Marina Ricolfi Doria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marina
Marina
Marina Ricolfi Doria
Ilustracja
Marina w 1969
Herb
Wielki herb Króla Włoch (1890-1946)
Jej Królewska Wysokość Księżna Marina Sabaudzka[a]
Księżna Neapolu
księżna Sant’Anna di Valdieri
Rodzina Ricolfi Doria
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1935
Genewa
Ojciec René Italo Ricolfi Doria
Matka Iris Amelia Benvenuti
Mąż

Wiktor Emanuel Sabaudzki

Dzieci

Emanuel Filiberto

Odznaczenia
Kawaler Orderu Świętych Maurycego i Łazarza (Włochy) Kawaler/Dama Wielkiego Krzyża Honoru i Dewocji Krzyż Wielki na Łańcuchu Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego Order Świętego Piotra (Czarnogóra) Order Krzyża Gwiaździstego Medal 2500-lecia Imperium Perskiego

Marina Ricolfi Doria, znana jako Marina Doria (ur. 12 lutego 1935 w Genewie[1][2][3][4]) – narciarka wodna włoskiego pochodzenia, reprezentująca Szwajcarię. Uczestniczyła w mistrzostwach świata w narciarstwie wodnym, w latach 1953, 1955 i 1957. Jest także zwyciężczynią licznych europejskich i szwajcarskich zawodów. Żona Wiktora Emanuela Sabaudzkiego[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzenie rodziny[edytuj | edytuj kod]

Córka René Italo Ricolfi Dorii (René Italo Ricolfi Doria) (1901-1970), przemysłowca szwajcarskiego włoskiego pochodzenia, i Iris Amelii wł. Iris Amalia Benvenuti (1905-2004)[2]. Ma trzy siostry: Sylwię, Ninę i Adelę, oraz brata Dominika[5].

Rodzina Ricolfi Dorii pochodzi z Genui. Założycielem rodziny był Jan Ricolfi (1766-1846), który w dniu 24 kwietnia 1803 pojął za żonę brzemienną Geronimę Anielę Marię Dorię (1775-1803), córkę markiza Franciszka Józefa Dorii i Teresy Sauli. Doriowie należą do najznamienitszych rodów genueńskich począwszy od X i najważniejszych rodzin w historii Włoch.

Franciszek Adrian Ricolfi Doria, wnuk Jana, przeniósł się do Genewy, gdzie otrzymał obywatelstwo Szwajcarii. Jego żona Éveline Claparède należała do starej burżuazyjnej rodziny genewskiej pochodzenia francuskiego związanej za znanym bankierem Jakubem Neckerem.

Ponieważ Franciszek Józef Doria był markizem, rodzina Ricolfi Doria rości sobie pretensje do tego tytułu, ale jego przejście po kądzieli nigdy nie zostało potwierdzone.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W 1955 roku udała się na Florydę gdzie stała się główną atrakcją w parku rozrywki Cypress Gardens[6]. Marina była mistrzynią jazdy na nartach wodnych, wzięła udział w 3 mistrzostwach świata (1953, 1955 i 1957) i zdobyła w swojej karierze sportowej 23 tytuły szwajcarskie, 12 europejskich[7] (1953-56) i 4 światowe[8], stając się pierwszą Szwajcarką, która zdobyła tytuł mistrzyni świata w tym sporcie. Międzynarodowa Federacja Narciarstwa Wodnego wybrała ją w 1991 r. do swojego panteonu[9][5][1].

