Marian Kotleba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Kotleba
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1977
Bańska Bystrzyca
Zawód polityk
Alma Mater Uniwersytet Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy
Partia Partia Ludowa Nasza Słowacja

Marian Kotleba (ur. 7 kwietnia 1977[1] w Bańskiej Bystrzycy) – słowacki polityk, parlamentarzysta, przewodniczący Partii Ludowej Nasza Słowacja i w latach 2013–2017 przewodniczący kraju bańskobystrzyckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę średnią w Bańskiej Bystrzycy, następnie studia nauczycielskie na Uniwersytecie Mateja Bela w Bańskiej Bystrzycy. Na tej samej uczelni został również absolwentem ekonomii. Pracował jako nauczyciel informatyki w szkole średniej. Po protestach rodziców związanych z głoszonymi przez niego radykalnymi poglądami został przeniesiony na stanowisko administratora szkolnej sieci komputerowej[1].

Był założycielem ugrupowania Slovenská pospolitosť, które zostało administracyjnie rozwiązane[2]. W 2010 przejął kierownictwo w niewielkim pozaparlamentarnym ugrupowaniu, które przekształcił w Partię Ludową Nasza Słowacja[3].

Głoszone przez niego poglądy określane są jako ekstremistyczne[4]. Polityk wspiera i odwołuje się do tradycji Jozefa Tiso i kierowanej przez niego faszystowskiej Pierwszej Republiki Słowackiej[5]. Opowiada się przeciwko Unii Europejskiej i NATO[6], organizował liczne manifestacje skierowane przeciwko zamieszkującym Słowację Romom[7]. W 2009 został zatrzymany pod zarzutem propagowania faszyzmu[1]. Przez europejskie media m.in. BBC i „The Economist” jest uznawany za neonazistę[8][9].

W 2009 ubiegał się bez powodzenia o urząd przewodniczącego kraju bańskobystrzyckiego, otrzymując około 10% głosów[10]. Również w kolejnych latach jego ugrupowanie nie odnosiło sukcesów wyborczych. W 2013 Marian Kotleba w drugiej turze głosowania został jednak wybrany na przewodniczącego kraju bańskobystrzyckiego[1], pokonując Vladimíra Maňkę. Nie utrzymał tego stanowiska w 2017[11].

W wyborach w 2016 kierowana przez niego ĽSNS uzyskała 8% głosów i 14 mandatów poselskich w Radzie Narodowej, z których jeden przypadł Marianowi Kotlebie[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Marián Kotleba (słow.). aktuality.sk. [dostęp 2016-03-09].
  2. Extremist Kotleba Gets 20% of Vote in Regional Elections (ang.). thedaily.sk, 13 listopada 2013. [dostęp 2016-03-09].
  3. Register extract of Political Parties and Political Movements (ang.). ives.sk. [dostęp 2016-03-09].
  4. Je Kotleba neonacista, neofašista alebo extrémista? (słow.). sme.sk, 26 listopada 2013. [dostęp 2016-03-09].
  5. Kotlebov mesačník Náš kraj v máji nevyjde, stále ho skúma polícia (słow.). sme.sk, 15 maja 2014. [dostęp 2016-03-09].
  6. Neustupujte teroristom, hrozí vám diktát Bruselu, píše Kotleba Janukovyčovi (słow.). hnonline.sk, 31 stycznia 2014. [dostęp 2016-03-09].
  7. Fico może być skazany na koalicję ze skrajną prawicą. rp.pl, 6 marca 2016. [dostęp 2016-03-09].
  8. Slovak ‘neo-Nazi’ wins election in Banska Bystrica (ang.). bbc.com, 24 listopada 2013. [dostęp 2016-03-09].
  9. A neo-Nazi wins (ang.). economist.com, 28 listopada 2013. [dostęp 2016-03-09].
  10. Marian Kotleba valcuje voľby do VÚC (słow.). beo.sk, 10 listopada 2013. [dostęp 2016-03-09].
  11. Kraje povedú Droba, Lunter, Jurinová, Baška, Majerský, Viskupič, Belica a Trnka (słow.). pravda.sk, 4 listopada 2017. [dostęp 2017-11-06].
  12. Voľby 2016: Pozrite si zoznam zvolených poslancov (słow.). sme.sk, 6 marca 2016. [dostęp 2016-03-09].