Marzena Domaros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Marzena Domaros
Anastazja Potocka
Data i miejsce urodzenia 15 czerwca 1967
Zblewo
Zawód dziennikarka

Marzena Domaros, pseud. Anastazja Potocka, Anastazja P. (ur. 15 czerwca 1967 w Zblewie[1]) – polska dziennikarka, autorka i główna bohaterka jednego z największych skandali obyczajowych w Polsce w latach 90.

Sygnowała swoim pseudonimem skandalizującą książkę Pamiętnik Anastazji P., w której znalazły się opisy jej domniemanego pożycia płciowego z posłami Sejmu pierwszej kadencji, m.in. z ówczesnym wicemarszałkiem Andrzejem Kernem oraz politykami SdRPAleksandrem Kwaśniewskim i Leszkiem Millerem[2][3].

Życiorys[edytuj]

Studiowała zaocznie polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim. Pracowała w Polskim Radiu Gdańsk i Wieczorze Wybrzeża, z którego ukradła firmową pieczątkę i w ten sposób wyłudzała pieniądze od przedsiębiorców, obiecując w zamian reklamę w gazecie[4]. W 1992 sfałszowała swój dowód osobisty, wpisując nazwisko „Potocka” w miejsce „Domaros” i „Kraków” jako miejsce urodzenia. Wiosną tego samego roku uzyskała akredytację prasową przy sejmie z ramienia Le Figaro, w którym w rzeczywistości nigdy nie pracowała. Wspomnienia z tego okresu zawarła w książce Pamiętnik Anastazji P.[5], naprawdę napisanej przez Jerzego Skoczylasa[6]. Książka sprzedała się w nakładzie czterystu tysięcy egzemplarzy[7]. W 1993 ukazała się kontynuacja Anastazja P. raz jeszcze, która nie powtórzyła już sukcesu pierwszej części. Próbowała swych sił jako piosenkarka wydając płytę Oczy Stefana[3].

Jej nazwisko pojawiło się w kontekście tzw. szafy Lesiaka[8]. W szafie Lesiaka znaleziono dokumenty, z których można wnioskować, że Marzena Domaros mogła gromadzić informacje o intymnym życiu polityków na zlecenie UOP[9].

Życie prywatne[edytuj]

Ma córkę Nadzieję[4].

Publikacje[edytuj]

  • Anastazja Potocka: Pamiętnik Anastazji P. (erotyczne immunitety). Warszawa: Dom Wydawniczy „Refleks”, 1991.

Przypisy

  1. Kim jest Anastazja P?.
  2. Anastazja Potocka: Pamiętnik Anastazji P. (erotyczne immunitety). Warszawa: Dom Wydawniczy „Refleks”, 1991.
  3. a b Seks, kłamstwa i Sejm. Anastazja P. - fałszywa hrabina, która wywołała największy obyczajowy skandal w III RP. weekend.gazeta.pl, Katarzyna Nowakowska. [dostęp 2017-02-10].
  4. a b Anastazja Potocka. Hrabina po przejściach. Newsweek Polska. [dostęp 2017-02-11].
  5. Maciej Wiśniowski: Kochanka z szafy Lesiaka (pol.). [dostęp 19 sierpnia 2008].
  6. Oto prawdziwi autorzy widma. Dziennik Gazeta Prawna, 21 lutego 2010.
  7. Cezary Łazarewicz: Hrabina z PGR. wprost.pl, 4 sierpnia 2013. [dostęp 2017-02-10].
  8. Bogdan Wróblewski: Czy UOP stał za Anastazją P.?. Gazeta Wyborcza, 17 października 2006. [dostęp 20 sierpnia 2008].
  9. Anastazja P. agentką Lesiaka (pol.). [dostęp 20 sierpnia 2008].