Marina Ricolfi Doria
Państwo  Szwajcaria
Dyscypliny narciarstwo wodne
Dorobek medalowy
[10]
Złoto Bejrut 1955 jazda figurowa
Złoto Cypress Gardens 1957 jazda figurowa
Złoto Cypress Gardens 1957 slalom
Złoto Cypress Gardens 1957 kombinacja

Małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Od 1954 roku przyjaciółka Wiktora Emanuela Sabaudzkiego. Ich małżeństwu był przeciwny ojciec Wiktora Emanuela, Humbert II, który nie udzielił na niego zgody, ponieważ Marina nie była równego pochodzenia (nie była królewskiej krwi)[8][7][11][12]. W dniu 15 grudnia 1969 Wiktor Emanuel "zdetronizował" (nie mając ku temu żadnych praw) swego ojca, Humberta II i ogłosił się „Królem Włoch[13][14][12], aby złamać opór ojca, przeciwko jego małżeństwu z Mariną Dorią. Następnego dnia, aby poprawić wizerunek burżuazyjnej przyjaciółki, Wiktor Emanuel, wydał „dekret królewski”, w którym nadał Marinie Ricolfi Doria tytuł: Księżna Sant’Anna di Valdieri[13][14][12] (miejscowość w dolinie Gesso). Para zawarła ślub cywilny 11 stycznia 1970 w Las Vegas[13][15][16][17][18][19][4] i kościelny 7 października 1971 roku w Teheranie[1][8][20][11][12][15][16][3][17][18][19][21][4]. W dniu 22 czerwca 1972 r. w Genewie urodził im się syn Emanuel Filibert[8][18][19][21][4].

W 2002 r. został zniesiony artykuł republikańskiej konstytucji Włoch, obowiązującej od 1 stycznia 1948 r., zakazujący męskim potomkom domu Sabaudzkiego wjazdu i przebywania na terytorium Republiki Włoskiej[16][17]. W tym samym roku mąż i syn Mariny przysięgli na piśmie bezwarunkową wierność konstytucji i prezydentowi Republiki, tym samy zrzekając się wszelkich roszczeń dynastycznych do państwa Włoskiego[8][7]. Pozwoliło to Marinie i jej mężowi na powrót do Włoch, który nastąpił w tym samym roku[17]. Od 2013 r. Marina może korzystać z prawa występowania w białym stroju podczas audiencji u papieża, tzw. przywilej bieli[22][23].

Trwa spór pomiędzy Wiktorem Emanuelem a Amadeuszem Sabaudzkim-Aosta o tytuł księcia Sabaudii i bycie głową domu Sabaudzkiego. Amadeusz i jego zwolennicy podnoszą , że Wiktor Emanuel nie uzyskał zgody swego ojca na małżeństwo, jaka jest wymagana zgodnie z regułami domu Sabaudzkiego[13][8][12][15][17], a także przysiągł wierność Republice Włoskiej, rezygnując z roszczeń do tronu[8][21]. W 2010 r. sąd zakazał używania tytułu księcia Sabaudii Amadeuszowi[8], jednak sąd wyższej instancji uchylił wyrok.

Ordery i tytuły honorowe[edytuj | edytuj kod]

Tytuły[edytuj | edytuj kod]

