Marian Czachor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marian Czachor
Data i miejsce
urodzenia
8 grudnia 1924
Radom,  Polska
Pseudonim Maryś
Pozycja Obrońca / Pomocnik
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1945 - 1958 Radomiak Radom 427 (89)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1947  Polska 1 (0)

Marian Czachor (ur. 8 grudnia 1924 roku w Radomiu) – polski piłkarz, jednokrotny reprezentant kraju (mecz z Rumunią, 1947). Występował na pozycji lewoskrzydłowego pomocnika, choć początkowo grał w obronie. W czasie swojej kariery zawodniczej reprezentował barwy jednego zespołu, Radomiaka. W 1946 roku grał z nim w 1/4 finału Mistrzostw Polski. W 1958 roku zakończył grę i zajął się pracą szkoleniową.

Kariera zawodnicza[edytuj]

Szkolne lata[edytuj]

Wychował się w rodzinie o tradycjach sportowych. Miał trzech braci: Ryszarda, Jerzego i Aleksandra. W wieku 11 lat trenował biegi długodystansowe. Z kolei na placach cegielni przy ul. Średniej, a także na łąkach wokół Starego Miasta wraz z braćmi Aleksandrem i Jerzym uprawiał piłkę nożną. Zamiłowanie do sportu przejął po ojcu, Aleksandrze, ówczesnym działaczu WKS Czarni i najstarszym bracie, Ryszardzie - piłkarzu tego klubu.

Już jako uczeń czwartej klasy grał w reprezentacji Szkoły Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki i wyróżniał się umiejętnościami wśród starszych o trzy lata kolegów. Wraz z braćmi, Jerzym i Aleksandrem, stanowił trzon tej drużyny.

Historyczny mecz w czasie okupacji[edytuj]

W wyniku wybuchu II wojny światowej młodzież była zmuszona do rozstania się ze sportem. Uprawiała sport na łąkach wokół miasta. Po wznowieniu nauki w roku 1940 przywrócone zostały piłkarskie rozgrywki międzyszkolne. Jerzy Czachor wtedy zorganizował Szkolny Klub Sportowy Radom, w którym do gry namówił swoich braci.

Jeden z najważniejszych meczów rozegranych w czasie okupacji odbył się 4 czerwca 1944 roku na Stadionie Miejskim przy ul. Kozienickiej w ramach rozgrywek o mistrzostwo Warszawy. Pozwolenie Komendanta Miasta zdobyto podstępem. SKS podejmował Polonię-Grochów Warszawa. Przy 7-tysięcznej publiczności radomianie pokonali stołeczny zespół 3:1.

Był to jedyny mecz, w którym zagrała cała nasza czwórka. Niemcy zatrzymali potem Ryszarda Czachora i Sergiusza Mieczkowskiego, którzy byli organizatorami tego spotkania, jako zakładników i zaczęli sprawdzać czy któryś z grających nie należał do organizacji. Gdyby znaleźli choć jednego, to wszyscy zostaliby aresztowani. Po 48 godzinach zakładnicy zostali wypuszczeni, a wszyscy przecież gdzieś działaliśmy... Dwa tygodnie później w Parku Paderewskiego w Warszawie odbył się rewanż, w którym zremisowaliśmy 3:3.
Marian Czachor w jednym z wywiadów, udzielonych po latach


Radomiak Radom[edytuj]

W całej karierze zawodowej reprezentował barwy tylko jednego klubu, Radomiaka Radom, w latach 1945-1958. Był mistrzem Okręgu Warszawskiego w 1945 roku i Podokręgu Radomskiego (1946). Brał udział w pierwszych mistrzostwach Polski w 1946 roku, gdzie Radomiak w grupie półfinałowej przegrał z ŁKS Łódź 1:3, plasując się w ósemce najlepszych drużyn w Polsce. W latach 1947-1948 grał w drużynie Radomiaka w rozgrywkach o awans do I ligi. Od 1949 do 1952 roku w II lidze, zaś w 1953 w III lidze.

Występy w reprezentacji Polski[edytuj]

19 lipca 1947 roku wystąpił w reprezentacji Polski podczas międzypaństwowego spotkania z Rumunią, przegranego przez Polaków 1:2. Po jednym z jego zagrań bramkę dla Polaków strzelił Gerard Cieślik.

Kilka dni wcześniej powołany został na sparing z czeską drużyną Viktoria Pilzno. Występ Czachora opisuje fragment relacji zamieszony w Przeglądzie Sportowym. - (...) W 89 minucie gry po akcji Kulawik - Czachor - Cieślik, ten ostatni ustala wynik na 5:2 (...), a dalej (...) Debiutujący w Teamie PZPN - Czachor, spisuje się dobrze. Jest szybki, zwrotny, wygrywa pojedynki z rywalami (...). - Cały artykuł opublikowano pod tytułem: Victoria Pilzno przegrywa z teamem PZPN 2:5. Udany debiut Kulawika i Czachora[1]. Po tym meczu otrzymał wielu ofert. Przede wszystkim propozycję gry złożyły: Ruch Chorzów z inicjatywy Cieślika, ŁKS, Cracovia i Garbarnia Kraków. On sam jednak podkreślał, że jest wierny Radomiakowi.

W reprezentacji Czachor mógł zadebiutować wcześniej, ale Służba Bezpieczeństwa nie wydała mu zezwolenia na wyjazd do Oslo na mecz z Norwegią. Trener Henryk Reyman powołał go także na kolejne spotkanie, tym razem z Czechosłowacją w Pradze. W czasie przedmeczowego zgrupowania kadry został sfaulowany przez Kamińskiego piłkarza ŁKS-u, w wyniku czego zerwał ścięgno Achillesa i musiał zrezygnować z występów w kadrze narodowej[1].

Bibliografia[edytuj]

  • Archiwum (pol.). pucharczachorow.republika.pl. [dostęp 2012-07-29].

Przypisy

  1. a b MON: Marian Czachor kończy 85 lat! (pol.). SportRadom.pl. [dostęp 2012-07-29].