Mamadou Diouf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy muzyka. Zobacz też: senegalskiego piłkarza.
Mamadou Diouf
Ilustracja
Mamadou Diouf na scenie Street Party w Warszawie, sierpień 2011
Data urodzenia 1963
Pochodzenie Senegal
Gatunki reggae, world music
Zawód wokalista, dziennikarz, działacz społeczny
Wydawnictwo Kamahuk/On-U Sound
Powiązania Kinior Orchestra, Sama Yoon
Mamadou Diouf
Zzespół "Mamadou & Sama Yoon" podczas promocji 2-go klipu "mangi xaar" w klubie Spatif w Warszawie latem 2017

Mamadou Diouf (ur. 1963) – senegalski wokalista, dziennikarz, animator kultury i działacz społeczny. Od 2007 roku posiada polskie obywatelstwo[1].

Z wykształcenia lekarz weterynarii, z powołania muzyk i pisarz. Przewodniczący Polskiego Komitetu ds. Obchodów Międzynarodowego Roku Ludności Pochodzenia Afrykańskiego. Mieszkając w Polsce od 1983 roku z pełni rolę popularyzatora kultury afrykańskiej, szczególnie tej nieznanej[2].

Podczas nagrania albumu "Umbada" latem 2015

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do Polski przyjechał na studia w 1983[3]. Po rocznym kursie języka polskiego w Łodzi, studiował w Warszawie na SGGW, gdzie ukończył wydział weterynaryjny w 1990 r., potem uzyskał tytuł doktora nauk w 1995 r.

Jest współtwórcą portalu Afryka.org – portalu działającego od 2007 roku na rzecz poprawy wizerunku Afryki. Jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa-Warszawa Wielu Kultur. Współzałożyciel (z dr. Pawłem Średzińskim) Fundacji Afryka Inaczej, która organizuje od 2009 r. dużą liczbę przedsięwzięć o charakterze kulturalnym czy społecznym. Wiele z nich gości już w Polsce cyklicznie i rozwija zasięg działań (m.in. Dzień Afryki).

W latach 2012–2015 roku członek Społecznej Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Warszawy[4].

Od lat propaguje afrykańskie kultury w polskich mediach: Jazz Radio (2002–2008), Radio PIN (2008–2013), od października 2014 Polskie Radio RDC; a także w Machinie.

Od połowy lat 90' jako DJ prezentował w warszawskich klubach (Hybrydy, Tygmont, Klub Dziennikarza) muzykę tropikalną: od Indii przez świat arabski, Afrykę i Karaiby.

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Wszechstronny artysta, który wpisał swoją egzotykę do polskiej kultury na stałe, pod koniec lat 80’, biorąc udział w wielu inicjatywach, m.in. współtworzył takie kapele reggae jak Pol-Ska czy Open Daily. Później współpracował z multi-instrumentalistą Włodzimierzem Kiniorskim. W 1993 nagrał właśnie z Orkiestrą Kiniora (Włodzimierz Kiniorski, Radek Nowakowski) album African snow (MC 1993, CD 2000). Teksty autorstwa Mamadou i muzyka Kiniora powstały zimą 93’ w teatrze Witkacego w Zakopanem. W 2007 nagrali wspólnie kolejną płytę Fakira (jako Kinior & Mamadou , Box Music 2007).

Druga połowa lat 90’ to przede wszystkim wieloletnia współpraca z Wojciechem Waglewskim i zespołem Voo Voo. W latach 1995–2001 Mamadou Diouf brał udział w nagraniach albumów Zapłacono (1994) i Rapatapa-to-ja (1995). kolejna kapela z którą Senegalczyk nagrywał i koncertował to Tam Tam Project i Tytus Wojnowicz. Ten zespół wydał dwie płyty: Tam Tam Project (2001) i Sunu music (2005).

Kiedy jego rodak i świetny gitarzysta Pako Sarr przyjechał z Francji do Warszawy w 2007, założyli najpierw zespół Diolof-Man, potem trio "Sahel Blues" razem z przyjacielem i saksofonistą Grzegorzem Rytką. W duecie z Pako Sarrem napisał muzykę do programu TVP Polonia „Boso przez świat” w roku 2007.

Śpiewa w przede wszystkim w senegalskim języku wolof, czasem po polsku i francusku. Po drodze Mamadou współpracował z innymi zespołami jak Habakuk i zaśpiewał w duecie z Anną Marią Jopek na płytach: Ale jestem (1997) i Jasnosłyszenie (1999), a także z Karoliną Cichą w latach 2010.

Wraz z Becaye Aw oraz muzykami Kapeli ze Wsi Warszawa: Mają Kleszcz i Wojtkiem Krzakiem Diouf nagrał płytę Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca[5] do słów Bogdana Loebla – poety, autora kilkuset tekstów piosenek i bluesów między innymi dla zespołu Breakout i Tadeusza Nalepy.

W 2014 wraz z saksofonistą Grzegorzem Rytką założył zespół Sama Yoon, z którym w 2016 wydał album Umbada[6].

Ponadto wraz z Fundacją Afryka Inaczej i przyjaciółmi odnowił polskie szlagiery (premiera albumu muzycznego pt. "Warszawa da się lubić" odbyła się 12 grudnia 2013 r.).

