Kuźma Dieriewianko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Generał Dieriewianko podpisuje akt kapitulacji Japonii ze strony radzieckiej, 2 września 1945 roku

Kuźma Nikołajewicz Dieriewianko (ros. Кузьма Николаевич Деревянко; ukr. Кузьма Миколайович Дерев'янко, Kuźma Mykołajowycz Derewjanko; ur. 14 listopada 1904 roku w Koseniwce koło Humania, zm. 30 grudnia 1954 roku w Moskwie) – generał-porucznik Armii Czerwonej narodowości ukraińskiej, przyjmujący kapitulację Japonii w imieniu ZSRR na pokładzie pancernika USS Missouri, Bohater Ukrainy.

Służył w Armii Czerwonej od 1922 roku, ukończył szkoły wojskowe w Kijowie i Charkowie. Brał udział w wojnie zimowej przeciwko Finlandii. W czasie wojny niemiecko-radzieckiej szef sztabu 53 i 57 Armii oraz 4 Armii Gwardyjskiej. Brał udział w zdobyciu Budapesztu i Wiednia.

Odznaczony Orderem Lenina (dwukrotnie), Orderem Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie), Orderem Kutuzowa I i II klasy, Orderem Bohdana Chmielnickiego, Orderem Suworowa II klasy, Orderem Czerwonej Gwiazdy, Medalem za Zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945, Medalem za Zwycięstwo nad Japonią, Medalem za Zdobycie Budapesztu, Medalem za Zdobycie Wiednia, Medalem jubileuszowym XX-lecia Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej, Medalem jubileuszowym 30-lecia Radzieckiej Armii i Marynarki Wojennej. Pośmiertnie wyróżniony przez prezydenta Wiktora Juszczenkę tytułem Bohatera Ukrainy[1].

Źródła[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Про присвоєння К. Дерев'янку звання Герой України. Законодавство України, 07.05.2007. [dostęp 2018-11-14].