Metronom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Metronom

Metronom (miaromierz, taktomierz) - urządzenie mechaniczne lub elektroniczne służące do dokładnego podawania tempa utworu muzycznego. Przyrząd używany podczas ćwiczeń muzycznych oraz komponowania.

Metronom mechaniczny wynaleziony został w 1816 r. przez J. N. Mälzla. Starsze wersje posiadały charakterystyczną drewnianą obudowę w kształcie zbliżonym do ściętego ostrosłupa, w XX wieku do obudowy stosowano ebonit lub plastik. Zbudowany jest z mechanizmu zegarowego napędzanego sprężyną oraz wystającego do góry wahadła będącego jednocześnie skalą, po której przesuwać można ciężarek, umieszczając go przy zadanej wartości tempa. Wahadło przechodząc przez środkowe położenie wydaje charakterystyczny, dość głośny stuk. Skala jest wycechowana od 40 do 208 wychyleń wahadła na minutę, co odpowiada stosowanej współcześnie mierze uderzeń na minutę (BPM). W niektórych wersjach dodatkowo montuje się dzwonek, który akcentuje co drugie, co trzecie lub co czwarte uderzenie.

Metronom w niemal niezmienionej formie przetrwał do naszych czasów, choć coraz częściej korzysta się z jego elektronicznych odpowiedników.

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło metronom w Wikisłowniku