Kristian Wigenin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kristian Wigenin
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 czerwca 1975
Sofia
Przynależność polityczna Bułgarska Partia Socjalistyczna

Kristian Wigenin, bułg. Кристиан Вигенин (ur. 12 czerwca 1975 w Sofii) – bułgarski młodzieżowy działacz partyjny, poseł do Parlamentu Europejskiego dwóch kadencji (2007–2013). Od 2013 do 2014 minister spraw zagranicznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1993 ukończył szkołę średnią z wykładowym językiem niemieckim. Pięć lat później uzyskał dyplom magistra stosunków międzynarodowych i makroekonomii na Uniwersytecie Gospodarki Narodowej i Światowej w Sofii (1998). Uczestniczył w Programie Światowego Przywództwa i Rozwoju Gospodarczego organizowanym przez John F. Kennedy School of Government i Harvard University (2001). Odbył staż w Parlamencie Europejskim (w Komisji Spraw Zagranicznych, Podkomisji Praw Człowieka oraz Komisji Wspólnej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony).

Podczas studiów został wybrany na radnego dzielnicy Poduene w Sofii (1995–1999). Po ukończeniu nauki w 1998 pracował jako ekspert w Departamencie Integracji Europejskiej oraz Agencji Ceł Ministerstwa Finansów (1999–2001). Zaangażowany w działalność partyjną był również ekspertem politycznym wydziału spraw zagranicznych i stosunków międzynarodowych Bułgarskiej Partii Socjalistycznej (2001–2002), a później jego szefem (od 2002). Od 1994 do 2000 był członkiem biura wykonawczego Bułgarskiej Partii Socjalistycznej, sekretarzem i zastępcą przewodniczącego partyjnej organizacji młodzieżowej. W 2000 został członkiem rady naczelnej BSP, a rok później jej sekretarzem oraz członkiem Biura Wykonawczego.

W latach 1999–2006 pełnił funkcję prezesa zarządu stowarzyszenia „Solidarność”. W 2006 został prezesem zarządu klubu szachowego CSKA.

W czerwcu 2005 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego Bułgarii 40. kadencji z listy Koalicji dla Bułgarii. Był członkiem Komisji Spraw Zagranicznych oraz Integracji Europejskiej oraz sekretarzem Klubu Parlamentarnego Koalicji dla Bułgarii ds. międzynarodowych. Od września 2005 do grudnia 2006 zasiadał jako obserwator w Parlamencie Europejskim. 1 stycznia 2007 został deputowanym, a w maju tego samego roku utrzymał tę funkcję w wyborach powszechnych. W 2009 z powodzeniem zawalczył o reelekcję.

29 maja 2013 został ministrem spraw zagranicznych w rządzie Płamena Oreszarskiego, zakończył urzędowanie 6 sierpnia 2014 wraz z całym gabinetem. W tym samym roku został wybrany do Zgromadzenia Narodowego 43. kadencji[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]