Kirsten Flipkens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kirsten Flipkens
Kirsten Flipkens
Państwo  Belgia
Data i miejsce urodzenia 10 stycznia 1986
Geel
Wzrost 165 cm
Masa ciała 55 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2003
Trener Johan van Herck
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 13 ITF
Najwyżej w rankingu 13 (5 sierpnia 2013)
Australian Open 4R (2013)
Roland Garros 2R (2006, 2009, 2010, 2013, 2014, 2018)
Wimbledon SF (2013)
US Open 3R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 35 (16 kwietnia 2018)
Australian Open 3R (2016)
Roland Garros QF (2017)
Wimbledon 3R (2017, 2018)
US Open 2R (2013, 2015)
Strona internetowa

Kirsten Flipkens (ur. 10 stycznia 1986 w Geel) – belgijska tenisistka, triumftorka turniejów WTA w grze pojedynczej i podwójnej.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Status profesjonalny otrzymała w 2003 roku. Jest zawodniczką praworęczną z oburęcznym backhandem. Ma 165 cm wzrostu przy wadze 55 kg. W ramach rozgrywek ITF wygrała 12 turniejów singlowych i 1 deblowy.

Jako juniorka osiągnęła ćwierćfinał US Open 2002, przegrywając po trzysetowej walce z Barborą Strýcovą. Zwyciężyła w Wimbledonie 2003, pokonując w finale Annę Czakwetadze. W tym samym sezonie wygrała również US Open, w finale z Michaëllą Krajicek. W grze podwójnej zdobyła tytuł US Open 2002 (z Elke Clijsters).

Ostatnie zwycięstwo odniosła w 2006 roku w Las Palmas. Reprezentantuje Belgię w Pucharze Federacji. Triumfatorka juniorskiego US Open 2003, w maju 2006 debiutowała w seniorskiej imprezie wielkoszlemowej (French Open). W turnieju tym wystąpiła po przejściu eliminacji w niezwykłych okolicznościach – przegrała w ostatniej rundzie eliminacji z Francuzką Virginie Pichet, by znaleźć się w drabince turniejowej jako tzw. lucky loser (po rezygnacji innej zawodniczki) i w I rundzie turnieju głównego zmierzyć się ponownie z Pichet. Zrewanżowała się swojej zwyciężczyni z eliminacji, ale w II rundzie zdecydowanie przegrała z rozstawioną Włoszką Pennettą.

We wrześniu 2012 roku wygrała w pierwszym turnieju WTA w singlu. Miało to miejsce w Québecu, gdzie w pojedynku o tytuł pokonała Lucie Hradecką 6:1, 7:5.

Gra w tenisa od czwartego roku życia. Rodzice mają imiona Marino i Carly. Tenisistka mówi po angielsku, niemiecku, francusku i holendersku. Jej trenerem jest Johan Van Herck.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A 1R A 2R 1R 1R Q3 4R 2R 1R 2R 1R 2R 0 / 10 7 – 10
French Open A A A A Q1 2R A Q2 2R 2R 1R A 2R 2R 1R 1R 2R 2R 0 / 10 7 – 10
Wimbledon A A A Q2 Q3 1R A Q2 3R 2R 1R A SF 3R 2R 2R 2R 2R 0 / 10 14 – 10
US Open A A A A Q1 2R A Q2 3R 1R Q2 2R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 0 / 10 6 – 10
Ranking na koniec roku 1126 560 363 169 201 105 363 104 81 77 194 54 20 46 93 63 76 0 / 40 34 – 40

Występy w grze podwójnej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A 1R 1R A 1R 1R 2R 3R 2R 1R 0 / 8 4 – 8
French Open A A A A A A A A A 1R A A A 2R A 2R QF 2R 0 / 5 6 – 5
Wimbledon A A A A A A A A A 1R A A 2R 1R A 1R 3R 3R 0 / 6 5 – 6
US Open A A A A A A A A A 1R A 1R 2R 1R 2R 1R 1R 1R 0 / 8 2 – 8
Ranking na koniec roku 780 310 958 391 706 333 303 340 136 254 168 87 44 0 / 27 17 – 27

Występy w grze mieszanej[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 Tytuły Z–P
Australian Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A A A 1R A A A A A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A A 2R A A A A A A A A A A 2R 3R 0 / 3 4 – 3
US Open A A A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 4 4 – 4

Finały turniejów WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 4 (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 16 września 2012 Québec Dywanowa (hala) Czechy Lucie Hradecká 6:1, 7:5
Finalistka 1. 22 czerwca 2013 's-Hertogenbosch Trawiasta Rumunia Simona Halep 4:6, 2:6
Finalistka 2. 6 marca 2016 Monterrey Twarda Wielka Brytania Heather Watson 6:3, 2:6, 3:6
Finalistka 3. 17 czerwca 2018 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Serbia Aleksandra Krunić 7:6(0), 5:7, 1:6

Gra podwójna 9 (4–5)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 25 września 2016 Seul Twarda Szwecja Johanna Larsson Japonia Akiko Ōmae
Tajlandia Peangtarn Plipuech
6:2, 6:3
Finalistka 1. 27 maja 2017 Norymberga Ceglana Szwecja Johanna Larsson Stany Zjednoczone Nicole Melichar
Wielka Brytania Anna Smith
6:3, 3:6, 9–11
Zwyciężczyni 2. 17 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Słowacja Dominika Cibulková Holandia Kiki Bertens
Holandia Demi Schuurs
4:6, 6:4, 10–6
Finalistka 2. 21 października 2017 Luksemburg Twarda (hala) Kanada Eugenie Bouchard Holandia Lesley Kerkhove
Białoruś Lidzija Marozawa
7:6(4), 4:6, 6–10
Finalistka 3. 25 lutego 2018 Budapeszt Twarda (hala) Szwecja Johanna Larsson Hiszpania Georgina García Pérez
Węgry Fanny Stollár
6:4, 4:6, 3–10
Zwyciężczyni 3. 15 kwietnia 2018 Lugano Ceglana Belgia Elise Mertens Białoruś Wiera Łapko
Białoruś Aryna Sabalenka
6:1, 6:3
Finalistka 4. 26 maja 2018 Norymberga Ceglana Szwecja Johanna Larsson Holandia Demi Schuurs
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 3:6, 7–10
Finalistka 5. 16 czerwca 2018 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Holandia Kiki Bertens Belgia Elise Mertens
Holandia Demi Schuurs
3:3 krecz
Zwyciężczyni 4. 14 października 2018 Linz Twarda (hala) Szwecja Johanna Larsson Stany Zjednoczone Raquel Atawo
Niemcy Anna-Lena Grönefeld
4:6, 6:4, 10–5

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Anna Czakwetadze 6:4, 3:6, 6:3
Zwyciężczyni 2003 Stany Zjednoczone US Open Twarda Holandia Michaëlla Krajicek 6:3, 7:5

Gra podwójna (1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2002 Stany Zjednoczone US Open Twarda Belgia Elke Clijsters Stany Zjednoczone Shadisha Robinson
Stany Zjednoczone Tory Zawacki
6:1, 6:3

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]