Lidzija Marozawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lidzija Marozawa
Ilustracja
Państwo  Białoruś
Data i miejsce urodzenia 8 października 1992
Mińsk
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Tacciana Puczak
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 468 (25 września 2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA, 19 ITF
Najwyżej w rankingu 37 (1 października 2018)
Australian Open 2R (2018, 2019)
Roland Garros 1R (2018, 2019)
Wimbledon 2R (2017)
US Open 2R (2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Białoruś
Uniwersjada
Złoto Gwangju 2015 gra mieszana

Lidzija Alaksandrauna Marozawa (biał.: Лідзія Аляксандраўна Марозава; ur. 8 października 1992 w Mińsku) – białoruska tenisistka skupiona głównie na rozgrywkach gry podwójnej. 25 września 2017 zajmowała najwyższe miejsce w rankingu singlowym WTA Tour – 468. pozycję, natomiast 1 października 2018 osiągnęła najwyższe, 37. lokatę w rankingu deblistów.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy raz na zawodowych kortach wystąpiła w listopadzie 2008 roku. Przegrała wówczas w pierwszej rundzie eliminacji do turnieju ITF pulą nagród 50 000 dolarów w Mińsku. W takim samym turnieju, lecz z pulą nagród 25 000 $, wystąpiła w marcu następnego roku. Wygrała wtedy swój pierwszy mecz na zawodowych kortach, odpadając w drugiej rundzie eliminacji. W październiku 2009 roku osiągnęła pierwszy sukces w rozgrywkach deblowych – doszła do finału ITF w Sztokholmie.

W 2016 roku dotarła do finału turnieju w Båstad w konkurencji gry podwójnej, w którym jej partnerką była Lesley Kerkhove. Zawodniczki przegrały wówczas z parą Andreea MituAlicja Rosolska 3:6, 5:7. Ponad rok później, w październiku 2017 roku, osągnęła największy dotychczasowy sukces w rozgrywkach tenisowych – wygrała swój pierwszy tytuł rangi WTA. Na twardych kortach w hali w Luksemburgu, ponownie u boku Kerkhove, pokonała w finale Eugenie Bouchard i Kirsten Flipkens 6:7(4), 6:4, 10–6. Sezon zakończyła na 69. miejscu zestawienia deblowego WTA oraz na 478. pozycji w singlu.

W sezonie 2018 w grze pojedynczej wystąpiła tylko w jednym turnieju – odpadła w drugiej rundzie w Moskwie (15 000 $). W grze podwójnej doszła do półfinału w Shenzhen, drugiej rundy Australian Open i ćwierćfinału w Budapeszcie. Pod koniec kwietnia odpadła w półfinale Stutgarcie z parą Nicole MelicharKvěta Peschke (3:6, 5:7), a tydzień później zmierzyła się ponownie z nimi w finale w Pradze. Grając w parze ze zmęczoną Mihaelą Buzărnescu (Rumunka wcześniej wygrała w trzech setach półfinał singla) uległa 4:6, 2:6.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra podwójna 5 (1–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 24 lipca 2016 Båstad Ceglana Holandia Lesley Kerkhove Rumunia Andreea Mitu
Polska Alicja Rosolska
3:6, 5:7
Zwyciężczyni 1. 21 października 2017 Luksemburg Twarda (hala) Holandia Lesley Kerkhove Kanada Eugenie Bouchard
Belgia Kirsten Flipkens
6:7(4), 6:4, 10–6
Finalistka 2. 4 maja 2018 Praga Ceglana Rumunia Mihaela Buzărnescu Stany Zjednoczone Nicole Melichar
Czechy Květa Peschke
4:6, 2:6
Finalistka 3. 14 października 2018 Hongkong Twarda Japonia Shūko Aoyama Australia Samantha Stosur
Chińska Republika Ludowa Zhang Shuai
4:6, 4:6
Finalistka 4. 4 listopada 2018 Zhuhai Twarda (hala) Japonia Shūko Aoyama Ukraina Ludmyła Kiczenok
Ukraina Nadija Kiczenok
4:6, 6:3, 7–10

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]