Kirsten Flipkens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kirsten Flipkens
Kirsten Flipkens
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1986
Geel
Wzrost 165 cm
Masa ciała 55 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Trener Johan van Herck
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 12 ITF
Najwyżej w rankingu 13 (5 sierpnia 2013)
Australian Open 4R (2013)
Roland Garros 2R (2006, 2009, 2010, 2013, 2014)
Wimbledon SF (2013)
US Open 3R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu 35 (16 kwietnia 2018)
Australian Open 3R (2016)
Roland Garros QF (2017)
Wimbledon 3R (2017)
US Open 2R (2013, 2015)
Strona internetowa

Kirsten Flipkens (ur. 10 stycznia 1986 w Geel) – belgijska tenisistka, triumftorka turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Status profesjonalny otrzymała w 2003 roku. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym backhandem. Ma 165 cm wzrostu przy wadze 55 kg. W ramach rozgrywek ITF wygrała 12 turniejów singlowych i 1 deblowy.

Jako juniorka osiągnęła ćwierćfinał US Open 2002, przegrywając po trzysetowej walce z Barborą Strýcovą. Zwyciężyła w Wimbledonie 2003, pokonując w finale Annę Czakwetadze. W tym samym sezonie wygrała również US Open, w finale z Michaëllą Krajicek. W grze podwójnej zdobyła tytuł US Open 2002 (z Elke Clijsters).

Ostatnie zwycięstwo odniosła w 2006 roku w Las Palmas. Reprezentantuje Belgię w Pucharze Federacji. Triumfatorka juniorskiego US Open 2003, w maju 2006 debiutowała w seniorskiej imprezie wielkoszlemowej (French Open). W turnieju tym wystąpiła po przejściu eliminacji w niezwykłych okolicznościach – przegrała w ostatniej rundzie eliminacji z Francuzką Virginie Pichet, by znaleźć się w drabince turniejowej jako tzw. lucky loser (po rezygnacji innej zawodniczki) i w I rundzie turnieju głównego zmierzyć się ponownie z Pichet. Zrewanżowała się swojej zwyciężczyni z eliminacji, ale w II rundzie zdecydowanie przegrała z rozstawioną Włoszką Pennettą.

We wrześniu 2012 roku wygrała w pierwszym turnieju WTA w singlu. Miało to miejsce w Québecu, gdzie w pojedynku o tytuł pokonała Lucie Hradecką 6:1, 7:5.

Gra w tenisa od czwartego roku życia. Rodzice mają imiona Marino i Carly. Tenisistka mówi po angielsku, niemiecku, francusku i holendersku. Jej trenerem jest Johan Van Herck.

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 3 (1-2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Czechy Lucie Hradecká 6:1, 7:5
Finalistka 1. 22 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta Rumunia Simona Halep 4:6, 2:6
Finalistka 2. 6 marca 2016 Monterrey Twarda Wielka Brytania Heather Watson 6:3, 2:6, 3:6

Gra podwójna 6 (3-3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 września 2016 Seul Twarda Szwecja Johanna Larsson Japonia Akiko Ōmae
Tajlandia Peangtarn Plipuech
6:2, 6:3
Finalistka 1. 27 maja 2017 Norymberga Ceglana Szwecja Johanna Larsson Stany Zjednoczone Nicole Melichar
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 3:6, 9–11
Zwyciężczyni 2. 17 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Słowacja Dominika Cibulková Holandia Kiki Bertens
Holandia Demi Schuurs
4:6, 6:4, 10–6
Finalistka 2. 21 października 2017 Luksemburg Twarda (hala) Kanada Eugenie Bouchard Holandia Lesley Kerkhove
Białoruś Lidzija Marozawa
7:6(4), 4:6, 6-10
Finalistka 3. 25 lutego 2018 Budapeszt Twarda (hala) Szwecja Johanna Larsson Hiszpania Georgina García Pérez
Węgry Fanny Stollár
6:4, 4:6, 3-10
Zwyciężczyni 3. 15 kwietnia 2018 Lugano Ceglana Belgia Elise Mertens Białoruś Wiera Łapko
Białoruś Aryna Sabalenka
6:1, 6:3

Historia występów w Wielkim Szlemie[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Australian Open A A A 1R A 2R 1R 1R Q3 4R 2R 1R 2R 1R
French Open A Q1 2R A Q2 2R 2R 1R A 2R 2R 1R 1R 2R
Wimbledon Q2 Q3 1R A Q2 3R 2R 1R A SF 3R 2R 2R 2R
US Open A Q1 2R A Q2 3R 1R Q1 2R 1R 1R 1R 1R 2R

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Anna Czakwetadze 6:4, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 2003 Stany Zjednoczone US Open Twarda Holandia Michaëlla Krajicek 6:3, 7:5

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2002 Stany Zjednoczone US Open Twarda Belgia Elke Clijsters Stany Zjednoczone Shadisha Robinson
Stany Zjednoczone Tory Zawacki
6:1, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]