Malowane cerkwie w regionie Trodos
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Państwo | |
|---|---|
| Typ |
kulturowy |
| Spełniane kryterium |
II, III, IV |
| Numer ref. | |
| Region[b] |
Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę |
1985 |
| Dokonane zmiany |
2001 |
Położenie na mapie Cypru | |
Malowane kościoły w regionie Trodos – kościoły z okresu bizantyjskiego w regionie Trodos na Cyprze, charakteryzujące się wnętrzami bogato zdobionymi freskami.
W 1985 roku 9 kościołów zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W 2001 roku wpis rozszerzono o kościół Ajia Sotira tu Soteros w miejscowości Palechori.
Opis
[edytuj | edytuj kod]Chrześcijaństwo na Cyprze zaczęło rozwijać się od czasu przybycia św. Pawła na wyspę. Prawdopodobnie apostoł w czasie swojej pierwszej podróży misyjnej z Barnabą i Herakliuszem dotarł w góry Trodos. Wtedy w regionie powstały pierwsze świątynie chrześcijańskie.
W regionie Trodos znajduje się duża liczba kościołów i klasztorów z okresu Cesarstwa Bizantyńskiego, które podbiło Cypr w 965 roku[1]. Świątynie o prostych bryłach, kryte są dwuspadowym dachem[1]. Ich wnętrza są bogato dekorowane freskami[1]. Jedne z najważniejszych cykli malowideł to XII-wieczne freski w świątyni Panajia Forbiotisa w Nikitari oraz w świątyni Panajia tu Araka we wsi Lagudera stanowiące doskonały przykład sztuki monumentalnej z okresu Komnenów[1]. Wysokiej jakości freski z XII i XIV wieku zachowały się m.in. w Panajia tu Mutula[1]. Późnobizantyjskie malowidła – w stylu rozwijającym się po upadku cesarstwa – znajdują się m.in. w świątyni Archangelos Michail (1474) oraz w kościele Timios Stawros tu Ajasmati (1494)[1].
W 1985 roku 9 kościołów zostało wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO[2]. W 2001 roku wpis rozszerzono o kościół Ajia Sotira tu Soteros w miejscowości Palechori[3]. W 2002 roku kościół Panajia Chrisokurdaliotisa w Spilii został wpisany na cypryjską listę informacyjną UNESCO – listę obiektów, które Cypr zamierza rozpatrzyć do zgłoszenia do wpisu na listę światowego dziedzictwa[2].
W regionie znajduje się wiele innych kościołów i zespołów klasztornych, w tym klasztor Kikos, które nie zostały wpisane na listę UNESCO[4].
Kościoły wpisane na listę UNESCO
[edytuj | edytuj kod]Poniższa tabela przedstawia kościoły w regionie Trodos wpisane na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO:
- Nr ref. – numer referencyjny UNESCO;
- Wezwanie świątyni – transliteracja nazwy greckiej;
- Położenie – miejscowość; współrzędne geograficzne;
- Opis – krótki opis obiektu wraz z informacjami o jego zagrożeniu.
