Lipa krymska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lipa krymska
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd ślazowce
Rodzina ślazowate]
Rodzaj lipa
Gatunek lipa krymska
Nazwa systematyczna
Tilia × euchlora K. Koch
Wochenschr. Vereines Beförd. Gartenbaues Königl. Preuss. Staaten 9:284. 1866
Pokrój

Lipa krymska (Tilia × euchlora K. Koch) – gatunek drzewa należący do rodziny ślazowatych . Mieszaniec lipy drobnolistnej z Tilia dasystyla[2].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Średnie drzewo liściaste, osiągające wysokość do 20 m. Korona początkowo stożkowata, później kopulasta, szerokości 10-12 m. Kora jasnoszara do czarniawej.
Liście
ustawione skrętoległe, szerokojajowate, z wierzchu silnie błyszczące, ciemnozielone, nagie, od spodu jaśniejsze, jesienią przybierają jaskrawą jasnożółtą barwę, na zimę opadają.
Kwiaty
po 3-7 w dość sztywnych, nagich wierzchotkach szerokości 5-9 cm, kwitną w lipcu

Biologia i ekologia[edytuj]

Siedlisko: stanowiska słoneczne do półcienistych, odporna na mrozy, ciepłolubna, odporna na warunki miejskie, wytrzymała na upały i suszę, jednak w takich warunkach żyje krótko.

Zastosowanie[edytuj]

  • Roślina ozdobna, często sadzona w parkach, a także przy domach, drogach i alejach.
  • Z drewna wypala się węgiel drzewny stosowany w lecznictwie.
  • Roślina miododajna
  • Sztuka kulinarna:
    • Z kwiatostanów lipy można przyrządzać wartościową herbatę.
    • Z nasion można otrzymywać bardzo dobry olej jadalny, jednak szybko jełczejący.
  • Jej miękkie drewno ma zastosowanie w rzeźbiarstwie i jest przydatne na wyroby tokarskie. Z drewna lipowego wykonano np. ołtarz Wita Stwosza i liczne rzeźby w kościołach. Wykonuje się z niego okleiny, zapałki, przyrządy kreślarskie, zabawki, modele i formy odlewnicze. Nie nadaje się w budownictwie na elementy zewnętrzne.
  • Z jej łyka wytwarza się plecionki i maty.
  • Wykorzystuje się ją do wytwarzania preparatów kosmetycznych

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-02-02].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-09-24].

Bibliografia[edytuj]

  1. Jindřich Krejča, Jan Macků: Atlas roślin leczniczych. Warszawa: Zakł. Nar. im. Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-03281-3.
  2. Anna Mazerant-Leszkowska: Mała księga ziół. Warszawa: Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, 1990. ISBN 83-202-0810-6.
  3. Helmut Pirc, Maria Kaczorowska: Drzewa od A do Z. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2006. ISBN 83-7404-323-7.