Mała Barania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mała Barania
Ilustracja
Mała Barania widziana z kamieniołomu w Kamesznicy (2007)
Państwo  Polska
Województwo  śląskie
Położenie Beskid Śląski
Pasmo Pasmo Baraniej Góry
Wysokość 659 m n.p.m.
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
Mapa lokalizacyjna Beskidu Śląskiego
Mała Barania
Mała Barania
Ziemia49°34′31″N 19°04′28″E/49,575278 19,074444

Mała Barania lub Białożycki Groń[1] (659 m n.p.m.) – wzgórze w Paśmie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Leży między Sołą na wschodzie, Kameszniczanką na południu a Bystrą Kamesznicką na zachodzie. Orograficznie jest zakończeniem grzbietu odchodzącego na południe od szczytu Glinnego, lecz geologicznie stanowi przedłużenie grzbietu Szarego, będąc – tak jak i on – zbudowanym z gruboławicowych piaskowców krośnieńskich zaliczanych do tzw. łuski przedmagurskiej. Mała Barania stanowi dominantę leżących u jej podnóży Milówki i Ciśca. Rozległe wzgórze do niedawna było pokryte polami i pastwiskami, dzisiaj stopniowo zarasta lasem. Nowe tereny najpierw opanowują gatunki pionierskie (brzoza, osika i leszczyna), które później ustępują gatunkom właściwym (klon jawor, buk zwyczajny, świerk pospolity).

Na wschodnich stokach Małej Baraniej leży jeden z przysiółków Ciśca – Mały Cisiec. 1 września 1939 r. w rejonie Małej Baraniej toczyły się pierwsze na Żywiecczyźnie potyczki polskich sił zbrojnych z oddziałami niemieckimi posuwającymi się od Przełęczy Zwardońskiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Geoportal. [dostęp 2010-01-31].