Maria Wocalewska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Wocalewska
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1885
Łódź
Data i miejsce śmierci prawd. 4 sierpnia 1944
prawd. Warszawa
Stopień instruktorski Harcmistrzyni Rzeczypospolitej
Organizacja harcerska POS, ZHP, Szare Szeregi
Naczelniczka Harcerek ZHP
Okres sprawowania od 3 stycznia 1921
do 1923
Następca Zofia Wocalewska
Odznaczenia
POL Polonia Restituta Komandorski ZG BAR.svg

Maria Wocalewska (ur. 24 kwietnia 1885 w Łodzi, zm. prawd. 4 sierpnia 1944 w Warszawie) – harcmistrzyni Rzeczypospolitej.

Urodziła się w rodzinie nauczycielskiej. W I Żeńskiej Drużynie Skautowej im. Emilii Plater była przyboczną. W 1914 została komendantką drużyn łódzkich i pełniła tę funkcję do 1916. W 1915 prowadziła pierwszą kolonię w Rudzie Pabianickiej, a w 1917 objęła komendę kursu dla instruktorek łódzkich w Okrągliku. W czasie wakacji korzystała z każdej okazji, by odwiedzić organizowane przez chorągiew łódzką placówki. Prowadziła wiele kursów dla opiekunek harcerskich. Wizytowała obozy w całej Polsce. Harcerstwo było jej drugą rodziną. Ideologię harcerska rozumiała, kochała, umiała interpretować i wpajać ją w młodzież. Często mawiała, że „do harcerstwa się nie należy, harcerką się jest lub się nią nie jest”. Świetnie bawiła się z dziećmi i młodzieżą. W gawędach często używała przypowieści. Cechowała ją pogoda ducha, wierzyła w piękno świata i dobro człowieka.

W 1915 była delegatką na Walny Zjazd Polskiej Organizacji Skautowej w Piotrkowie i została wybrana na członka Komendy Naczelnej POS. W 1918 weszła do Prezydium Zjazdu Zjednoczeniowego ZHP wszystkich organizacji harcerskich w kraju.

W lutym 1919 weszła do grona Naczelnictwa ZHP i objęła sprawy harcerstwa żeńskiego. W pierwszym rozkazie Naczelnictwa z 3 stycznia 1921, kiedy utworzono dwie gałęzie organizacji, na czele żeńskiej stanęła Maria Wocalewska i pełniła funkcję naczelniczki do 1923. W latach 1923–1926 – wiceprzewodnicząca ZHP. Ogromne zaangażowanie w sprawy harcerstwa poza granicami kraju spowodowało stały jej udział w Komisji Programowej dla Zagranicy w latach 1935–1939.

W czasie II wojny światowej weszła w skład Komendy Pogotowia Harcerek, współpracowała z PCK, prowadziła dom opiekuńczy dla dzieci w Skolimowie. Maria Wocalewska zginęła prawdopodobnie 4 sierpnia 1944 podczas powstania warszawskiego. Symboliczny grób rodzinny znajduje się w Łodzi, na cmentarzu katolickim przy ul. Ogrodowej (kwatera 22).

Maria Wocalewska jest patronką 22 Łódzkiej Drużyny Harcerek „Watra” ZHP oraz wraz ze swoimi siostrami Jadwigą i Zofią patronką Łódzkiego Hufca Zuchów i Harcerek „Róża” Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej.

26 września 2009 „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej” została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]