Ludwik Kicki

Ludwik Kicki
	generał
Data i miejsce urodzenia	16 sierpnia 1791 ; Warszawa
Data i miejsce śmierci	26 maja 1831 ; w bitwie pod Ostrołęką
	Przebieg służby
Lata służby	1807–1831
Siły zbrojne	Armia Księstwa Warszawskiego
Główne wojny i bitwy	Wojny napoleońskie; Powstanie listopadowe
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ludwik Kicki herbu Gozdawa (ur. 16 sierpnia 1791 w Warszawie, zm. 26 maja 1831) – polski generał, szambelan dworu królewskiego Mikołaja I Romanowa w 1830 roku^[1].

Życiorys

Był synem szambelana Onufrego Kickiego i Józefy Szydłowskiej. Dekretem z dnia 7 kwietnia 1807 Napoleon mianował go podporucznikiem w formowanym 1 pułku szwoleżerów gwardii, ten jednak za namową ks. Józefa Poniatowskiego nie pełnił stanowiska i pozostał w kraju^[2]. Tego samego roku wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego, odznaczył się w bitwie pod Raszynem w 1809, brał udział w walkach o Sandomierz oraz wyzwoleniu Lwowa.

Odznaczony 18 października 1809 krzyżem kawalerskim orderu Virtuti Militari^[1]^[3].

Mianowany pułkownikiem w sztabie generalnym, a w 1811 został adiutantem ks. Józefa Poniatowskiego. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego^[4]. W kampanii rosyjskiej 1812 roku odznaczył się w bitwach o Smoleńsk, pod Borodino, pod Winkowem, gdzie z Kamienieckim wybawili osaczonego przez kozaków Poniatowskiego i nad Berezyną, gdzie siły polskie zatrzymały atak rosyjski, ocalając Napoleona od ostatecznej klęski.

11 października 1812 odznaczony został krzyżem Legii Honorowej^[1]^[3]^[5]. W bitwie pod Lipskiem towarzyszył ks. Józefowi, aż ranny osunął się z konia.

21 sierpnia 1814 odznaczony Orderem Obojga Sycylii^[6] II klasy^[1]. 11 września 1815 wyróżniony Orderem św. Anny II klasy z brylantami^[3]. Służył w armii Królestwa Polskiego jako adiutant wielkiego księcia Konstantego, w październiku 1820 otrzymał nominację na stopień pułkownika strzelców konnych,16 marca 1821 na własną prośbę odszedł z wojska.

W dniu 16 stycznia 1819 roku zawarł w Warszawie pierwszy związek małżeński - z Zofią Matuszewicz (21 XII 1796 - 5 XI 1822)^[7]. Z małżeństwa tego urodziły się dwie córki - Maria i Aniela^[8] (obie zmarły we wczesnym dzieciństwie).

Po wybuchu powstania listopadowego wstąpił ponownie do wojska jako dowódca pułku strzelców konnych. W styczniu 1831 poślubił swoją siostrzenicę Natalię Kicką, po czym wrócił do walk. W lutym 1831 mianowany generałem dywizji. Został pełnomocnikiem Rządu Tymczasowego, zajął Modlin, dowodził obroną lewego brzegu Wisły. Wysoko ceniony^{[przez kogo?]} za męstwo, poświęcenie, gotowość do przyjmowania na siebie zadań. Będąc dowódcą brygady jazdy odznaczył się w bitwach pod Białołęką, Grochowem, Wawrem, Dębem Wielkim, Iganiami, uczestniczył w wyprawie na Siedlce. Poległ w czasie szarży jazdy w bitwie pod Ostrołęką. Spoczywa w brzozowym gaju we wsi Kruki, nieopodal miasta.

Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w trzecim stopniu rytu (Mistrz)^[9].

Jego imieniem jest nazwana ulica na Pradze-Południe.

Przypisy

↑ ^a ^b ^c ^d Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 6.
↑ RobertR. Bielecki RobertR., Somosierra 1808, Historyczne Bitwy, Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989, ISBN 978-83-11-07620-4 [dostęp 2024-02-07] .
↑ ^a ^b ^c Ludwik Nabielak: Ludwik Kicki. Jenerał Wojsk Polskich (1791-1831). Poznań 1878, s. 8, 15, 20
↑ Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 18, s. 165.
↑ Jan Nepomucen Bobrowicz: Dodatek do herbarza polskiego ks. Kaspra Niesieckiego, str. 217.
↑ Robert Bielecki: Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego. T. 3, s. 180 (kopia biogramu na dole)
↑ Widok Zofia z Matuszewiczów Kicka – ukochana wychowanka Izabeli Czartoryskiej [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).
↑ Wielka Genealogia Minakowskiego - M.J. Minakowski [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2022-11-05] .
↑ Marek Tarczyński: Generalicja powstania listopadowego. Warszawa, MON, 1980, s. 62.

Bibliografia

Gen. Ludwik Kicki – opowieść o niezwykłym życiu. olszewo-borki.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-13)].
Irena Homola: Kicki Ludwik (1791–1831). Polski Słownik Biograficzny, t. XII/1966-1967

[ReferenceA-1] Obraz polityczny i statystyczny Królestwa Polskiego iaki był w roku 1830 przed dniem 29 listopada, Warszawa 1830, s. 6.

[2] RobertR. Bielecki RobertR., Somosierra 1808, Historyczne Bitwy, Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989, ISBN 978-83-11-07620-4 [dostęp 2024-02-07] .

[ln-3] Ludwik Nabielak: Ludwik Kicki. Jenerał Wojsk Polskich (1791-1831). Poznań 1878, s. 8, 15, 20

[4] Dziennik Konfederacyi Jeneralnej Królestwa Polskiego. 1812, nr 18, s. 165.

[5] Jan Nepomucen Bobrowicz: Dodatek do herbarza polskiego ks. Kaspra Niesieckiego, str. 217.

[6] Robert Bielecki: Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego. T. 3, s. 180 (kopia biogramu na dole)

[7] Widok Zofia z Matuszewiczów Kicka – ukochana wychowanka Izabeli Czartoryskiej [online], uwm.edu.pl [dostęp 2024-04-24] (pol.).

[8] Wielka Genealogia Minakowskiego - M.J. Minakowski [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2022-11-05] .

[9] Marek Tarczyński: Generalicja powstania listopadowego. Warszawa, MON, 1980, s. 62.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]