Przejdź do zawartości

Mario Stanić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mario Stanić
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

10 kwietnia 1972
Sarajewo

Pozycja

pomocnik, napastnik

Kariera juniorska
Lata Klub
FK Željezničar
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1988−1992 FK Željezničar 63 (12)
1992−1993 Dinamo Zagrzeb 26 (11)
1993−1994 Sporting Gijón 34 (7)
1994−1995 SL Benfica 14 (5)
1995−1996 Club Brugge 37 (27)
1996−2000 Parma F.C. 77 (19)
2000−2004 Chelsea 59 (7)
W sumie: 310 (88)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991  Jugosławia 2 (0)
1993  Chorwacja U-21 2 (1)
1995−2003  Chorwacja 49 (7)
W sumie: 53 (8)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
III miejsceFrancja 1998piłka nożna
Odznaczenia
Order Chorwackiej Koniczyny

Mario Stanić (ur. 10 kwietnia 1972 w Sarajewie) – chorwacki piłkarz, grający na pozycji napastnika lub prawego pomocnika. Z reprezentacją Chorwacji, w której barwach rozegrał 49 meczów, zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Świata 1998. Jako zawodnik występował m.in. w Dinamie Zagrzeb, Benfice Lizbona, Club Brugge, AC Parmie, a piłkarską karierę z powodu kontuzji kolana zakończył w 2004 roku w Chelsea F.C. po czterech sezonach w angielskim klubie[1][2]. W 1996 roku był królem strzelców ligi belgijskiej.

10 lipca 2004 roku ogłosił zakończenie kariery piłkarskiej[3].

Ostatnio w latach 2023[4]-2025[5] był asystentem Marino Pusica w Szachtarze Donieck[6].

Kariera piłkarska

[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie

[edytuj | edytuj kod]
  • mistrzostwo Belgii 1996 i Puchar Belgii 1996 z Club Brugge
  • wicemistrzostwo Anglii 2004 z Chelsea

W 1996 roku z dorobkiem 20 goli został królem strzelców ligi belgijskiej.

W reprezentacji Chorwacji od 1995 do 2003 roku rozegrał 49 meczów (rekord) i strzelił 7 bramek – brązowy medal Mistrzostw Świata 1998 oraz starty w Euro 1996 (ćwierćfinał) i Mundialu 2002 (runda grupowa).

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty z Draganą. Jest to jego drugie małżeństwo, a z pierwszego związku z Adisą ma córkę Emę.[7][8]. Ze związku z Draganą ma syna Antonija oraz córkę Evę Marię. Ma również Emę i Antonio).[8]

Stanić i Dragana poznali się latem 1997 roku w Metkoviciu, a w 2002 roku w Londynie odbyła się ich ceremonia kościelna. Dragana urodziła się w Mostarze.[7]

Po zakończeniu kariery zawodniczej zamieszkał w Zagrzebiu.[7]

Po zakończeniu kariery wybudował dom w hercegowińskiej miejscowości Bijači, z którą wiązało go pochodzenie jego rodziców oraz żony.[9]

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]
  • Order Chorwackiej Koniczyny (1998)[10]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Football Unlimited, Chelsea sign Stanic, „The Guardian”, 28 czerwca 2000, ISSN 0261-3077 [dostęp 2026-02-17] (ang.).
  2. Stanić potpisao za Chelsea, Šuker za West Ham - Sportnet [online], sportnet.hr [dostęp 2026-02-17].
  3. Stanic hangt zijn schoenen aan de haak [online], Voetbalkrant.com, 10 lipca 2004 [dostęp 2026-04-26] (niderl.).
  4. Mario Stanic became Shakhtar’s assistant head coach [online], shakhtar.com [dostęp 2026-02-17].
  5. Telegram.hr, Srna uručio otkaz sunarodnjaku u Šahtaru, odlazi i Mario Stanić, „Telegram.hr” [dostęp 2026-02-17] [zarchiwizowane z adresu 2025-05-25] (chorw.).
  6. Mario Stanic: “The most important thing is to keep maximum concentration” [online], shakhtar.com [dostęp 2026-02-17].
  7. 1 2 3 Mario Stanić s obitelji na Hvaru. Jutarnji.hr, 17 lipca 2007. [dostęp 17 lutego 2026].
  8. 1 2 Presretan Mario Stanić: Stigla je moja Eva Maria. 24sata, 23 kwietnia 2009. [dostęp 17 lutego 2026].
  9. Životna priča novog šefa struke Hajduka.... Sportske novosti, 17 grudnia 2019. [dostęp 17 lutego 2026].
  10. Odluka kojom se za izniman uspjeh hrvatske nogometne reprezentacije, za osvjedočenu srčanost, požrtvovnost i viteštvo u športskom nadmetanju, u osvajanju 3. mjesta na 16. Svjetskom nogometnom prvenstvu u Francuskoj 1998. [online], narodne-novine.nn.hr [dostęp 2025-03-20].