  • 1935 – 1969: markiza[b] Marina Ricolfi Doria
  • 1969 – 1970: markiza[b] Marina Ricolfi Doria, księżna Sant’Anna di Valdieri[c]
  • 1970 – 1971: księżna Marina Sabaudzka, księżna Sant’Anna di Valdieri[c]
  • 1971 – 1983: Jej Królewska Wysokość Księżna Marina Sabaudzka[a], Dziedziczna Księżna Włoch[a], Księżna Neapolu
  • 1983 – obecnie: Jej Królewska Wysokość Księżna (Principessa) Marina Sabudzka[a], Księżna Neapolu, Księżna (Duchessa) Sabaudii[a]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Claudia Casiraghi: Marina Doria (wł.). Corriere dela Sera, 2014-03-06. [dostęp 2016-065-11].
  2. a b The Peerage(zbiorowy): The Peerage (ang.). SWI, 2003-05-10. [dostęp 2016-06-12].
  3. a b Anales de la Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía I. Ediciones Hidalguia, s. 181. [dostęp 2016-06-12]. (hiszp.)
  4. a b c d e f Davide Shamà: Genealogie delle famiglie nobili italiane (wł.). [dostęp 2016-05-27].
  5. a b c World Heritage Encyclopedia (zbiorowy): Marina Ricolfi-Doria (ang.). Project Gutenberg Self-Publishing Press. [dostęp 2016-05-28].
  6. Sci acquatico / Florida / Stati Uniti / 16-ago-1957, 16 sierpnia 1957 [dostęp 2016-06-12] (wł.).
  7. a b c Cheryl Ciucevich: Today's Princess: Marina Ricolfi-Doria (ang.). 2015-02-12. [dostęp 2016-06-11].
  8. a b c d e f g h The Esoteric Curiosa(zbiorowy): Italy's "Shadow King" Of Scandal & His Champion Water Skiing "Queen" Consort! (ang.). 2011-01-05. [dostęp 2016-06-11].
  9. Międzynarodowa Federacja Narciarstwa Wodnego (zbiorowy): Hall of fame/Marina Doria (ang.). [dostęp 2016-05-28].
  10. World Heritage Encyclopedia(zbiorowy): World Water Skiing Champions (ang.). World Heritage Encyclopedia, 2014. [dostęp 2016-06-11].
  11. a b Royal House of Italy. W: Olga S. Opfell: Royalty Who Wait: The 21 Heads of Formerly Regnant Houses of Europe. McFarland, s. 179. [dostęp 2016-06-11]. (ang.)
  12. a b c d e MadMonarchist: Birthday of the Prince of Naples (ang.). madmonarchist.blogspot.com, 2012-02-12. [dostęp 2016-06-12].
  13. a b c d Olga di Robilant: Olgopinions il blog di Olga di Robilant (wł.). [dostęp 2016-06-11].
  14. a b Lorenzo del Boca: Indietro Savoia!. Edizioni Piemme. [dostęp 2016-06-12]. (wł.)
  15. a b c U.M.I - Unione Monarchica Italiana(zbiorowy): La Successione Dinastica in Casa Savoia, Le lettere di Re Umberto Ii (wł.). www.monarchia.it. [dostęp 2016-06-12].
  16. a b c swissinfo.ch(zbiorowy): Vittorio Emanuele, modesto contribuente in Svizzera (wł.). SWI, 2006-07-03. [dostęp 2016-06-12].
  17. a b c d e (zbiorowy): Biography of Victor Emmanuel of Savoy. Real scandals. (ang.). 2016-05-19. [dostęp 2016-06-12].
  18. a b c (zbiorowy): Il Gran Maestro (wł.). Ordini Dinastici della Real Casa Savoia. [dostęp 2016-06-12].
  19. a b c (zbiorowy): Storia di Casa Savoia biografie (wł.). [dostęp 2016-06-12].
  20. a b Ismael: Celebraciones de Persépolis 1971 - VII (hiszp.). Casa Imperial de Irán, 2012-05-19. [dostęp 2016-06-11].
  21. a b c (zbiorowy): Head of Italy’s Royal Family turns 75 (ang.). Radical Royalist, 2012-02-12. [dostęp 2016-06-12].
  22. angelfire (zbiorowy), A Glittering Casa Savoia a Selection of Italian Royal Pictutres, angelfire, 30 września 2003 [dostęp 2016-05-28] (ang.).
  23. Giovanna Cavalli, Marina in San Pietro con tailleur bianco, „Corriere della Sera”, 19 maja 2003, s. 16 [dostęp 2016-06-07] (wł.).
  24. a b La Società Genealogia Italiana (autor zbiorowy): Enciclopedia genealogica del Mediterraneo (wł.). [dostęp 2016-06-23].
  25. a b Royal House of Italy (ang.). chivalricorders.org. [dostęp 2015-06-23].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Kwestionowany przez Amadeusz Sabaudzki-Aosta.
  2. a b Niepotwierdzone roszczenie.
  3. a b Kwestionowane prawo męża do nadania jej tego tytułu.