Leonid Kniaziew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leonid Michajłowicz Kniaziew
ros. Леонид Михайлович Князев
Kniazev Leonid Mikhajlovich.jpg
Data urodzenia 1851
Data śmierci 1919
Gubernator tobolski
Okres od 12 kwietnia?/24 kwietnia 1896
do 29 stycznia?/11 lutego 1901
Gubernator wołogodzki
Okres od 29 stycznia?/11 lutego 1901
do 6 lipca?/19 lipca 1902
Gubernator kostromski
Okres od 6 lipca?/19 lipca 1902
do 10 września?/23 września 1905
Gubernator kurlandzki
Okres od 10 października?/23 października 1905
do 10 lipca?/23 lipca 1910
Poprzednik Dmitrij Swierbiejew
Następca Siergiej Nabokow
Generał-gubernator irkucki
Okres od 24 lipca?/6 sierpnia 1910
do lutego 1916
Członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego
Okres od 1917 roku
Odznaczenia
Order Świętej Anny II klasy (Imperium Rosyjskie)

Leonid Michajłowicz Kniaziew ros. Леонид Михайлович Князев (ur. 1851 w Sankt Petersburgu, zm. 1919) – działacz państwowy Imperium Rosyjskiego, prokurator, gubernator w guberniach tobolskiej, wołogodzkiej, kostromskiej i kurlandzkiej, generał-gubernator irkucki i członek Rady Państwa Imperium Rosyjskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Leonid Michajłowicz Kniaziew urodził się w 1851 roku w Sankt Petersburgu. Wywodził się z rodziny szlacheckiej. Edukację odebrał w Cesarskiej Szkole Prawoznawstwa. Od 15 maja?/27 maja 1872 do 1896 roku zajmował różne stanowiska podległe Ministerstwu Sprawiedliwości. Kolejne urzędy pełnił w guberniach grodzieńskiej, riazańskiej (1873), tambowskiej (1874), następnie pomocnik prokuratora w Symbirsku (1878), Warszawie, Pskowie (1880), Sankt Petersburgu (1883) i w końcu prokurator w Witebsku i Warszawie (1891)[a][1][2].

Od 12 kwietnia?/24 kwietnia 1896 do 29 stycznia?/11 lutego 1901 roku gubernator tobolski, następnie wołogodzki. Na analogiczną funkcję w guberni kostromskiej przeniesiony 6 lipca?/19 lipca 1902 roku[1].

W wyniku dymisji Dmitrija Dmitrijewicza Swierbiejewa został 10 października?/23 października 1905 roku wyznaczony gubernatorem kurlandzkim. Urząd ten objął jednak dopiero 22 listopada?/5 grudnia 1905 roku, a do tego czasu zastępował go wicegubenrator Izmaił Władymirowicz Kostorowiec[3]. Kniaziew przybył do Kurlandii w krytycznym okresie rewolucji 1905 roku, zdecydowana większość kurlandzkich miejscowości opanowana była przez rewolucjonistów. Pod koniec grudnia podpisał prośbę o zwiększenie kontyngentu wojskowego w guberni, a za sprawą działań ekspedycji karnych, już w styczniu raportował o przywróceniu kontroli nad wszystkimi miastami[4]. Wśród kurlandzkich Niemców miał opinię dobrodusznego i naiwnego, łatwo miał się dostosowywać do zdania miejscowego rycerstwa[5]. Tak na przykład w związku z akcją sprowadzania do Kurlandii niemieckich kolonistów, którą miejscowe ziemiaństwo prowadziło w celu wzmocnienia żywiołu niemieckiego przeciw łotewskiemu nacjonalizmowi, gubernator nie tylko nie przeciwdziałał, ale nawet usprawiedliwiał te działania brakiem rąk do pracy na wsi[6].

Od 24 lipca?/6 sierpnia 1910 roku generał-gubernator irkucki, na miejsce przybył 22 września?/5 października. Ze względów zdrowotnych zwolniony w lutym 1916 roku. W 1917 roku został członkiem Rady Państwa Imperium Rosyjskiego. Zmarł w 1919 roku[7].

Otrzymał Order Świętej Anny II klasy[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pominięto daty z Альманах... 1897 ↓, s. 675, które nie zgadzają się z prezentowaną w źródle chronologią.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Janicki 2011 ↓, s. 240.
  2. a b Альманах... 1897 ↓, s. 675.
  3. Janicki 2011 ↓, s. 249.
  4. Janicki 2011 ↓, s. 130–133.
  5. Janicki 2011 ↓, s. 241.
  6. Janicki 2011 ↓, s. 466–468.
  7. Janicki 2011 ↓, s. 240–241.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]