Konietlica syberyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konietlica syberyjska
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj konietlica
Gatunek konietlica syberyjska
Nazwa systematyczna
Trisetum sibiricum Rupr.
Beitr. Pflanzenk. Russ. Reiches 2: 65 1845

Konietlica syberyjska (Trisetum sibiricum Rupr.) – gatunek roślin należących do rodziny wiechlinowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Europie środkowej i wschodniej, w Azji (cała strefa umiarkowana) oraz w Ameryce Północnej (Alaska i Jukon)[2][3]. W Polsce występuje głównie w części północno-wschodniej, gdzie została odnotowana na ok. 30 stanowiskach[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Trawa luźnokępkowa.
Łodyga
Źdźbło o wysokości do 100 cm, z 4 węzłami.
Kwiaty
Wiecha do 20 cm długości z szorstkimi gałązkami. Kłoski 2-3 kwiatowe, złotobrązowe, błyszczące. Ość plewki dolnej u podstawy z białawymi włoskami. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Liczba chromosomów 2n=14[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Rośnie na torfowiskach niskich, turzycowiskach, szuwarach, wilgotnych łąkach, ziołoroślach i mechowiskach[4].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin (2001) w kategorii LR (gatunek niższego ryzyka); w wydaniu z 2014 roku posiada kategorię NT (bliski zagrożenia)[5]. Tę samą kategorię otrzymał na polskiej czerwonej liście[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2013-09-27].
  2. eMonocot [dostęp 213-09-27]
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN) [dostęp 213-09-27]
  4. a b c Frey L., Załuski T., Gawenda D. 2001. Konietlica syberyjska. W: Polska Czerwona Księga Roślin, Kraków 2001. ​ISBN 83-85444-85-8​.
  5. Zarzycki K., Kaźmierczakowa R., Mirek Z.: Polska Czerwona Księga Roślin. Paprotniki i rośliny kwiatowe. Wyd. III. uaktualnione i rozszerzone. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody PAN, 2014. ISBN 978-83-61191-72-8.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.