Zhang Shuai (tenisistka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy chińskiej tenisistki. Zobacz też: Zhang Shuai (piłkarz).
Spacer.gif To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Zhang.
Zhang Shuai
Ilustracja
Państwo  Chiny
Data i miejsce urodzenia 21 stycznia 1989
Tiencin
Wzrost 177 cm
Masa ciała 65 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Liu Shuo
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2 WTA, 2 WTA 125K, 19 ITF
Najwyżej w rankingu 23 (14 listopada 2016)
Australian Open QF (2016)
Roland Garros 4R (2020)
Wimbledon QF (2019)
US Open 3R (2016, 2017, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10 WTA, 1 WTA 125K, 8 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (20 maja 2019)
Australian Open W (2019)
Roland Garros QF (2019)
Wimbledon 3R (2011)
US Open W (2021)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Chiny
Igrzyska azjatyckie
złoto Kanton 2010 gra drużynowa
srebro Inczon 2014 gra drużynowa
srebro Palembang 2018 gra pojedyncza
Igrzyska Azji Wschodniej
srebro Hongkong 2009 gra pojedyncza
brąz Hongkong 2009 gra podwójna

Zhang Shuai (chin.: 张帅; ur. 21 stycznia 1989 w Tiencin) – chińska tenisistka, zwyciężczyni Australian Open 2019 i US Open 2021 w grze podwójnej kobiet, reprezentantka kraju w rozgrywkach Pucharu Federacji, medalistka igrzysk azjatyckich.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas zawodów w Pekinie w 2009 roku wygrała mecz z liderką rankingu Dinarą Safiną.

We wrześniu 2013 wygrała pierwszy turniej singlowy cyklu WTA Tour – w Kantonie, gdzie grała dzięki dzikiej karcie; pokonała w meczu mistrzowskim Vanię King wynikiem 7:6(1), 6:1. W tym samym roku dwukrotnie osiągała finały zawodów WTA 125K series – w Ningbo uległa w finale Bojanie Jovanovski 7:6(7), 4:6, 1:6, natomiast w Nankinie triumfowała po kreczu Ayumi Mority przy stanie 6:4.

Podczas Australian Open 2016 osiągnęła ćwierćfinał, pokonując po drodze wiceliderkę rankingu Simonę Halep.

W sezonie 2017 triumfowała ponownie w ojczystym Kantonie, a jako deblistka dotarła do ostatniej rundy kończącego sezon WTA Elite Trophy.

W kolejnym roku, po pokonaniu Angelique Kerber, osiągnęła ćwierćfinał w Pekinie, w którym wygrała pierwszego seta przeciwko Naomi Ōsace.

W 2019 roku razem z Samanthą Stosur triumfowały w wielkoszlemowym Australian Open. W finale pokonały Tímeę Babos i Kristinę Mladenovic 6:3, 6:4.

W sezonie 2021 wspólnie ze Stosur zostały mistrzyniami US Open. W meczu mistrzowskim wygrały z deblem Cori GauffCaty McNally 6:3, 3:6, 6:3.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A Q1 Q3 A Q1 1R 1R A 1R 1R QF 2R 2R 3R 3R 1R 0 / 10 10 – 10
French Open A A A A Q2 A 1R 1R 1R A 1R 1R 2R 3R 2R 2R 4R 1R 0 / 11 8 – 11
Wimbledon A A A A A A Q2 1R Q2 A 1R Q3 1R 1R 1R QF NH 1R 0 / 7 4 – 7
US Open A A A Q2 1R Q2 Q2 1R Q3 Q2 1R Q2 3R 3R 1R 3R 1R 2R 0 / 9 7 – 9
Ranking na koniec roku 901 648 200 155 212 153 91 126 122 51 62 186 24 36 35 46 35 0 / 37 29 – 37

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A 2R 1R A 1R 1R A 2R A W 1R 1R 1 / 8 8 – 7
French Open A A A A A A A 2R 3R 3R 1R A 1R 1R 1R QF 3R 2R 0 / 10 11 – 10
Wimbledon A A A A A A 2R 3R 1R 2R 1R A 2R 1R 1R 2R NH 1R 0 / 10 6 – 10
US Open A A A A A A A 2R QF 1R A A 2R QF SF 1R 1R W 1 / 9 18 – 8
Ranking na koniec roku 555 257 246 140 270 158 49 34 57 63 447 238 64 33 10 27 2 / 37 43 – 35

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A 1R A A 0 / 1 0 – 1
French Open A A A A A A A A A 2R A A A A 2R QF NH A 0 / 3 4 – 3
Wimbledon A A A A A A A A 1R 1R 2R A 2R A 2R 3R NH SF 0 / 7 7 – 7
US Open A A A A A A A A A A A A A A SF 1R NH 1R 0 / 3 3 – 3
0 / 14 14 – 14

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)
od
2021
WTA 1000 (1000)
WTA 1000 (900)
WTA 500
WTA 250
WTA 125

Gra pojedyncza 4 (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 września 2013 Kanton Twarda Stany Zjednoczone Vania King 7:6(1), 6:1
Zwyciężczyni 2. 23 września 2017 Kanton Twarda Serbia Aleksandra Krunić 6:2, 3:6, 6:2
Finalistka 1. 18 stycznia 2020 Hobart Twarda Kazachstan Jelena Rybakina 6:7(7), 3:6
Finalistka 2. 13 czerwca 2021 Nottingham Trawiasta Wielka Brytania Johanna Konta 2:6, 1:6

