Louis Marcoussis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Louis Marcoussis, wł. Ludwik Kazimierz Władysław Markus (ur. 14 listopada 1878[1] w Warszawie, zm. 22 października 1941 w Cusset) – grafik, malarz pochodzenia żydowskiego. Jeden z czołowych przedstawicieli kubizmu i paryskiej awangardy artystycznej pierwszej połowy XX w.

Ludwik Markus urodził się w Warszawie w 1878 r. w zasymilowanej rodzinie zamożnych fabrykantów żydowskich trudniących się produkcją dywanów. W 1901 r. rozpoczął studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W Krakowie Markus spędził zaledwie dwa lata – studiując pod kierunkiem Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego, należał do grona najlepiej ocenianych studentów[2].

W 1903 wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę w Académie Julian u Jules'a Lefebvre'a. We wczesnym okresie swej twórczości (1903-1912), dzięki swym umiejętnościom rysunkowym utrzymywał się z karykatur przesyłanych regularnie do pism francuskich ("La Vie parisienne", "L'Assiette au beurre") i polskich ("Mucha", "Liberum Veto") . Swe płótna zaprezentował po raz pierwszy na Salonie Niezależnych 1906 r. W tym czasie tworzył obrazy utrzymane w impresjonistycznej poetyce.

Kolejna dekada przyniosła zmianę w twórczości artysty. Dzięki znajomości z Pablem Picassem zainteresował się kubizmem. W 1912 r. za namową przyjaciela, Guillaume'a Apollinaire'a Markus zmienił swe nazwisko na nazwę podparyskiej miejscowości - Marcoussis. W tym samym roku dołączył do ugrupowania Section d'Or. Kolejne dekady spędził w gronie twórców awangardowych (Jeana Metzingera, Juana Grisa, George'a Braka) i poetów (Guillaume'a Apollinaire'a, Maxa Jacoba, Andre Salmona) .

W 1914 r. ożenił się z polską malarką pochodzenia żydowskiego Alicją Halicką. W trakcie I wojny światowej służył w legii cudzoziemskiej. Po wojnie, artysta kontynuował swe kubistycznie poszukiwania, nie zaniechał jednak także eksperymentowania.

Od lat 20. Marcoussis skłaniał się coraz bardziej ku poetyce surrealizmu. Z kręgiem surrealistów Marcoussis i Halicka byli zresztą blisko zaprzyjaźnieni. Spotykali się z Maxem Ernstem i Joanem Miro, przyjaźnili się również z Bretonem, Tristanem Tzarą czy Pierre’em Reverdym.

Wystawy[edytuj]

Kompozycja z 1933
  • 1905: Salon d'Automne, Paryż
  • 1906: Salon des Indépendants, Paryż
  • 1925: Galerie Le Pierre, Paryż
  • 1928: Galerie Le Centaure, Bruksela
  • 1929: Galerie Georges Bernheim, Paryż
  • 1929: Galerie Jeanne Bucher, Paryż
  • 1933: Galerie Knoedler, Nowy Jork
  • 1934: Arts Club, Chicago
  • 1936: Palais des Beaux-Arts, Bruksela
  • 1937: Palais des Beaux-Arts, Bruksela
  • 1939: London Gallery, Londyn
  • 1949: Retrospective, Paryż
  • 1950: Retrospective, Basel
  • 1951: Retrospective, Bruksela

Przypisy

  1. Rodowód (karta wpisowa na studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie), Archiwum Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, 7 stycznia 1907.
  2. Szkoła Jana Stanislawskiego: fenomen pedgogiczny i artystyczny, http://bazhum.muzhp.pl/media//files/Saeculum_Christianum_pismo_historyczne/Saeculum_Christianum_pismo_historyczne-r2013-t20/Saeculum_Christianum_pismo_historyczne-r2013-t20-s157-171/Saeculum_Christianum_pismo_historyczne-r2013-t20-s157-171.pdf.

Linki zewnętrzne[edytuj]