Marek Jagodziński (duchowny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Marek Wiesław Jagodziński (ur. 29 stycznia 1956 w Klimontowie Sandomierskim) – polski duchowny katolicki, profesor nauk teologicznych, profesor nadzwyczajny w Katedrze Teologii Prawosławnej Instytutu Ekumenicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1982 ukończył studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu z tytułem magistra teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i przyjął święcenia kapłańskie. W 2000 uzyskał licencjat. Doktorat obronił w 2001. Habilitował się w 2009. W 2016 otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych.

Specjalizuje się w teologii dogmatycznej. Pełnił funkcje: sekretarza i skarbnika Towarzystwa Teologów Dogmatyków (od 2014), a także kierownika Oddziału Radomskiego Polskiego Towarzystwa Teologicznego (również od 2014). Był pełniącym obowiązki dyrektora Instytutu Teologicznego UKSW w Radomiu oraz członkiem Senatu UKSW.

Autorskie publikacje monograficzne[edytuj | edytuj kod]

  • Communio dzięki komunikacji : teologiczny wymiar teorii komunikatywnego działania w eklezjologii Medarda Kehla SJ (2002)
  • Sakramenty w służbie Communio : studium teologiczno-komunikacyjne (2008)
  • Komunijna wizja Kościoła według Medarda Kehla SJ (2009)
  • Eklezjalne kształty komunii (2012)
  • Misje : teologia, historia, rzeczywistość (2013)
  • Węzłowe zagadnienia chrystologii komunijnej (2013)
  • Antropologia komunijna (2015)
  • Trynitarno-komunijna teologia stworzenia (2016)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]