Maki złoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maki złoty
Hapalemur aureus[1]
Meier, Albignac, Peyriéras, Rumpler & Wright, 1987
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd lemurowe
Rodzina lemurowate
Rodzaj maki
Gatunek maki złoty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 CR pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Maki złoty[3], maki złocisty[potrzebny przypis] (Hapalemur aureus) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny lemurowatych (Lemuridae).

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Gatunek endemiczny południowo-wschodniego Madagaskaru[4]. Występuje w lasach deszczowych. Jego zasięg występowania jest ściśle związany z występowaniem bambusów.

Charakterystyka ogólna[edytuj | edytuj kod]

Osiąga do 80 cm długości całkowitej, z czego połowę stanowi ogon. Osiąga masę ciała 1,2-1,6 kg. Dymorfizm płciowy jest słabo uwidoczniony. Maki złoty żywi się głównie bambusem Cephalostachyum viguieri. Analiza chemiczna jego ulubionego pokarmu wykazała wysoką zawartość protein i cyjanków. Dzienna porcja, jaką zjada maki zawiera znacznie wyższą ilość cyjanków niż wynosi dawka śmiertelna dla większości zwierząt.

Zwierzęta te żyją prawdopodobnie w małych grupach rodzinnych złożonych z dorosłego samca, jednej lub dwóch samic i ich potomstwa. Ciąża trwa przeciętnie 109 dni. Biologia rozrodu tego gatunku nie została dobrze udokumentowana. Gatunek aktywny wczesnym rankiem, późnym wieczorem i prawdopodobnie w nocy. Maki są zwierzętami socjalnymi o rozwiniętych metodach komunikacji.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Liczebność populacji szacowana była według danych IUCN na około 1000 osobników. Inne źródła podawały liczby w przedziale 200-400 osobników (Gallay, 1999). W 2005 przyjęto już poziom blisko 6 000 osobników[2]. Gatunek jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik I)[5]. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii CR (krytycznie zagrożony wyginięciem)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Hapalemur aureus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Andriaholinirina, N., Baden, A., Blanco, M., Chikhi, L., Cooke, A., Davies, N., Dolch, R., Donati, G., Ganzhorn, J., Golden, C., Groeneveld, L.F., Hapke, A., Irwin, M., Johnson, S., Kappeler, P., King, T., Lewis, R., Louis, E.E., Markolf, M., Mass, V., Mittermeier, R.A., Nichols, R., Patel, E., Rabarivola, C.J., Raharivololona, B., Rajaobelina, S., Rakotoarisoa, G., Rakotomanga, B., Rakotonanahary, J., Rakotondrainibe, H., Rakotondratsimba, G., Rakotondratsimba, M., Rakotonirina, L., Ralainasolo, F.B., Ralison, J., Ramahaleo, T., Ranaivoarisoa, J.F., Randrianahaleo, S.I., Randrianambinina, B., Randrianarimanana, L., Randrianasolo, H., Randriatahina, G., Rasamimananana, H., Rasolofoharivelo, T., Rasoloharijaona, S., Ratelolahy, F., Ratsimbazafy, J., Ratsimbazafy, N., Razafindraibe, H., Razafindramanana, J., Rowe, N., Salmona, J., Seiler, M., Volampeno, S., Wright, P., Youssouf, J., Zaonarivelo, J. & Zaramody, A. 2014, Hapalemur aureus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2015-4 [dostęp 2016-06-06] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 30. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.)
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hapalemur aureus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 30 stycznia 2010]
  5. Wszystkie gatunki Lemuridae spp. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Gallay, E.: Hapalemur aureus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 1999. [dostęp 2007-12-12].