Luční bouda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Luční bouda
Ilustracja
Schronisko Lučna bouda widok z Równi pod Śnieżką od strony północno-wschodniej
Państwo  Czechy
Pasmo Sudety Zachodnie
Wysokość 1410 m n.p.m.
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Luční bouda
Luční bouda
50°44′03,87″N 15°41′48,92″E/50,734409 15,696921
Strona internetowa
Położenie Lučnéj boudy
Schronisko "Wiesenbaude" około roku 1920
"Niemy znak" prowadzący do schroniska na czeskich szlakach

Luční bouda (niem. Wiesenbaude, w wolnym tłumaczeniu Łąkowe Schronisko) – dawne górskie schronisko turystyczne, obecnie hotel w Czechach, w Sudetach Zachodnich, w Karkonoszach.

Obecnie reklamuje się jako luksusowy hotel i najwyżej położony w Europie Środkowej browar (Paroháč, 1410 m n.p.m.). Piwo warzy się tutaj od 2012 roku, wykorzystując w tym celu wodę z Białej Łaby. Z uwagi na wysokość n.p.m., przy produkcji miejscowego piwa Paroháč konieczne było zmodyfikowanie typowego dla browarów procesu produkcyjnego – z uwagi na niższe ciśnienie atmosferyczne woda wrze tutaj już przy temperaturze 94 stopni Celsjusza[1].

Na południe od schroniska, na przełęczy znajdującej się między szczytami Studniční hora oraz Luční hora, znajduje się przebudowana w 1927 kapliczka, pełniąca obecnie funkcję mauzoleum ofiar Karkonoszy (Památník obětem hor). Kaplica postawiona została w 1798 roku dla upamiętnienia Václava Rennera z Lučnej boudy, który tragicznie zginął w tym miejscu. W jej wnętrzu znajdują się tablice z imionami, nazwiskami, datami śmierci oraz miejscami, w których wydarzyły się tragedie. W 2016 Krkonošski narodny park przeprowadził remont kaplicy i zainstalował w niej nowe tablice ze zweryfikowanymi informacjami o upamiętnionych na nich osobach.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Górskie schronisko położone na obszarze czeskiego Karkonoskiego Parku Narodowego (cz. Krkonošský národní park KRNAP), na wysokości (1410 m n.p.m.) na Białej Łące (cz. Bílá louka) w Czechach, na południowy zachód od Przełęczy pod Śnieżką, w pobliżu granicy państwowej z Polską, gdzie Śląski Grzbiet łączy się z Czeskim Grzbietem.

Schronisko stanowi zespół kilku dużych obiektów murowanych. Jest to największe i jedno z najstarszych schronisk w Karkonoszach. W budynku swoją placówkę ma także Horská služba.

Na zachód od schroniska, 80 m na północ od czerwonego szlaku do Szpindlerowego Młyna, znajduje się niewielki pomnik w kształcie granitowej płyty poświęcony tragicznie zmarłemu Franzowi Friesowi, który zamarzł w tym miejscu 2 marca 1903[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszym obiektem, jaki powstał w miejscu obecnego schroniska przy starym "solnym szlaku" łączącym stronę czeską z Jelenią Górą, była buda pasterska postawiona na początku XVII wieku. W okresie zakładania gospodarstw pasterskich, a szczególnie wojny trzydziestoletniej, uciekająca wysoko w góry przed wojskami, rabunkami i chorobami miejscowa ludność oraz uchodźcy protestanccy założyli tu małą osadę składającą się z kilku chat (w XIX w. odnaleziono kamień węgielny z datą 1623). W późniejszym okresie stare budy pasterskie przyjęły funkcje prymitywnego schroniska dla turystów. Pierwsza pisemna wzmianka o funkcjonowaniu schroniska pochodzi z 1707 roku. Pod koniec XVIII w., kiedy większość karkonoskich bud była drewniana, lub co najwyżej posiadała kamienną podmurówkę, Luční bouda była już w całości kamienna. Na mapie Czech z 1720 roku można ją znaleźć pod nazwą Weisewiesenbaude, czyli Buda na Białej Łące. Jej właścicielami była w tym czasie hrabiowska rodzina Morzinów[3]. Pierwsze budynki obecnego schroniska powstały pod koniec XIX wieku. 2 października 1938 r. schronisko spaliły wycofujące się wojska czechosłowackie. W czasie II wojny światowej obiekt odbudowano – turyści mieli tutaj bardzo komfortowe warunki, korzystał też z niego Wehrmacht. Stacjonował w nim oddział komandosów niemieckich, który na Śnieżce i jej zboczach odbywał ćwiczenia przed atakiem na Norwegię. Niemcy szkolili żołnierzy, ponieważ klimat tu panujący i średnia roczna temperatura stwarzają warunki podobne do strefy koła podbiegunowego. W latach 19431944 na południowym stoku Śnieżki ustawiono działa artylerii przeciwlotniczej i urządzenia do łączności, gdyż od tej strony spodziewano się nalotów alianckich.

Dawne przejścia graniczne[edytuj | edytuj kod]

W pobliżu schroniska położone były turystyczne przejścia graniczne:

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Schronisko położone jest przy węźle szlaków turystycznych:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Waldemar Brygier, Piwnym szlakiem po Karkonoszach, naszesudety.pl, 23 lipca 2014 [dostęp 2017-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-31].
  2. Pamięci Franza Friesa
  3. Waldemar Brygier, Historia Lučnej boudy, naszesudety.pl, 23 lipca 2014 [dostęp 2017-09-12] [zarchiwizowane z adresu 2016-06-01].