Lepton (mechanika kwantowa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Leptony (z gr. λεπτός leptós – lekki, drobny, cienki[1]) − grupa 12 cząstek elementarnych (6 cząstek i 6 antycząstek), należących do grupy fermionów fundamentalnych, razem z kwarkami. Do leptonów zaliczają się[2]:

  • elektron (e), mion), taon);
  • trzy neutrina odpowiadające każdej z nich: neutrino elektronowe (νe), mionowe (νμ) oraz taonowe (ντ);
  • odpowiadające im antycząstki: pozyton (antyelektron), antymion, antytaon i trzy antyneutrina.

Jako ostatnie zostało odkryte neutrino taonowe, w 2000 roku.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Ładunek elektryczny[edytuj | edytuj kod]

Neutrina i antyneutrina mają zerowy ładunek elektryczny. Pozostałe leptony mają ładunek ujemny (dla cząstek, np. elektronów) bądź dodatni (dla antycząstek, np. pozytonów).

Pozostałe parametry[edytuj | edytuj kod]

Leptony mają dwie specyficzne liczby kwantowe:

  • liczbę leptonową +1 dla leptonów i −1 dla antyleptonów – liczba ta jest zawsze zachowana,
  • liczbę zapachową – elektrony i neutrina elektronowe mają „zapach” elektronowy dodatni, natomiast pozytony i antyneutrina elektronowe − ujemny, itd.

Liczba zapachowa nie jest zachowana w oscylacjach neutrin. Leptony podlegają oddziaływaniom słabym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński: LEPTO; lepta; leptosomatyk. W: Słownik Wyrazów Obcych [on-line]. [dostęp 2014-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-02-23)].
  2. Leptony, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-07-22].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]