Mamadou Diouf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy muzyka. Zobacz też: senegalskiego piłkarza.
Mamadou Diouf
Ilustracja
Mamadou Diouf na scenie Street Party w Warszawie, sierpień 2011
Data urodzenia 1963
Pochodzenie Senegal
Gatunki reggae, world music
Zawód wokalista, dziennikarz, działacz społeczny
Wydawnictwo Kamahuk/On-U Sound ‎
Powiązania Kinior Orchestra, Sama Yoon

Mamadou Diouf (ur. 1963) – senegalski wokalista, dziennikarz i działacz społeczny, z wykształcenia lekarz weterynarii[1]. Od 2007 roku posiada polskie obywatelstwo[2].

Życiorys[edytuj]

Do Polski przyjechał na studia w 1983[3].

Jest współtwórcą portalu Afryka.org – portalu działającego na rzecz poprawy wizerunku Afryki. Jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa-Warszawa Wielu Kultur. Związany także z fundacją Afryka Inaczej.

Od 2012 roku w Społecznej Radzie Kultury przy Prezydencie Miasta Warszawy[4]

Od lat propaguje afrykańskie kultury w polskich mediach: Jazz Radio (2002-2008), Radio PIN (2008-2013), od października 2014 Polskie Radio RDC; a także w Machinie. W duecie z Pako Sarrem napisał muzykę do programu TVP Polonia „Boso przez świat” w roku 2007.

Kariera muzyczna[edytuj]

Śpiewa w języku wolof, po polsku i francusku.

Współpracował między innymi z Voo Voo. Jest także wokalistą zespołu Tam Tam Project[5]. Współtworzy także senegalski zespół Djolof-Man, czyli trio w składzie: Pako Sarr, Mamadou Diouf, Mohamed M'bow (djembe, gitara i wokal).

W 1993 nagrał z Orkiestrą Kiniora (Włodzimierz Kiniorski, Radek Nowakowski) album African snow (MC 1993, CD 2000). Teksty autorstwa Mamadou i muzyka Kiniora powstały zimą 93’ w teatrze Witkacego w Zakopanem. W 2007 nagrali wspólnie kolejną płytę Fakira (jako Kinior & Mamadou , Box Music 2007).

W latach 1995–2000 Mamadou Diouf współpracował jako wokalista z zespołem Voo Voo przy tworzeniu albumów Zapłacono (1994) i Rapatapa-to-ja (1995).

Diouf zaśpiewał w duecie z Anną Marią Jopek na płytach: Ale jestem (1997) i Jasnosłyszenie (1999).

Wraz z Becaye Aw oraz muzykami Kapeli ze Wsi Warszawa: Mają Kleszcz i Wojtkiem Krzakiem Diouf nagrał płytę Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca[6] do słów Bogdana Loebla – poety, autora kilkuset tekstów piosenek i bluesów między innymi dla zespołu Breakout i Tadeusza Nalepy.

Od końca lat 90. Mamadou jest wokalistą zespołu Tam Tam Project. Zespół wydał dwie płyty: Tam Tam Project (2001) i Sunu music (2005).

Wspólnie z rodakami Mohamed M'Bow oraz gitarzystą Pako Sarr założył senegalskie trio Djolof-Man.

W 2014 wraz z saksofonistą Grzegorzem Rytką założył zespół Sama Yoon, z którym w 2016 wydał album Umbada.[7]

Wybrana dyskografia[edytuj]

Albumy studyjne
Tytuł Dane dot. albumu
African Snow (oraz Kinior Orchestra)
  • Data: 1993[8]
  • Wydawca: Kamahuk/On-U Sound ‎
Umbada (Mamadou & Sama Yoon)
  • Data: 8.04.2016[7]
  • Wydawca: Dom Wydawniczy FOR TUNE‎
Notowane utwory
Tytuł Rok Pozycja na liście Album
RDC
[9]
Warsaw Afrobeat Orchestra – „Close To Far”
(gościnnie: Mamadou Diouf)
2015 12 Wendelu
Inne
Album Rok Utwór Źródło
Voo Voo ‎– Oov Oov 1998 „Dwa w jednym umpa umpa” (gościnnie: Mamadou Diouf) [10]
Fisz ‎– Polepione dźwięki 2000 „Balon” (gościnnie: Mamadou Diouf) [11]
C.A.S.A. & Los Amigos ‎– Maczo? 2000 „Wszystko spełni się” (gościnnie: Mamadou Diouf) [12]
K.A.S.A. ‎– Za friko 2002 „Zrobię tak” (gościnnie: Mamadou Diouf) [13]
Zakopower ‎– Na siedem 2007 „W dzikie wino zaplątani” (gościnnie: Mamadou Diouf) [14]

Filmografia[edytuj]

Tytuł Rok Uwagi Źródło
Kret 2010 jako Djibril; film fabularny, reżyseria: Rafael Lewandowski [15]

Publikacje książkowe[edytuj]

W marcu 2011 Diouf wydał swoją pierwszą książkę w języku polskim, Mała książka o rasizmie, nakładem wydawnictwa Czarna Owca”.

W 2011 r. ukazał się „Afrykański spacerownik po Warszawie”, autorstwa Mamadou Dioufa, wydany przez Fundację „Afryka Inaczej”, przy wsparciu Miasta st. Warszawy.

Przypisy

  1. Mamadou Diouf (pol.). kontynent-warszawa.pl. [dostęp 2015-05-23].
  2. Arkadiusz Bartosiak, Łukasz Klinke: Mamadou Diouf (pol.). W: Playboy [on-line]. wywiadowcy.pl. [dostęp 2015-05-23].
  3. Cezary Łazarewicz: Rozmowa z muzykiem Mamadou Dioufem. Walczący z bambomentalem (pol.). www.polityka.pl. [dostęp 2015-05-23].
  4. Mamadou Diouf. Człowiek stąd (pol.). ludziesektora.ngo.pl. [dostęp 2015-05-23].
  5. MAMADOU DIOUF, WOŁOSI I LASONIOWIE i MNISI Z KLASZTORU DREPUNG GOMANG (pol.). ochteatr.com.pl. [dostęp 2015-05-23].
  6. Bogdan Loebl - „Dla Anny, ul. Zachodzącego Słońca, 2005 Blues” (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2015-05-23].
  7. a b O zespole. Sama Yoon. [dostęp 2017-01-22].
  8. Mamadou Diouf & Kinior Orchestra ‎– African Snow (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  9. Lista przebojów z charakterem Notowanie 84 (15.05.2015) (pol.). rdc.pl. [dostęp 2015-04-23].
  10. Voo Voo ‎– OOV OOV (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  11. Fisz ‎– Polepione Dźwięki (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  12. C.A.S.A. & Los Amigos ‎– Maczo? (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  13. K.A.S.A. ‎– Za Friko (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  14. Zakopower ‎– Na Siedem (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2015-05-23].
  15. Kret(2010) (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2015-06-02].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]