Milówka (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dużej wsi gminnej w woj. śląskim. Zobacz też: Milówka - wieś w woj. małopolskim.
Milówka
Herb
Herb Milówki
Panorama Milówki, widok z Baraniej Góry
Panorama Milówki, widok z Baraniej Góry
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat żywiecki
Gmina Milówka
Wysokość 430–460[1] m n.p.m.
Liczba ludności (2008) 4 448
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 34-360[2]
Tablice rejestracyjne SZY
SIMC 0062478
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Milówka
Milówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Milówka
Milówka
Ziemia49°33′16″N 19°05′25″E/49,554444 19,090278
Strona internetowa miejscowości

Milówkawieś (dawniej miasto) w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie żywieckim, siedziba gminy Milówka, leżąca w Beskidzie Żywieckim nad rzeką Sołą. Powierzchnia sołectwa wynosi 2648 ha, a liczba ludności 4446, co daje gęstość zaludnienia 171 os./km²[1].

Milówka uzyskała lokację miejską przed 1884 rokiem, zdegradowana w 1934 roku[3].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Milówka: [4][5]

osady
Gruszkowa
przysiółki
Juraszka,Komory, Milówki, Prusów, Sucha Góra. Za Kopcem
części wsi
Jopki, Kałuża, Kępki, Młynica, Pawlusy, Salamonka, Wierzbiny

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wzmiankowana w 1537. Do jej powstania przyczyniły się dwie grupy ludności. Najpierw w XVI wieku wędrujący w górę rzeki Soły osadnicy polscy stopniowo zagospodarowywali okoliczne nieużytki i karczowali lasy. Po nich w wyższe partie gór Beskidu Żywieckiego w XVI wieku przybyli pasterze wołoscy, którzy się następnie zasymilowali ze wcześniejszymi osadnikami. W 1595 roku wieś położona w powiecie śląskim województwa krakowskiego była własnością kasztelana sądeckiego Krzysztofa Komorowskiego[6].

Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 372 budynkach w Milówce na obszarze 2653 hektarów mieszkało 2678 osób (gęstość zaludnienia 100,9 os./km²), z czego 2495 (93,2%) było katolikami, 9 (0,3%) grekokatolikami a 174 (6,5%) wyznawcami judaizmu, 2609 (97,4%) polsko-, 61 (2,3%) niemieckojęzycznymi, a 1 posługiwała się innym językiem[7].

Milówka podczas narodowych spisów powszechnych z 1921 i 1931 roku figurowała jako miasteczko. W latach 1872–1934 Milówka posiadała prawa miejskie. W czasie II wojny światowej, już 2 września 1939 roku, Milówka została zajęta przez wojska hitlerowskie i włączona do III Rzeszy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Szkolnictwo[edytuj | edytuj kod]

W Milówce znajdują się następujące szkoły:

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez wieś przebiega kilka szlaków turystycznych:

  • szlak turystyczny zielony (pieszy) zaczynający się w Milówce i prowadzący przez Halę Boraczą na Rysiankę
  • szlak turystyczny czarny (rowerowy)
  • szlak turystyczny niebieski (rowerowy)
  • szlak turystyczny zielony (rowerowy)

W centrum miejscowości znajduje się kilka hoteli oraz lokale gastronomiczne. Rozwinięta jest także agroturystyka.

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]

Osoby związane z Milówką[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b UG Milówka: Statut Sołectwa Milówka. W: www.milowka.com.pl [on-line]. 2009-12-28, 2009. [dostęp 2011-01-01].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 52-53.
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. GUS. Rejestr TERYT
  6. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 110.
  7. Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XII. Galizien. Wien: 1907.
  8. Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 22 maja 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]