśnienia: p > 0,07 MPa,
  • ze względu na rodzaj spalanego paliwa:
    • kotły na paliwo stałe (np. węgiel, drewno, pellety),
      • górnego spalania,
      • dolnego spalania,
    • kotły na paliwo ciekłe (np. olej),
    • kotły na paliwo gazowe (np. gaz ziemny).
  • ze względu na temperaturę spalin:
    • kotły klasyczne
    • kotły kondensacyjne
  • ze względu na sposób pobierania powietrza:
    • z ciągiem grawitacyjnym
    • z ciągiem wymuszonym sterowanym procesorem

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]