Langur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Langur
Presbytis[1]
Eschscholtz, 1821[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – langur posiwiały (P. thomasi)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Infrarząd małpokształtne
Parvordo małpy wąskonose
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina gerezy‎
Plemię Presbytini
Rodzaj langur
Typ nomenklatoryczny

Presbytis mitrata Eschscholtz, 1821

Synonimy
  • Corypithecus Trouessart, 1879[3]
  • Lophopithecus Trouessart, 1879[3]
  • Presbypithecus Trouessart, 1879[4]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Langur[5] (Presbytis) – rodzaj ssaka naczelnego z podrodziny gerez (Colobinae) w rodzinie koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Azji[6][7][8].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 25,7–61 cm, długość ogona 56–89 cm; masa ciała 4,3–9 kg[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Presbytis: gr. πρεσβυτις presbutis „staruszka”, od πρεσβυτης presbutēs „starzec”; być może również od greckiego słowa πρεσβυτερος presbuteros „senior, ksiądz”[9].
  • Corypithecus: gr. κορυς korus, κορυθος koruthos „kask, hełm”; πιθηκος pithēkos „małpa”[10]. Gatunek typowy: Semnopithecus frontatus S. Müller, 1838.
  • Lophopithecus: gr. λοφος lophos „grzebień”; πιθηκος pithēkos „małpa”[11]. Gatunek typowy: Simia melalophos Raffles, 1821.
  • Presbypithecus: gr. πρέβυς prebys „stary”; πιθηκος pithēkos „małpa”[12]. Nowa nazwa dla Presbytis Reichenbach, 1862.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6][5]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Presbytis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.F. von Eschscholtz: Beschreibung einer neuen Affengattung Presbytis mitrata. W: O. von Kotzebue: Entdeckungs-Reise in die Süd-See und nach der Berings-Strasse zur Erforschung einer nordöstlichen Durchfahrt unternommen in den Jahren 1815, 1816, 1817, und 1818, auf Kosten Sr. Erlaucht des Herrn Reichs-Kanzlers Grafen Rumanzoff auf dem Schiffe Rurick unter dem Befehle des Lieutenants der Russisch-Kaiserlichen Marine Otto von Kotzebue. Weimar: Verlegt von den Gebrüdern Hoffmann, 1821, s. 196. (niem.)
  3. a b Trouessart 1879 ↓, s. 53.
  4. Trouessart 1879 ↓, s. 52.
  5. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 50–51. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  6. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 248–252. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  7. a b D. Zinner, G.H. Fickenscher, Ch. Roos, M.V. Anandam, E.L. Bennett, T.R.B. Davenport, N.J. Davies, K.M. Detwiler, A. Engelhardt, A.A. Eudey, E.L. Gadsby, C.P. Groves, A. Healy, K.P. Karanth, S. Molur, T. Nadler, M.C. Richardson, E.P. Riley, A.B. Rylands, L.K. Sheeran, N. Ting, J. Wallis, S.S. Waters & D.J. Whittaker: Family Cercopithecidae (Old World Monkeys). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands & D.E. Wilson (red. red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 715–723. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.)
  8. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Presbytis. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-11-08].
  9. Palmer 1904 ↓, s. 562.
  10. Palmer 1904 ↓, s. 201.
  11. Palmer 1904 ↓, s. 383.
  12. Palmer 1904 ↓, s. 561.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]