Maria Ludwika Habsburg-Este
.jpg) Cesarzowa Maria Ludwika, trzecia żona Franciszka | |
 | |
| Cesarzowa Austrii | |
| Okres | |
|---|---|
| Jako żona | |
| Poprzedniczka | |
| Następczyni | |
| Królowa Węgier | |
| Okres | |
| Jako żona | |
| Poprzedniczka | |
| Następczyni | |
| Królowa Czech | |
| Okres | |
| Jako żona | |
| Poprzedniczka | |
| Następczyni | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia |
Habsburgowie-Este |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku |
Krypta Cesarska w Wiedniu |
| Ojciec | |
| Matka |
Maria Beatrycze d’Este |
| Mąż | |
| Odznaczenia | |
 | |
Maria Ludwika Beatrix Habsburg-Este, niem. Maria Ludovika Beatrix von Österreich-Este (ur. 14 grudnia 1787 w Monzy, zm. 7 kwietnia 1816 w Weronie) – cesarzowa Austrii.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Maria Ludwika urodziła się 14 grudnia 1787 w Monzy, ale jej rodzina uciekła z Włoch do Austrii, gdy północne Włochy zostały podbite przez Napoleona w 1796. To wywołało w niej niechęć do Napoleona Bonaparte. Była najmłodszą córką arcyksięcia Ferdynanda Habsburga (1754–1806) i jego żony, Marii Beatrycze d’Este (1750–1829), jedynej córki i dziedziczki Herkulesa III d'Este. Należała do rodu Austria-Este, odgałęzienia domu Habsburgów Lotaryńskich.
6 stycznia 1808 wyszła za mąż za owdowiałego Franciszka II, cesarza Austrii, króla Węgier i Czech. Para nie doczekała się potomstwa. Maria Ludwika znajdowała się w opozycji do austriackiego ministra spraw zagranicznych – księcia Metternicha, który jej prywatną korespondencję do krewnych pokazywał jej mężowi.
Była gospodynią kongresu wiedeńskiego w 1815. Kiedy Napoleon został pokonany w 1815, Maria Ludwika udała się z podróż do swoich stron rodzinnych w północnych Włoszech, ale zmarła w drodze na gruźlicę w wieku zaledwie 28 lat. Została pochowana w krypcie cesarskiej w Wiedniu.
Akademia Wojskowa w Budapeszcie, założona w 1808, została nazwana na cześć Marii Ludwiki, która przekazała na jej utrzymanie 50 000 forintów z funduszy listy odznaczeń ogłoszonej podczas koronacji w Katedrze św. Marcina w Preszburgu.
Johann Wolfgang von Goethe wielce podziwiał Marię Ludwikę i czuł się udręczonym, ponieważ obiecał nigdy nie złożyć jej publicznego hołdu ani nie wspomnieć jej imienia publicznie.