Kostrzewa piaskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kostrzewa piaskowa
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj kostrzewa
Gatunek kostrzewa piaskowa
Nazwa systematyczna
Festuca psammophila (Hack. ex Celak) Fritsch
Excursionsfl. Oesterreich 64 1897

Kostrzewa piaskowa (Festuca psammophila (Hack. ex Celak) Fritsch) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych. Występuje w Niemczech, Czechach, Słowacji, Polsce, krajach bałtyckich, Białorusi i Ukrainie[3]. W Polsce jest gatunkiem nieczęstym; rośnie głównie w pasie wyżyn oraz w dolinach Wisły i Odry[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Źdźbło o wysokości 20-60 cm[5].
Liście
Gładkie, owalne, 9-13-nerwowe, o średnicy 0,5-1 mm, nie odpadają zimą od pochew liściowych. Na powierzchni wewnętrznej znajduje się 3-5 trójkątnych żeber. Sklerenchyma w postaci jednolitego pierścienia[5].
Kwiaty
Zebrane w kłoski o długości 6-8 mm, z nagimi osiami, te z kolei zebrane w wąską wiechę o długości 7-12 cm. Gałązki wiechy faliste, nagie. Plewa dolna dłuższa od połowy długości plewy górnej. Plewka dolna podłużnie jajowata, spiczasta, z krótką ością. Plewka górna z malutkim wycięciem na szczycie[5].
Owoc
Ziarniak[5].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do czerwca. Rośnie w murawach napiaskowych. Liczba chromosomów 2n = 14[5]. Gatunek charakterystyczny śródlądowych muraw napiaskowych ze związku Koelerion glaucae oraz zespołu Festuco-Koelerietum glaucae. Gatunek wyróżniający zespołu Corispermo-Plantaginetum[6].

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2017-12-06] (ang.).
  3. Festuca psammophila na Plants of the World (ang.). [dostęp 2017-12-06].
  4. Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001. ISBN 978-83-61191-72-8.
  5. a b c d e Rutkowski Lucjan: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  6. Matuszkiewicz Władysław: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: PWN, 2001. ISBN 83-01-13520-4.
  7. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.