Małgorzata Fornalska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Małgorzata Fornalska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 8 czerwca 1902
Boniewo
Data i miejsce śmierci 26 lipca 1944
Warszawa
Zawód działaczka komunistyczna

Małgorzata Fornalska, ps. Jasia (ur. 8 czerwca 1902 w Boniewie koło Fajsławic, zm. 26 lipca 1944 w Warszawie) – polska działaczka komunistyczna, wiele lat związana z Bolesławem Bierutem, z którym miała córkę Aleksandrę.

Życiorys[edytuj]

Córka Antoniego i Marcjanny ze Starzyńskich, siostra Felicji Fornalskiej i Aleksandra Fornalskiego, również działaczy komunistycznych. Od 1918 członkini SDKPiL i RKP(b), a od 1921 KPP. Od lipca do grudnia 1918 służyła w I Carycyńskim Batalionie Komunistycznym, potem była wychowawczynią w Domu Dziecka w Saratowie, następnie w Pietrowsku. W styczniu 1920 została skierowana do pracy partyjnej w Polsce. W lipcu-sierpniu 1920 wraz z bratem Aleksandrem pracowała w Tymczasowym Komitecie Rewolucyjnym Polski. Absolwentka kursu przy Uniwersytecie Komunistycznym im. Swierdłowa w Moskwie. 1921 ponownie wróciła do Polski. Brała udział w IV Zjeździe KPP latem 1927 pod Moskwą. Studiowała w Akademii Wychowania Komunistycznego i w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej (do 1930). W okresie międzywojennym kilkakrotnie aresztowana i więziona za działalność komunistyczną. Od 1936 w KC Czerwonej Pomocy. Po opuszczeniu więzienia we wrześniu 1939 w ZSRR, a od końca 1941 w szeregach tamtejszych polskich komunistów. Od wiosny 1942 ponownie w Polsce, w KC PPR, współredaktorka organu PPR Trybuna Wolności.

14 listopada 1943 została aresztowana przez gestapo wraz z Pawłem Finderem przy ul. Grottgera 12 i osadzona na oddziale kobiecym Pawiaka[1]. 26 lipca 1944 oboje zostali rozstrzelani w ruinach getta warszawskiego[1].

26 lipca 1948 Prezydent RP, Bolesław Bierut nadał jej pośmiertnie Krzyż Grunwaldu I klasy[2].

Upamiętnienie[edytuj]

15 października 1981 umieszczona na znaczku pocztowym w serii poświęconej działaczom ruchu robotniczego - nominał 2 zł, nakład 6 milionów sztuk[3].

Przypisy

  1. a b Władysław Bartoszewski: 1859 dni Warszawy. Kraków: Wydawnictwo Znak, 2008, s. 591. ISBN 978-83-240-1057-8.
  2. M.P. z 1948 r. Nr 67, poz. 490
  3. Eligiusz Ristau, Stulecie polskiego ruchu robotniczego , na znaczkach pocztowych, w: Mówią Wieki, nr 3/1982, s.31, ISSN 0580-0943

Bibliografia[edytuj]

  • Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 2, Warszawa 1987.
  • Edward Gronczewski, Walczyli o Polskę Ludową Warszawa 1982.
  • Piotr Gontarczyk, Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941-1944, Warszawa 2003.

Linki Zewnętrzne[edytuj]