Ludwik Sielicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ludwik Sielicki (ur. 25 grudnia 1903 w m. Wielki Trylisin, zm. ?) – pułkownik MO, oficer Armii Czerwonej, członek WKP(b).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ludwik Sielicki urodził się 25 grudnia 1903 roku w rodzinie Jana i Emilii. Od 1 września 1944 roku był zastępcą komendanta głównego Milicji Obywatelskiej w Lublinie. 14 kwietnia 1945 roku został kierownikiem Wydziału do Walki z Bandytyzmem w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. 15 stycznia 1946 roku został zastępcą dyrektora Departamentu VII MBP. 21 lutego 1946 został powołany na stanowisko dyrektora Departamentu I MBP. 25 września 1946 roku został naczelnikiem Wydziału Ochrony Rządu. 30 czerwca 1948 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i odkomenderowany do ZSRR.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu 1943-1985, Warszawa 1988, s. 114.
  2. M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 247.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza (1944-1956) t. I, red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005.
  • Ludwik Sielicki, Dane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa, [1].