Małgorzata Borowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Małgorzata Borowska
Data i miejsce urodzenia

26 czerwca 1951
Warszawa

profesor nauk humanistycznych
Specjalność: filologia klasyczna
Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Doktorat

1984

Habilitacja

25 marca 1996

Profesura

30 grudnia 2009

Nauczyciel akademicki
Uczelnia

Uniwersytet Warszawski

Małgorzata Borowska (ur. 26 czerwca 1951 w Warszawie[1]) – filolożka klasyczna, neohelenistka, bizantynolożka. Prof. dr habilitowana nauk humanistycznych, profesorka Uniwersytetu Warszawskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest córką Tadeusza Borowskiego i Marii Rundo. W 1969 ukończyła Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie, w 1974 studia z zakresu filologii klasycznej na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie podjęła pracę na macierzystej uczelni, w Instytucie Filologii Klasycznej. Tam w 1984 obroniła pracę doktorską, w 1996 otrzymała stopień doktora habilitowanego[1], a w 2009 tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

W latach 1999–2003 była kierowniczką Katedry Literatury Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej UW. Od 1997 jest kierowniczką Pracowni Studiów Helleńskich Instytutu Badań Interdyscyplinarnych Artes Liberales, dziś Wydziału „Artes Liberales” UW.

Jest członkinią Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, Komisji Bizantynologicznej PAN oraz Collegium Invisibile[3].

Zajmuje się teatrem greckim i łacińskim, literaturą demotyczną, językiem staro- i nowogreckim. Skupia się też na przekładach i pracach badawczych z literatury nowogreckiej: Adamandios Korais, Makrijanis, Nikos Kazandzakis. Przełożyła na język polski epos bizantyński Dijenis Akritas.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Le théâtre politique d’ Euripide. Problèmes choisis, Warszawa 1989.
  • OIKEIA PRAGMATA. Z dziejów dramatis personae greckiej komedii rodzinnej następców Arystofanesa, Warszawa 1995.
  • Mormolyke. Książka do nauki języka starogreckiego, Warszawa 1996.
  • Barbajorgos. Książka do nauki języka nowogreckiego, Warszawa 2000.
  • (wstęp i tłumaczenie) Dijenis Akritas. Opowieść z kresów bizantyńskich, Warszawa 1998.
  • Poliajnos: Podstępy wojenne (Polyaenus: Strategemata), Warszawa 2003.
  • Arcydzieła literatury nowogreckiej I–V, Warszawa od 2004.
  • (wybór, przekład, wstęp i komentarz) Gminna pieśń Greków. Antologia, Warszawa 2004.
  • (przekład) Andreas Kalwos, Ody, Warszawa 2004.
  • Klaudiusz Elian, Opowiastki rozmaite. Listy wieśniaków, Warszawa 2005.
  • (wybór, przekład, wstęp) Bajki, baśnie i bajdy ludu greckiego. Antologia, Warszawa 2006.
  • (redakcja) Filhellenizm w Polsce: rekonesans, pod red. Małgorzaty Borowskiej, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2007.
  • (redakcja) Filhellenizm w Polsce: wybrane tematy, pod red. Małgorzaty Borowskiej, Marii Kalinowskiej i Katarzyny Tomaszuk, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2012

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD).
  2. Prof. dr hab. Małgorzata Borowska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-10-25].
  3. Lista tutorów Collegium Invisibile. ci.edu.pl. [dostęp 2011-04-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]