Maria Józefacka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Józefacka
Imię i nazwisko Maria Emilia Józefacka
Data i miejsce urodzenia 2 marca 1942
Opole Lubelskie
Narodowość Polka
Dziedzina sztuki Proza
Epoka Literatura dla dzieci i młodzieży

Maria Emilia Józefacka (ur. 2 marca 1942 w Opolu Lubelskim) – poetka, prozaik, autorka utworów dla młodzieży.

Ukończyła filologię polską na KUL, w 1971 uzyskała stopień doktora za rozprawę Konwencje teatralne w polskiej komedii współczesnej. Debiutowała w 1960 na łamach dwutygodnika "Kamena" jako poetka. W latach 1964-69 była asystentką na KUL, a w latach 1967-71 redaktorem rozgłośni PR (Lublin).

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Tomiki poezji[edytuj | edytuj kod]

  • Ostrze (1969)
  • Całopalenie (1970)
  • Epicentrum (1970)
  • Adwent (1982)
  • Opoka (1983)
  • Ziemskie spotkania (1989)

Zbiory opowiadań[edytuj | edytuj kod]

  • Godzina Oriona (1988)

Powieści[edytuj | edytuj kod]

  • Karkołomna gra (1971)
  • Kto sieje wiatr (1973)
  • To co najpiękniejsze (1977)
  • Dziewczyna nie ludzie (1979)
  • Gorczyca (1981)
  • Lotnica (1986)
  • Czarny charakter (1987)
  • Chłopak na niepogodę (1989)
  • Korona Północy (1991)
  • Sekrety i niespodzianki[1] (1999?)
  • Ale numer![2] (2000?)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.