| Nr ref. | Wezwanie świątyni | Widok z zewnątrz | Wnętrze | Położenie | Opis |
|---|---|---|---|---|---|
| 351-001 | Ajos Nikolaos tis Stejis | Kakopetria 34°58′38,2″N 32°53′22,4″E/34,977278 32,889556 |
Kościół zbudowany w XI wieku, ok. 5 km na północ od wsi Kakopetria, jedyny zachowany budynek dawnego zespołu klasztornego[5]. Jego wnętrze zdobią freski z okresu od XI do XVII wieku[5]. | ||
| 351-002 | Ajos Joanis Lambadistis | Kalopanajotis 34°59′32,4″N 32°49′48,9″E/34,992333 32,830250 |
Zespół klasztorny wybudowany w XI wieku we wsi Kalopanajotis słynącej ze źródeł siarkowych[6]. Obejmuje dwie cerkwie i kaplicę ozdobione freskami z okresu od XIII do XV wieku[6]. | ||
| 351-003 | Panajia tis Asinu (Panagia Phorviotissa) |
Nikitari 35°02′46,8″N 32°58′24,4″E/35,046333 32,973444 |
Świątynia w pobliżu miejscowości Nikitari wzniesiona na początku XII w.[7] Jej nazwa wywodzi się od greckiego miasta Asine, założonego w XI w. p.n.e. na południe od współczesnej wioski[7]. Świątynia została zbudowana na planie prostokąta z niszami po obu stronach[7]; przykryta dwuspadowym dachem krytym płaskimi dachówkami[7]. We wnętrzu zachowała się większość oryginalnych fresków[7]. Pierwotnie była kaplicą rodową bizantyjskiego stratega Nikeforosa Magistrosa (zm. 1115). W kolejnych latach była w posiadaniu pobliskiego klasztoru w Forbii[7]. Spośród malowideł wyróżnia się przedstawienie Chrystusa chodzącego po wodzie w otoczeniu aniołów[7]. | ||
| 351-004 | Panajia tu Araka | Lagudera 34°57′55,8″N 33°00′25,6″E/34,965500 33,007111 |
Świątynię wzniesiono przed 1191 rokiem na skraju wsi Lagudera[8]. W jej wnętrzu zachowały się freski o jaskrawych kolorach[8]. W kopule umieszczono malowidło przedstawiające majestatyczną postać Chrystusa Pantokratora[8]. | ||
| 351-005 | Panajia tu Mutula | Mutulas 34°58′57,5″N 32°49′27,3″E/34,982639 32,824250 |
Niewielka świątynia z 1280 roku[9]. Jeden z najwcześniejszych przykładów kaplic bizantyjskich krytych drewnianym dachem[9]. Wnętrze świątyni ozdabiają freski pochodzące z czasu budowy[9]. | ||
| 351-006 | Archangelos Michail | Pedulas 34°58′03,7″N 32°49′53,3″E/34,967694 32,831472 |
Świątynia wzniesiona w stylu późnobizantyjskim w 1474 roku[10]. | ||
| 351-007 | Timios Stawros | Pelendri 34°53′34,9″N 32°57′58,8″E/34,893028 32,966333 |
Świątynia z przełomu XIII i XIV wieku, z wnętrzem zdobionym freskami[11]. | ||
| 351-008 | | Panajia tis Poditu | Galata 35°00′13,1″N 32°53′46,0″E/35,003639 32,896111 |
Świątynia z 1502 roku, część dawnego kompleksu klasztornego[12]. Jej wnętrza zdobią freski stanowiące połączenie stylu włoskiego i bizantyjskiego[12]. | ||
| Panajia Teotokos | Galata 35°00′10,7″N 32°53′49,5″E/35,002972 32,897083 |
||||
| 351-009 | Timios Stawros tu Ajasmati | Platanistasa 34°58′44,7″N 33°02′49,1″E/34,979083 33,046972 |
Świątynia ok. 3 km od wsi Platanistasa, wzniesiona w XV w., której wnętrza zdobi najlepiej zachowany cykl fresków z drugiej połowy XV wieku na Cyprze[13]. | ||
| 351-010 | Metamorfosis tu Sotiros (Ajia Sotira) |
Palechori 34°55′18,5″N 33°05′40,9″E/34,921806 33,094694 |
Świątynia wzniesiona w XVI wieku, której wnętrza zdobią freski z okresu budowy[14]. |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f UNESCO: Advisory Body Evaluation (ICOMOS) 1985. [dostęp 2018-06-23]. (ang.).
- ↑ a b UNESCO: Painted Churches in the Troodos Region. [dostęp 2018-06-23]. (ang.).
- ↑ UNESCO: Decision : CONF 208 X.B Painted Churches in the Troodos Region [Extension to include the Church of Ayia Sotira, Palaichori (Cyprus)]. [dostęp 2018-06-23]. (ang.).
- ↑ A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 54 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 292–320 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b c d e f g A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 114–140 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b c A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 157–185 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b c A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 323–330 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 331–343 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 223–232 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ a b A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 98–105 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ A. Stylianou, J.A. Stylianou, The Painted Churches of Cyprus. Treasures of Byzantine Art, Nicosia 1997, s. 186–218 [dostęp 2018-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2018-06-15] (ang.).
- ↑ UNESCO: Advisory Body Evaluation (ICOMOS) 2001. [dostęp 2018-06-23]. (ang.).