Michał Chodźko

Michał Chodźko
Data i miejsce urodzenia	1808 ; Krzywicze
Data i miejsce śmierci	22 maja 1879 ; Paryż

Michał Chodźko Borejko (ur. w 1808 w Krzywiczach, zm. 22 maja 1879 w Paryżu) – polski poeta i publicysta.

Życiorys

Syn Jana, rodzony brat Aleksandra i Józefa, przyrodni brat Ignacego.

Studiował w Uniwersytecie Wileńskim. Brał udział w powstaniu listopadowym. Po jego upadku przebywał na emigracji we Francji. W 1833 roku brał udział w ekspedycji Józefa Zaliwskiego (1833), która stała się później tematem jego poezji. W 1848 roku był dowódcą jednego z legionów we Włoszech. Pisał też poezje, tłumaczył Byrona i Lamartine’a.

Dziesięć obrazów z wyprawy do Polski 1833 r.: 1834–1835: poema z muzyką do dwóch pieśni, i czterema portretami, Paryż 1841,
Dwa akty, Paryż 1845,
Szymon Konarski. Obr. 1, Śmierć xiędza Trynkowskiego : poema dramatyczne, Paryż 1845,
Oni, to my: wiersz, Paryż 1848,
Siedm listów o legionie polskim we Włoszech, Paryż 1850,
Kongres i amnestya, Paryż 1856, Paryż 1856,
Jezioro cudów: poemat chrześcijański, Paryż 1857,
Noc pielgrzyma: urywek z poematu ducha, Paryż 1861,
Adam Mickiewicz i legion polski we Włoszech: czterdziestego ósmego lata wspomnienie, Paryż 1862,
Żywot Rajmónda Rembielińskiego, Paryż 1862,
Zapowiedź poematu nowego Człowiek wobec Boga i przyrody tomów II; Legenda o Madeju z XVI stólecia ofiarowana dla dorastającego pokolenia, Paryż 1876.

Władysław Rębalski: Chodźko Michał. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937, s. 388–389. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 83-04-03291-0