Leon Żółtowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leon Żółtowski (ur. 29 listopada 1877 w Niechanowie, zm. 2 sierpnia 1956 w Poznaniu) – polski bankowiec i działacz gospo­darczy związany ze Stronnictwem Chrześcijańsko-Narodowym, poseł na Sejm I kadencji II RP.

Potomek posła na Sejm Czteroletni. Syn Stanisława i Marii. Od 1903 mąż Hanny Mężyńskiej. Mieszkał w Niechanowie[1].

Był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w 1918 roku[2].

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3].

W 1937 roku był członkiem Koła Gniezno Wielkopolskiego Związku Ziemian[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rodzina Żółtowskich, zoltowscy.org.pl
  2. Dziennik Polskiego Sejmu Dzielnicowego w Poznaniu w grudniu 1918, Poznań 1918, s. 109.
  3. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 31.
  4. Spis członków Wielkopolskiego Związku Ziemian, Poznań 1937, s. 28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jacek Czajowski, Jacek M. Majchrowski: Sylwetki polityków drugiej Rzeczypospolitej. Kraków: Wydawnictwo ZNAK, 1987. ​ISBN 83-7006-170-2​. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]