Kirsten Flipkens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kirsten Flipkens
Ilustracja
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1986
Geel
Wzrost 165 cm
Masa ciała 55 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Trener Johan van Herck
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 13 ITF
Najwyżej w rankingu 13 (5 sierpnia 2013)
Australian Open 4R (2013)
Roland Garros 2R (2006, 2009, 2010, 2013, 2014, 2018)
Wimbledon SF (2013)
US Open 3R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 34 (22 października 2018)
Australian Open 3R (2016, 2019)
Roland Garros SF (2019)
Wimbledon 3R (2017, 2018)
US Open 2R (2013, 2015)
Strona internetowa

Kirsten Flipkens (ur. 10 stycznia 1986 w Geel) – belgijska tenisistka, triumftorka turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Status profesjonalny otrzymała w 2003 roku. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym backhandem. Ma 165 cm wzrostu przy wadze 55 kg. W ramach rozgrywek ITF wygrała 12 turniejów singlowych i 1 deblowy.

Jako juniorka osiągnęła ćwierćfinał US Open 2002, przegrywając po trzysetowej walce z Barborą Strýcovą. Zwyciężyła w Wimbledonie 2003, pokonując w finale Annę Czakwetadze. W tym samym sezonie wygrała również US Open, w finale z Michaëllą Krajicek. W grze podwójnej zdobyła tytuł US Open 2002 (z Elke Clijsters).

Ostatnie zwycięstwo odniosła w 2006 roku w Las Palmas. Reprezentantuje Belgię w Pucharze Federacji. Triumfatorka juniorskiego US Open 2003, w maju 2006 debiutowała w seniorskiej imprezie wielkoszlemowej (French Open). W turnieju tym wystąpiła po przejściu eliminacji w niezwykłych okolicznościach – przegrała w ostatniej rundzie eliminacji z Francuzką Virginie Pichet, by znaleźć się w drabince turniejowej jako tzw. lucky loser (po rezygnacji innej zawodniczki) i w I rundzie turnieju głównego zmierzyć się ponownie z Pichet. Zrewanżowała się swojej zwyciężczyni z eliminacji, ale w II rundzie zdecydowanie przegrała z rozstawioną Włoszką Pennettą.

We wrześniu 2012 roku wygrała w pierwszym turnieju WTA w singlu. Miało to miejsce w Québecu, gdzie w pojedynku o tytuł pokonała Lucie Hradecką 6:1, 7:5.

Gra w tenisa od czwartego roku życia. Rodzice mają imiona Marino i Carly. Tenisistka mówi po angielsku, niemiecku, francusku i holendersku. Jej trenerem jest Johan Van Herck.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A 1R A 2R 1R 1R Q3 4R 2R 1R 2R 1R 2R 1R 0 / 11 7 – 11
French Open A A A A Q1 2R A Q2 2R 2R 1R A 2R 2R 1R 1R 2R 2R 1R 0 / 11 7 – 11
Wimbledon A A A Q2 Q3 1R A Q2 3R 2R 1R A SF 3R 2R 2R 2R 2R 2R 0 / 11 15 – 11
US Open A A A A Q1 2R A Q2 3R 1R Q2 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 0 / 10 6 – 10
Ranking na koniec roku 1126 560 363 169 201 105 363 104 81 77 194 54 20 46 93 63 76 48 0 / 43 35 – 43

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A 1R 1R A 1R 1R 2R 3R 2R 1R 3R 0 / 9 6 – 9
French Open A A A A A A A A A 1R A A A 2R A 2R QF 2R SF 0 / 6 10 – 6
Wimbledon A A A A A A A A A 1R A A 2R 1R A 1R 3R 3R 2R 0 / 7 6 – 7
US Open A A A A A A A A A 1R A 1R 2R 1R 2R 1R 1R 1R 0 / 8 2 – 8
Ranking na koniec roku 780 310 958 391 706 333 303 340 136 254 168 87 44 34 0 / 30 24 – 30

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A A A 1R A A A A A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A 2R A A A A A A A A A A 2R 3R A 0 / 3 4 – 3
US Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 4 4 – 4

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 4 (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Czechy Lucie Hradecká 6:1, 7:5
Finalistka 1. 22 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta Rumunia Simona Halep 4:6, 2:6
Finalistka 2. 6 marca 2016 Monterrey Twarda Wielka Brytania Heather Watson 6:3, 2:6, 3:6
Finalistka 3. 17 czerwca 2018 Rosmalen Trawiasta Serbia Aleksandra Krunić 7:6(0), 5:7, 1:6

Gra podwójna 12 (5–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 września 2016 Seul Twarda Szwecja Johanna Larsson Japonia Akiko Ōmae
Tajlandia Peangtarn Plipuech
6:2, 6:3
Finalistka 1. 27 maja 2017 Norymberga Ceglana Szwecja Johanna Larsson Stany Zjednoczone Nicole Melichar
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 3:6, 9–11
Zwyciężczyni 2. 17 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Słowacja Dominika Cibulková Holandia Kiki Bertens
Holandia Demi Schuurs
4:6, 6:4, 10–6
Finalistka 2. 21 października 2017 Luksemburg Twarda (hala) Kanada Eugenie Bouchard Holandia Lesley Kerkhove
Białoruś Lidzija Marozawa
7:6(4), 4:6, 6–10
Finalistka 3. 25 lutego 2018 Budapeszt Twarda (hala) Szwecja Johanna Larsson Hiszpania Georgina García Pérez
Węgry Fanny Stollár
6:4, 4:6, 3–10
Zwyciężczyni 3. 15 kwietnia 2018 Lugano Ceglana Belgia Elise Mertens Białoruś Wiera Łapko
Białoruś Aryna Sabalenka
6:1, 6:3
Finalistka 4. 26 maja 2018 Norymberga Ceglana Szwecja Johanna Larsson Holandia Demi Schuurs
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 3:6, 7–10
Finalistka 5. 16 czerwca 2018 Rosmalen Trawiasta Holandia Kiki Bertens Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
3:3 krecz
Zwyciężczyni 4. 14 października 2018 Linz Twarda (hala) Szwecja Johanna Larsson Stany Zjednoczone Raquel Atawo
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
4:6, 6:4, 10–5
Finalistka 6. 12 stycznia 2019 Hobart Twarda Szwecja Johanna Larsson Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Latisha Chan
3:6, 6:3, 6–10
Zwyciężczyni 5. 24 czerwca 2019 Santa Ponça Trawiasta Szwecja Johanna Larsson Hiszpania María José Martínez Sánchez
Hiszpania Sara Sorribes Tormo
6:2, 6:4
Finalistka 7. 29 czerwca 2019 Eastbourne Trawiasta Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Latisha Chan
6:2, 3:6, 6–10

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Anna Czakwetadze 6:4, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 2003 Stany Zjednoczone US Open Twarda Holandia Michaëlla Krajicek 6:3, 7:5

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2002 Stany Zjednoczone US Open Twarda Belgia Elke Clijsters Stany Zjednoczone Shadisha Robinson
Stany Zjednoczone Tory Zawacki
6:1, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]