Wilhelm List

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siegmund Wilhelm Walther List
Ilustracja
Wilhelm List (1935)
feldmarszałek feldmarszałek
Data i miejsce urodzenia 14 maja 1880
Oberkirchberg
Data i miejsce śmierci 16 sierpnia 1971
Garmisch-Partenkirchen
Przebieg służby
Lata służby 1898-1942
Siły zbrojne armia bawarska,
Freikorps,
Reichswehra,
Wehrmacht
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Rycerski

Wilhelm List (ur. 14 maja 1880 w Oberkirchberg, zm. 16 sierpnia 1971 w Garmisch-Partenkirchen) – niemiecki wojskowy, uczestnik I i II wojny światowej, feldmarszałek (od 1940), skazany w procesach norymberskich za zbrodnie wojenne na Bałkanach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do armii bawarskiej wstąpił w 1898 roku, awansując dwa lata później na podporucznika. Od 1904 roku był adiutantem dowódcy batalionu. W 1908 roku wstąpił do bawarskiej akademii wojskowej, którą ukończył w stopniu kapitana. Do wybuchu I wojny światowej służył w bawarskim sztabie generalnym. W czasie wojny służył na stanowiskach sztabowych. W styczniu 1918 roku awansował do stopnia majora. Wojnę zakończył w bawarskim ministerstwie wojny. Po wojnie we Freikorpsie Epp, później w Reichswehrze i ministerstwie obrony. W 1927 roku pułkownik. W latach 1930–1933 komendant szkoły piechoty w Dreźnie, w 1932 roku awansowany na generała porucznika. Po Anschlussie Austrii w 1938 roku odpowiedzialny za włączenie armii austriackiej w struktury Wehrmachtu. 1 kwietnia 1939 roku awansowany do stopnia generała pułkownika.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, dowodził 14 Armią, za co otrzymał Krzyż Rycerski. Od października 1939 dowódca 12 Armii, która brała udział w kampanii francuskiej i w 1941 roku w kampanii bałkańskiej. W lipcu 1940, po zakończeniu kampanii we Francji, awansowany na feldmarszałka. Na Bałkanach List dowodził całością sił niemieckich, a po zakończeniu kampanii pozostał do października 1941 roku głównodowodzącym sił niemieckich w południowo-wschodniej Europie. W lipcu 1942 roku objął dowództwo Grupy Armii A na froncie wschodnim, jednak w wyniku konfliktu, w który popadł z Hitlerem co do strategii walki, został 10 września 1942 roku pozbawiony dowodzenia i do końca wojny nie pełnił żadnych funkcji dowódczych. W 1945 roku trafił do niewoli amerykańskiej. Podczas procesów norymberskich został w lutym 1948 roku skazany na dożywocie. W 1952 roku zwolniony z więzienia Landsberg ze względu na zły stan zdrowia. Zmarł 16 sierpnia 1971 roku w Garmisch-Partenkirchen.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]