Lê Đức Anh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lê Đức Anh
Ilustracja
Lê Đức Anh w 2012
Data i miejsce urodzenia

1 grudnia 1920
prowincja Thừa Thiên-Huế

Data i miejsce śmierci

22 kwietnia 2019
Ho Chi Minh

Prezydent Wietnamu
Okres

od 22 września 1992
do 24 września 1997

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Wietnamu

Poprzednik

Võ Chí Công

Następca

Trần Đức Lương

Faksymile

Lê Đức Anh (ur. 1 grudnia 1920, zm. 22 kwietnia 2019 w Ho Chi Minh[1]) – wietnamski generał i polityk; prezydent kraju w latach 1992–1997.

Urodził się w dystrykcie Phú Lộc w prowincji Thừa Thiên-Huế. Jako dziecko przeszedł ospę, po której utracił wzrok w jednym oku. W młodości studiował inżynierię, potem zaangażował się w ruch oporu przeciwko francuskim władzom kolonialnym[2].

W 1938 wstąpił do Komunistycznej Partii Indochin[3].

Był funkcjonariuszem w wojsku w czasie I wojny indochińskiej, ale brak informacji o jego stopniu wojskowym. W 1962 roku, podczas wojny wietnamskiej należał jednak do sztabu generalnego i dowodził operacją. Został wysłany na południe, w okolicy granicy z Kambodżą. Poszerzenie strefy należącej do Wietnamu Północnego zostało uznane za sukces i przyniosło mu awans do stopnia generała, choć Bùi Tín (były pułkownik, później dziennikarz) zauważał, że w tym rejonie nie stacjonowały wojska amerykańskie, ani siły Wietnamu Południowego [2].

Lê Đức Anh znalazł się w sztabie generała Văn Tiến Dũnga i, w 1975 roku dowodził wiosenną ofensywą, która doprowadziła do poddania się sił południowowietnamskich [2]. W grudniu 1978 dowodził siłami wietnamskimi w wojnie z Czerwonymi Khmerami z Kambodży. Anh pozostał w Kambodży przez kolejne osiem lat, dowodząc stacjonującą tam armią wietnamską (180 tys. żołnierzy) wspierającą i chroniącą rząd Ludowej Republiki Kampuczy [2].

W latach 1980 do 1983 pełnił funkcję wiceministra obrony, od 1982 do 1997 – członka Biura Politycznego KC Komunistycznej Partii Wietnamu, od 1986 do 1987 – szefa sztabu generalnego, od 1987 do 1991 – ministra obrony. Jako minister obrony opracowywał plan wycofania wojsk wietnamskich z Kampuczy. W 1991 roku po podpisaniu traktatu pokojowego z Kampuczą został wysłany do Chin, w celu poprawienia relacji z tym krajem, pogorszonych zwłaszcza po wojnie w 1979 roku [2].

W 1992 roku został prezydentem Wietnamu. Urząd sprawował realnie do 1996 roku, w którym przeszedł udar mózgu. Od tego czasu był częściowo sparaliżowany, jego rola jako prezydenta była jedynie symboliczna. Ustąpił z urzędu w 1997 roku, pozostając członkiem Politbiura do 2001 roku [2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nguyên Chủ tịch nước Lê Đức Anh từ trần (wiet.). vnexpress.net, 22 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-22].
  2. a b c d e f General Le Duc Anh obituary (ang.). W: The Guardian [on-line]. 2019-04-30. [dostęp 2020-09-27].
  3. Le Duc Anh vietnamesischer Politiker; Staatspräsident (1992-1997); General (niem.). W: Munzinger Archive. [on-line]. [dostęp 2020-09-27].