Jan Górecki (szef BOR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Górecki
generał brygady
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1922
Jacków
Data śmierci 24 marca 2011
Przebieg służby
Lata służby 1945-1981
Jednostki Biuro Ochrony Rządu
Stanowiska szef BOR
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Order Czerwonej Gwiazdy Order "9 września 1944" z mieczami I stopnia (Bułgaria) Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal Komisji Edukacji Narodowej Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowa Odznaka „W Służbie Narodu” Srebrna Odznaka „W Służbie Narodu” Złota Odznaka „W Służbie Narodu”

Jan Górecki (ur. 16 maja 1922 w Jackowie w Łódzkiem, zm. 24 marca 2011[1]) – polski wojskowy, generał brygady MO, szef Biura Ochrony Rządu w latach 1956–1981.

Był pierwszym szefem BOR-u po powołaniu go w grudniu 1956 r. W momencie objęcia funkcji szefa tej jednostki był pułkownikiem[2].

Od 4 kwietnia 1945 funkcjonariusz Grupy Operacyjnej UB na województwo gdańskie. Od 24 września do 9 listopada 1945 szef PUBP w Kwidzynie. W sierpniu 1947 skończył kurs Szefów PUBP w Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie, następnie od 1 lutego 1948 był szefem MUBP w Gdyni.W okresie od 15.05.1944 do 31.12.1947 brał udział w walkach "z bandami i reakcyjnym podziemiem".Od 20 marca 1950 zastępca szefa, a od 5 kwietnia 1952 p.o. szefa WUBP w Poznaniu. Od 12 października 1953 wicedyrektor IX Departamentu MBP, a od 15 czerwca 1954 wicedyrektor IV Departamentu MBP.

Był odznaczony Brązowym Medalem Zasłużonym na Polu Chwały, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Krzyżem Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy II i dwukrotnie I klasy, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym Medalem Za zasługi dla obronności kraju, bułgarskim Orderem 9 września 1944 I stopnia z mieczami, radzieckim Orderem Czerwonej Gwiazdy, irańską Komandorią Orderu Homagoan i wieloma odznakami.

Przypisy

  1. Nekrolog w "Gazecie Wyborczej". 1 kwietnia 2011.
  2. Historia BOR. bor.gov.pl. [dostęp 3 kwietnia 2011].

Bibliografia[edytuj]

  • Aparat bezpieczeństwa w województwie gdańskim w latach 1945-1990, Instytut Pamięci Narodowej, Gdańsk 2010.