Polskie Radio Program II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polskie Radio Program II
Państwo  Polska
Język polski
Siedziba al. Niepodległości 77/85
00-977 Warszawa
Założono 1 marca 1937[1]
Redaktor naczelny Małgorzata Małaszko-Stasiewicz[2]
Częstotliwości
w miastach
zobacz listę w artykule
Strona internetowa

Polskie Radio Program II – (Dwójka, Radiowa Dwójka, Program Drugi Polskiego Radia, oficjalny skrót PR2) – ogólnopolska, całodobowa, publiczna polska stacja radiowa, będąca częścią spółki akcyjnej Polskie Radio. Początki stacji sięgają ostatnich lat przed II wojną światową, kiedy jako Warszawa II od godziny 14 nadawała około pięciu godzin dziennie[1]. Regularną emisję programu rozpoczęto dopiero 3 października 1949.

Charakterystyka[edytuj]

Radiostację można odbierać drogą naziemną, poprzez Internet, HbbTV lub za pośrednictwem platform cyfrowych nc+ oraz Cyfrowy Polsat. Siedziba Dwójki mieści się w Warszawie, przy Al. Niepodległości 77/85.

Stacja nadaje audycje kulturalne, popularyzujące literaturę i filozofię oraz muzykę poważną, jazzową i ludową, przedstawienia teatru wyobraźni. Do radia zapraszani są często ludzie kultury i nauki.

W nocy z 30 maja na 31 maja 2007 roku została przeprowadzona Akcja Alokacja. Ze względu na słaby zasięg Programu I Polskiego Radia na falach UKF zamieniono większość częstotliwości Jedynki z częstotliwościami Dwójki.

Według badania Radia Track (wykonane przez MillwardBrown SMG/KRC) za okres wrzesień 2015 – listopad 2015 (w październiku stacja intensywnie emitowała wydarzenia związane z XVII Międzynarodowym Konkursem Pianistycznym im. Fryderyka Chopina), wskaźnik słuchalności Polskiego Radia Programu II wynosi 0,6 proc., co daje tej stacji 17. pozycję w Polsce[3].

Ludzie Programu II (dawniej i obecnie)[edytuj]

Dyrektorzy / redaktorzy naczelni[edytuj]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Autorzy audycji oraz prezenterzy[edytuj]

Audycje Programu II (dawniej i obecnie)[edytuj]

  • „Akademia Jana Sebastiana”
  • „Biografie niezwykłe”
  • „Chopin 2010”
  • „Chopin w operze”
  • „Co słychać w muzyce”
  • „Czas na folk”
  • „Czas na poezję”
  • „Czasem gramy”
  • „Cztery struny świata”
  • „Czwartki poetyckie”
  • „Daleko stąd”
  • „Dawno, niedawno”
  • „Dramat w Teatrze Wyobraźni”
  • „Droga do Wiednia”
  • „Etniczna podróż”
  • „Fantazja polska”
  • „Filharmonia Dwójki”
  • „Głębokie słuchanie”
  • „Hortus musicus, hortus electronicus”
  • „Jazz o świtaniu”
  • „Jazz piano forte”
  • „Jazztime magazine”
  • „Jest taki obraz”
  • „Kanon Dwójki”
  • „Kleszczowisko”
  • Klub Ludzi Ciekawych Wszystkiego
  • „Kształty przestrzeni”
  • „Kulturalne przedpołudnie”
  • „Lekcja muzyki Piotra Orawskiego”
  • „Mistrzowie miniatury literackiej”
  • „Musica humana”
  • „Muzycy stulecia”
  • „Muzyczna noc Euroradia”
  • „Muzyczny kanon Dwójki”
  • „Muzyczny turniej Dwójki”
  • „Muzyka na syntezatory” (na początku lat 80.)
  • „Muzyka na życzenie”
  • „Na marginesach literatury”
  • „Nie tylko o muzyce”
  • „Niecodzienny magazyn kulturalny”
  • „Niezwykły świat opery”
  • „Nokturn”
  • „Nowa-mowa”
  • „Nowe kontrapunkty”
  • „O muzyce... i nie tylko”
  • „Płytomania”
  • „Poranek Dwójki”
  • „Powieść w Teatrze Wyobraźni”
  • „Puls Jazzu”
  • „Quodlibet Dwójki”
  • „Rozmowy Improwizowane”
  • „Sezon na Dwójkę”
  • „Sławne rody i rodziny”
  • „Słowo na dzień”
  • „Słuchaj świata”
  • „Studio form dokumentalnych”
  • „Studio Reportażu i Dokumentu”
  • „Szkic do portretu”
  • „Sztuka przekładu”
  • „Świat młodych”
  • Ten cały musical
  • „To się czyta”
  • „U progu kariery”
  • „Wariacje z muzyką”
  • „Wieczór literacki”
  • „Wieczór operowy Dwójki”
  • „Wieczór ze słuchowiskiem”
  • „W Dwójce raźniej”
  • „W stronę sztuki”
  • „Wybieram Dwójkę”
  • „Z Archiwum R”
  • „Z muzycznego Archiwum Polskiego Radia”
  • „Z sal koncertowych Europy”
  • „Zapiski ze współczesności”
  • „Źródła”

Akcja „Nie skazujmy radia publicznego na milczenie”[edytuj]

8 lipca 2009 o godzinie 6.00 rozpoczęła się trwająca 1 dobę akcja protestacyjna. Była to pierwsza taka akcja w historii Polskiego Radia. Wstrzymano emisję programu, nadawany był tylko śpiew ptaków, „Warszawianka” i tekst protestu. Powody protestu wyjaśniał w artykule opublikowanym w „Rzeczpospolitej” ówczesny dyrektor Dwójki Paweł Milcarek[4].



Częstotliwości analogowych nadajników „Dwójki”[edytuj]

(opracowano na podstawie danych portalu RadioPolska – stan na 13 lutego 2013)[6]

„Dwójkę” można odbierać w 60% kraju dzięki dużej liczbie nadajników. „Dwójka” dysponuje nadajnikami o słabszej mocy niż „Jedynka”[potrzebny przypis]. Niektóre luki w sygnale UKF pokrywa emisja DAB+.

Odbiór cyfrowy[edytuj]

Od 1 października 2013 roku rozgłośni można słuchać na radioodbiornikach naziemnej radiofonii cyfrowej DAB+[7].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Zaczęło się od Warszawy II. Polskie Radio, 2017-02-20. [dostęp 2017-05-27].
  2. a b Polskie Radio SA - Struktura - Pion Programowy - Program 2. Polskie Radio SA. [dostęp 2016-02-14].
  3. Badanie Radio Track przeprowadzone przez Millward Brown. [dostęp 2016-02-10]. www.radiotrack.pl.
  4. Paweł Milcarek: Apel w RP - Publiczne radio skazane na milczenie. Gremi Biznes Communication Sp. z o.o., 2009-07-08. [dostęp 2016-02-11].
  5. a b c Wykaz lokalizacji stacji nadawczych. KRRiT.
  6. Wykaz stacji radiowych nadających w Polsce: Polskie Radio Program 2. RadioPolska.pl.
  7. Polskie Radio: Radio Cyfrowe DAB+ -- wszystko o cyfryzacji radia (pol.). strona internetowa Polskiego Radia, 2015. [dostęp 2015-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-08)].

Linki zewnętrzne[edytuj]