Lepton (moneta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Lepton (od gr. λεπτός leptós „mały, drobny; słaby; cienki”) – najdrobniejsza moneta miedziana bita w starożytnej Grecji.

Starożytny lepton stanowił 1/128 drachmy i 1/12800 miny[według kogo?]. Potocznie nazywano tak też różne drobne monety (miedziaki) będące w obiegu na wschodnich terytoriach cesarstwa rzymskiego. W tym znaczeniu występuje w Nowym Testamencie jako tzw. grosz wdowi (Mk 12,42; Łk 21,2).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]