Magdalena z Canossy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święta
Magdalena z Canossy
dziewica
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 marca 1774
Werona
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1835
Werona
Czczona przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 1941
przez Piusa XII
Kanonizacja 2 października 1988
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 10 kwietnia
Atrybuty lilia
Patronka pokutników

Magdalena z Canossy (ur. 1 marca 1774 w Weronie, zm. 10 kwietnia 1835 tamże) – święta katolicka, dziewica, założycielka Rodziny Kanosjańskiej Córek i Synów Miłości[1].

Życiorys[edytuj]

Pochodziła z rodu Matyldy toskańskiej[2]. Była dzieckiem osieroconym przez ojca w wieku pięciu lat[2]. Po powtórnym zamążpójściu matki wraz z czworgiem rodzeństwa została oddana pod opiekę krewnych, którzy zapewnili jej kształcenie przez guwernantkę[2]. Gdy miała piętnaście lat ciężko zachorowała[2]. W 1791 roku trafiła do karmelu w Trydencie, a następnie do klasztoru w Conegliano. Próby przystania do karmelitanek zakończyły się niepowodzeniem[2] i po powrocie do rodzinnego pałacu w Weronie podjęła działania mające na celu pomoc ubogim. Prowadziła ośrodek kształcenia i wsparcia dla osób posługujących chorym una scuola di carit w Mediolanie[2]. Wsparciem dla działalności Magdaleny z Canossy byli biskup Werony, kolejni duchowi doradcy w tym Leopoldyna Naudet[2]. W 1808 roku Napoleon Bonaparte przekazał Magdalenie poaugustiański klasztor w Wenecji, który stał się domem nowej wspólnoty zakonnej. W 1812 Magdalena napisała Regułę dla Córek Miłości, a po upadku Napoleona papież Pius VII zaakceptował prowadzoną działalność wspólnoty kanosjanek. Założycielka instytutu tworzyła nowe siedziby w Bergamo, Mediolanie, Trydencie i pracowała nad utworzeniem placówek w Brescii i Cremonie.

Zmarła w opinii świętości pracując nad zatwierdzeniem założonego przez siebie zgromadzenia. Jej wspomnienie obchodzone jest w jej dies natalis (10 kwietnia). Jest patronką ludzi żałujących za grzechy.

Papież Jan Paweł II kanonizował św. Magdalenę z Canossy 2 października 1988 roku.

Pomnik św. Magdaleny z Canossy w Weronie


Zobacz też[edytuj]

 Osobny artykuł: Wstawiennictwo świętych.

Przypisy[edytuj]

  1. Magdalena of Canossa (1774-1835) virgin, foundress of the Canossian Family of Daughters and Sons of Charity (ang.). [dostęp 2009-07-02].
  2. a b c d e f g Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4: M-P. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2000, kol. 12. ISBN 83-7097-671-9.

Bibliografia[edytuj]

  • Święci na każdy dzień. T. II: Kwiecień. Kielce: Wydawnictwo Jedność, 2009, s. 45/46. ISBN 978-83-7558-294-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]