Gubernia wołogodzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mapa guberni wołogodzkiej
Herb guberni wołogodzkiej

Gubernia wołogodzka – jednostka administracyjna Imperium Rosyjskiego i RFSRR w północnej Rosji Europejskiej, utworzona ukazem Katarzyny II w 1780 jako namiestnictwo wołogodzkie, od 1796 ukazem Pawła I przekształcone w gubernię. Stolicą guberni była Wołogda. Zlikwidowana w 1929.

Gubernia była położona pomiędzy 64°45' a 58°30' szerokości geograficznej północnej i 60°0' a 38°30' długości geograficznej wschodniej. Graniczyła od północy z gubernią archangielską, na wschodzie z gubernią tobolską (od której oddzielał ją grzbiet Uralu), na południu z gubernią jarosławską, kostromską, wiacką i permską, na zachodzie z gubernią nowogrodzką, na północnym zachodzie z gubernią ołoniecką.

Powierzchnia guberni w 1897 wynosiła 402 112 km², gubernia w początkach XX wieku była podzielona na 10 ujezdów.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Ludność, według spisu powszechnego 1897 - 1 493 200 osób – Rosjan (91,2 %) i Komiaków (8,6 %).

Ludność w ujezdach według deklarowanego języka ojczystego 1897[1][edytuj | edytuj kod]

Ujezd Rosjanie Komiacy
Gubernia ogółem 91,2 % 8,6 %
Ustiużski 99,8 %
Wielski 99,9 %
Wołogodzki 99,4 %
Griazowiecki 99,9 %
Kadnikowski 99,4 %
Nikolski 99,9 %
Solwyczegodzki 99,9 %
Totemski 99,9 %
Ust-Sysolski 7,6 % 92,3 %
Jareński 30,9 % 68,9 %

Gubernia została zlikwidowana postanowieniem WCIK 14 stycznia 1929.

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]