Gra podwójna 19 (10–9)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 16 października 2011 Osaka Twarda Japonia Kimiko Date-Krumm Stany Zjednoczone Vania King
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
7:5, 3:6, 11–9
Finalistka 1. 26 lutego 2012 Monterrey Twarda Japonia Kimiko Date-Krumm Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
2:6, 6:7(6)
Zwyciężczyni 2. 6 maja 2012 Estoril Ceglana Chuang Chia-jung Kazachstan Jarosława Szwiedowa
Kazachstan Galina Woskobojewa
4:6, 6:1, 11–9
Zwyciężczyni 3. 22 września 2012 Kanton Twarda Tajlandia Tamarine Tanasugarn Australia Jarmila Gajdošová
Rumunia Monica Niculescu
2:6, 6:2, 10–8
Finalistka 2. 3 marca 2013 Kuala Lumpur Twarda Słowacja Janette Husárová Japonia Shūko Aoyama
Chang Kai-chen
7:6(4), 6:7(4), 12–14
Finalistka 3. 13 października 2013 Osaka Twarda Australia Samantha Stosur Francja Kristina Mladenovic
Włochy Flavia Pennetta
4:6, 3:6
Finalistka 4. 11 stycznia 2014 Hobart Twarda Stany Zjednoczone Lisa Raymond Rumunia Monica Niculescu
Czechy Klára Zakopalová
2:6, 7:6(5), 8–10
Zwyciężczyni 4. 2 lutego 2014 Pattaya Twarda Peng Shuai Rosja Ałła Kudriawcewa
Australia Anastasija Rodionowa
3:6, 7:6(5), 10–6
Finalistka 5. 25 czerwca 2017 Birmingham Trawiasta Chan Hao-ching Australia Ashleigh Barty
Australia Casey Dellacqua
1:6, 6:2, 8–10
Finalistka 6. 5 listopada 2017 Zhuhai Twarda (hala) Lu Jingjing Duan Yingying
Han Xinyun
2:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 29 kwietnia 2018 Stambuł Ceglana Liang Chen Szwajcaria Xenia Knoll
Wielka Brytania Anna Smith
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 6. 16 września 2018 Hiroszima Twarda Japonia Eri Hozumi Japonia Miyu Katō
Japonia Makoto Ninomiya
6:2, 6:4
Zwyciężczyni 7. 14 października 2018 Hongkong Twarda Australia Samantha Stosur Japonia Shūko Aoyama
Białoruś Lidzija Marozawa
6:4, 6:4
Zwyciężczyni 8. 25 stycznia 2019 Australian Open Twarda Australia Samantha Stosur Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
6:3, 6:4
Finalistka 7. 31 marca 2019 Miami Twarda Australia Samantha Stosur Belgia Elise Mertens
Białoruś Aryna Sabalenka
6:7(5), 2:6
Finalistka 8. 15 września 2019 Nanchang Twarda Peng Shuai Wang Xinyu
Zhu Lin
2:6, 6:7(5)
Finalistka 9. 18 stycznia 2020 Hobart Twarda Peng Shuai Ukraina Nadija Kiczenok
Indie Sania Mirza
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 9. 21 sierpnia 2021 Cincinnati Twarda Australia Samantha Stosur Kanada Gabriela Dabrowski
Brazylia Luisa Stefani
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 10. 12 września 2021 US Open Twarda Australia Samantha Stosur Stany Zjednoczone Cori Gauff
Stany Zjednoczone Caty McNally
6:3, 3:6, 6:3

Finały turniejów WTA 125K series[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza 5 (2–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 27 września 2013 Ningbo Twarda Serbia Bojana Jovanovski 7:6(7), 4:6, 1:6
Zwyciężczyni 1. 3 listopada 2013 Nankin Twarda Japonia Ayumi Morita 6:4, krecz
Finalistka 2. 26 listopada 2016 Honolulu Twarda Stany Zjednoczone Catherine Bellis 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 26 listopada 2017 Honolulu Twarda Korea Południowa Jang Su-jeong 0:6, 6:2, 6:3
Finalistka 3. 28 kwietnia 2019 Anning Ceglana Zheng Saisai 4:6, 1:6

Gra podwójna 2 (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 27 września 2013 Ningbo Twarda Chan Yung-jan Ukraina Iryna Buriaczok
Gruzja Oksana Kalasznikowa
6:2, 6:1
Finalistka 1. 3 listopada 2013 Nankin Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Japonia Misaki Doi
Xu Yifan
1:6, 4:6

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj | edytuj kod]

W grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2019 Półfinał Australia Samantha Stosur Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
6:1, 4:6, 8–10

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2016 Półfinał Czechy Petra Kvitová 2:6, 2:6
2018 Faza grupowa Hiszpania Garbiñe Muguruza
Łotwa Anastasija Sevastova
6:3, 3:6, 2:6
0:6, 6:7(10)

W grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik
2017 Finał Lu Jingjing Duan Yingying
Han Xinyun
2:6, 1:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]