Magdalena Jethon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Magdalena Jethon
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 23 października 1951
Polanica-Zdrój
Zawód, zajęcie dziennikarka radiowa
Narodowość Polska polska
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko Dyrektorka Programu III Polskiego Radia
(2009, 2010–2016)
Redaktor naczelna Koduj24.pl
Redaktor naczelna Radia Nowy Świat
(2020-obecnie)
Krewni i powinowaci Leszek Myczka (brat)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Magdalena Maria Jethon (ur. 23 października 1951 w Polanicy-Zdroju[1][2]) – polska dziennikarka radiowa, w latach 2009 i 2010–2016 dyrektor Programu Trzeciego Polskiego Radia. Od 2016 roku redaktor naczelna Koduj24.pl, od 2020 roku równocześnie redaktor naczelna Radia Nowy Świat.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Ukończyła pedagogikę oraz podyplomowe studia dziennikarskie na Uniwersytecie Warszawskim.

W 1977 roku rozpoczęła pracę w Programie Trzecim Polskiego Radia. W stanie wojennym negatywnie zweryfikowana i przez 8 lat pozbawiona prawa wykonywania zawodu.

Prowadziła wiele audycji autorskich na antenie Trójki, między innymi „Twarzą w twarz”, „Nasz Parnas”, „Polityk też człowiek”, „Klub Trójki”, „Pani Magdo, pani pierwszej to powiem” oraz z Michałem Ogórkiem „Trzeci do pary”. Współpracowała między innymi z „Gazetą Wyborczą”, „Twoim Stylem” i „Zwierciadłem”.

W latach 2002 i 2004 wydała dwie książki, oparte na anegdotach z cyklu radiowego „Pani Magdo, pani pierwszej to powiem”. W 2006 odeszła z Trójki, do której powróciła 25 lutego 2009 decyzją zarządu Polskiego Radia jako jej dyrektor, zastępując na tym stanowisku Krzysztofa Skowrońskiego. 29 grudnia tego samego roku została odwołana z funkcji dyrektora (zastąpił ją Jacek Sobala). Na skutek trwającego 10 miesięcy protestu zespołu Trójki ponownie powołana na dyrektora, 9 listopada 2010[3]. 8 stycznia 2016 Zarząd Polskiego Radia odwołał ją ze stanowiska. Powodem było rozwiązanie umowy o pracę na własną prośbę, za porozumieniem stron[4][5], przez poprzednie władze Polskiego Radia. W czerwcu 2016 wydała książkę „Państwu pierwszym opowiem o Trójce” i uruchomiła portal Koduj24.pl[6].

Od października 2016 prowadzi Warsztaty Radiowe na Wydziale Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej w Warszawie.

W kwietniu 2020 roku zaangażowała się w projekt stworzenia nowej stacji radiowej Radio Nowy Świat, zainicjowany przez spółkę „Ratujmy Trójkę” Sp. z o.o[7].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Polanicy-Zdroju, gdzie jej ojciec Jan Myczka był w latach 1980–1983 prezesem Towarzystwa Miłośników Polanicy. Duża część jej rodziny jest, podobnie jak ona, związana z dziennikarstwem: brat Leszek Myczka (Radio Opole i TVP Opole), siostry: Jolanta Pędziwiatr (PAP, Gazeta Poznańska, Panorama Polskich Miast) i Irena Myczka-Weber (radiowa „Dwójka”) wraz z mężem, nieżyjącym już krytykiem muzycznym, Janem Weberem.

Ordery, odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Państwowe[edytuj | edytuj kod]

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

  • 2013 – nagroda biznesowa „Kod Sukcesu” przyznawana przez tygodnik Wprost za niekonwencjonalne, umiejętne i efektywne zarządzanie radiową Trójką na trudnym i niesprzyjającym rynku mediów
  • 2013 – Honorowa Odznaka Polskiego Radia przyznawana za szczególny wkład w rozwój radiofonii publicznej, za pasję, talent i profesjonalne zaangażowanie.
  • 2012 – nagroda „Manager Award 2012”, za „skuteczne i kreatywne zarządzanie Trójką, łączące realizację celów programowych i biznesowych”, przyznawana przez magazyn „Manager MBA”

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Pani Magdo, pani pierwszej to powiem, Warszawa, Wydawnictwo Do, 2002
  • Pani Magdo, pani pierwszej to powiem ciąg dalszy..., Warszawa, Lamba, 2004.
  • Państwu pierwszym opowiem o Trójce, Wydawnictwo Znak, Kraków 2016

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]