Linia Metaksasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Linia Metaksasa – system greckich umocnień górskich zbudowany w latach 1936-1941 z inicjatywy premiera generała Joanisa Metaksasa (1871-1941) w celu zabezpieczenia mobilizacyjnego i operacyjnego rozwinięcia armii greckiej w wypadku konfliktu zbrojnego z Bułgarią. Składa się głównie z tuneli łączących stanowiska obserwacyjne, ogniowe i gniazda karabinów maszynowych. Konstrukcja była tak wytrzymała, że w większości przetrwała do dzisiejszych czasów, częściowo jest nadal w użyciu. Część jest udostępniona do zwiedzania.

Linia ta przebiegała od Aleksandropolis do rzeki Wardar (Aksios). Ogólna długość Linii Metaksasa wynosiła ok. 155 km. Jej podstawowymi elementami były stałe i polowe obiekty fortyfikacyjne oraz zapory inżynieryjne. Największym obiektem jest Fort Roupel [1]. Do 1941 prace nad jej rozbudową nie zostały zakończone. Całkowity koszt wyniósł 100 400 000 drachm.

W kwietniu 1941 Linia Metaksasa została przełamana przez wojska niemieckie podczas ofensywy na Bałkanach. Niemieckie wojska nie mogły sforsować fortyfikacji, więc, podobnie jak w przypadku Linii Maginota, oflankowały je i zaatakowały z dwóch stron. Mimo tego greccy żołnierze stawili zaciekły opór (choć większość armii greckiej walczyła z Włochami na granicy z Albanią i Linia Metaksasa nie była w pełni obsadzona). Nawet po kapitulacji Grecji 21 kwietnia, żołnierze na Linii nadal walczyli i dopiero po użyciu przez Niemców gazu łzawiącego 23 kwietnia poddali się[potrzebne źródło].

Niemiecki generał Wilhelm List, który prowadził ofensywę na Linii, był pod takim wrażeniem waleczności wroga, że pozwolił całej armii odejść wolno wraz ze sztandarami, pod warunkiem zdania długiej broni i zapasów wojennych. Oficerom pozwolono na zatrzymanie broni krótkiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Fort Roupel częściowo powstał jeszcze w trakcie I wojny światowej, zatrzymując w tym miejscu niemiecko-bułgarską ofensywę 1914 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]