Laokoon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Laokoon
kapłan
Ilustracja
Grupa Laokoona, Muzea Watykańskie
Inne imiona Laokos
Występowanie mitologia grecka
Rodzina
Ojciec Antenor lub Kapys lub Akoites
Żona Antiope

Laokoon, Laokos (gr. Λαοκόων Laokóōn, łac. Laocoon) – w mitologii greckiej kapłan Apollina Tymbrejskiego w Troi.

Uchodził za syna Antenora lub Kapysa, lub Akoitesa. Popełnił świętokradztwo, żeniąc się i łamiąc tym samym nakaz celibatu, czym ściągnął na siebie gniew Apollina. Z Antiope, która była jego żoną, miał dwóch synów – Etrona i Melantosa (według innej wersji Antifasa i Tymbrajosa).

Imię Laokoon nosił też syn Partaona, wuj Meleagra, który towarzyszył temu ostatniemu w wyprawie Argonautów.

Mit[edytuj | edytuj kod]

Podczas oblężenia Troi Laokoon ostrzegał Trojan o niebezpieczeństwie, jakim był drewniany koń. Rzucił oszczepem w bok konia, by pokazać Trojanom, że jego boki głucho dźwięczą. Gdy składał ofiarę Posejdonowi, prosząc go o zesłanie burzy na wrogą flotę, z morza wyszły dwa ogromne węże, zabijając Laokoona i jego dwóch synów. Niewiedzący nic o świętokradztwie Laokoona Trojanie nie mieli pojęcia, że była to zemsta Apollona i uznali, że Laokoon zginął z ręki bogów za sprzeciw wobec przyjęcia konia. To skłoniło ich do przyjęcia podarunku, który spowodował upadek miasta.

Obecność w sztuce i nauce[edytuj | edytuj kod]

Imieniem kapłana została nazwana planetoida – (3240) Laocoon. Mit o Laokoonie uwieczniono w słynnej rzeźbie, znanej jako Grupa Laokoona.

Tytuł Laokoon czyli o granicach malarstwa i poezji nadał swej rozprawie Gotthold Ephraim Lessing (1766; wyd. pol.: 1962).

Tytuł "Lokoon" nosi płyta Krzysztofa Zgrai z 1981r. (Polskie Nagrania muza SX 2350 VOL.64) nie

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]