Wybrana dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu
African Snow (Mamadou & Kinior Orchestra)
  • Data: 1993[7]
  • Wydawca: Kamahuk/On-U Sound
Tam Tam Project (Tam Tam Project)
  • Data: 2001
  • Wydawca: Krab
Sunu Music (Tam Tam Project)
  • Data: 2005[8]
  • Wydawca: ARMS Music
Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca

(Bogdan Loebl & St Africa & Incarnations Wa-wa)

  • Data: 2005[9]
  • Wydawca: Kamahuk
Fakira (Kinior & Mamadou)
  • Data: 2007[10]
  • Wydawca: BOX Music
Umbada (Mamadou & Sama Yoon)
  • Data: 8.04.2016[6]
  • Wydawca: Dom Wydawniczy FOR TUNE
Notowane utwory
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
RDC
[11]
Warsaw Afrobeat Orchestra – „Close To Far”
(gościnnie: Mamadou Diouf)
2015 12 Wendelu
Inne
Album Rok Utwór Źródło
Voo Voo - zapłacono 1994 "Czajnik" (gościnnie: Mamadou Diouf)

"Ol Daldi" (gościnnie: Mamadou Diouf)

[12]

Voo Voo- Rapatapa-to-ja 1995 "Rapatapa-to-ja" (gościnnie: Mamadou Diouf)

"Tropikalny list" (gościnnie: Mamadou Diouf)

"Mungi doh" (gościnnie: Mamadou Diouf)

[13]
Voo VooOov Oov 1998 „Dwa w jednym umpa umpa” (gościnnie: Mamadou Diouf) [14]
FiszPolepione dźwięki 2000 „Balon” (gościnnie: Mamadou Diouf) [15]
C.A.S.A. & Los Amigos – Maczo? 2000 „Wszystko spełni się” (gościnnie: Mamadou Diouf) [16]
K.A.S.A.Za friko 2002 „Zrobię tak” (gościnnie: Mamadou Diouf) [17]
ZakopowerNa siedem 2007 „W dzikie wino zaplątani” (gościnnie: Mamadou Diouf) [18]
Habakuk- Family Front 2008 "Xamadi"(gościnnie: Mamadou Diouf) [19]
Wawa2010.pl 2010 "Warszawa jest smutna bez Ciebie"- Karolina Cicha & Mamadou Diouf [20]
Karolina Cicha - Miękkie maszyny 2012 "Nasze miejsce"(gościnnie: Mamadou Diouf) [21]
The Bartenders - Szuma session 2013 "Tefes" (gościnnie: Mamadou Diouf) [22]
Caucasus + vol.1: Georgia 2015 'Sisa" - Chveneburebi & Psio Crew & Mamadou Diouf [23]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Rok Uwagi Źródło
Kret 2010 jako Djibril; film fabularny, reżyseria: Rafael Lewandowski [24]

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2011 r. Diouf wydał swoją pierwszą książkę w języku polskim, Mała książka o rasizmie, nakładem wydawnictwa Czarna Owca”.

W 2010 r. Fundacja Afryka Inaczej wydała zaskakującą książkę, Afryka w Warszawie: dzieje diaspory Afrykańskiej nad Wisła, pod redakcja Pawła Średzińskiego i Mamadou Diouf'a. Książka otrzymała rok później nagrodę "Stołek" Redakcji "Gazety Stołecznej"[25].

W 2011 r. ukazał się „Afrykański spacerownik po Warszawie”, autorstwa Mamadou Dioufa, wydany przez Fundację „Afryka Inaczej”, przy wsparciu Miasta st. Warszawy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: Mamadou Diouf (pol.). W: Playboy [on-line]. wywiadowcy.pl. [dostęp 2015-05-23].
  2. Mamadou Diouf - Kontynent Warszawa, „Kontynent Warszawa - Warszawa Wielu Kultur” [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  3. Cezary Łazarewicz: Rozmowa z muzykiem Mamadou Dioufem. Walczący z bambomentalem (pol.). www.polityka.pl. [dostęp 2015-05-23].
  4. Mamadou Diouf. Człowiek stąd (pol.). ludziesektora.ngo.pl. [dostęp 2015-05-23].
  5. Bogdan Loebl - „Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca, 2005 Blues” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2015-05-23].
  6. a b O zespole. Sama Yoon. [dostęp 2017-01-22].
  7. Mamadou Diouf & Kinior Orchestra – African Snow (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  8. Tam Tam Project - Sunu Music, Discogs [dostęp 2017-11-25] (ang.).
  9. Dla Anny, ul.Zachodzącego Słońca, 2005 Blues [Pocztówki by Bogdan Loebl, St.Africa, Incarnations W-wa].
  10. X-Perience - Return To Paradise, Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  11. Lista przebojów z charakterem Notowanie 84 (15.05.2015) (pol.). rdc.pl. [dostęp 2015-04-23].
  12. Voo Voo - Zapłacono, Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  13. Voo Voo - Rapatapa To Ja, Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  14. Voo Voo – OOV OOV (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  15. Fisz – Polepione Dźwięki (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  16. C.A.S.A. & Los Amigos – Maczo? (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  17. K.A.S.A. – Za Friko (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  18. Zakopower – Na Siedem (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  19. Habakuk - Family Front, Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  20. www.wawa2010.pl by Various Artists.
  21. Karolina Cicha - Miękkie Maszyny, Discogs [dostęp 2017-11-18] (ang.).
  22. Szumna Sessions [LP 2013], by The Bartenders, The Bartenders [dostęp 2017-11-19].
  23. Premiera albumu muzycznego Transkaukazji! - Fundacja Inna Przestrzeń, „Fundacja Inna Przestrzeń” [dostęp 2017-11-19] (pol.).
  24. Kret(2010) (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2015-06-02].
  25. Wojciech Karpieszuk, Wyborcza.pl, warszawa.wyborcza.pl, 31 grudnia 2011 [dostęp 2017-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]