Michel Verne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michel Verne
Michel Jean Pierre Verne
Ilustracja
Michel Verne, 1891
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1861
Paryż, Francja
Data i miejsce śmierci 5 marca 1925
Tulon, Francja
Narodowość francuska
Język francuski
Gatunki fantastyka naukowa

Michel Jean Pierre Verne (w formie spolszczonej Michał Jan Piotr Verne[1][2][3], ur. 4 sierpnia 1861 w Paryżu[4], zm. 5 marca 1925 w Tulonie) – pisarz francuski, syn Jules’a Verne’a, bratanek Paula Verne’a.

Życiorys[edytuj]

Michel Verne w młodości.

Michel Verne był jedynym synem Jules’a Verne’a i jego żony Honorine du Fraysne de Viane, wdowy po Auguste Hébé-Morelu, z którym miała dwie córki – Valentine i Suzanne. Obydwie siostry przyrodnie były od niego starsze.

Ze względu na swój buntowniczy charakter w 1876 roku Michel Verne został wysłany przez swego ojca do kolonii karnej w Mettray (niedaleko Tours) na sześć miesięcy. Wziął również udział w rejsie dalekomorskim na żaglowcu w celu poprawy zachowania. W wieku 19 lat wywołał skandal uciekając, wbrew woli ojca, z aktorką teatru w Amiens – Thérèse Dugazon, którą później poślubił. Ze związku przyszło na świat dwoje dzieci, jednak niedługo potem Michel Verne opuścił młodą żonę dla Jeanne Reboul – szesnastoletniej pianistki, z którą spłodził dwoje dzieci, nim jeszcze sfinalizował proces rozwodowy. Burzliwe stosunki rodzinne powodowały napięcia pomiędzy Michelem Verne’em a jego ojcem. Jednakże w roku śmierci Jules’a Verne’a, tj. w 1905, ich stosunki polepszyły się do tego stopnia, że wspólnie pracowali nad niektórymi artykułami[5].

Kontrowersje dotyczące autorstwa ostatnich prac jego ojca, Jules’a Verne’a[edytuj]

Michel Verne w swoim pisarstwie zajmował się podobną tematyką do tej, w której specjalizował się jego ojciec. Senior uważał juniora za dobrego pisarza. Twórczość Michela uległa silnym wpływom twórczości ojca, była na nią stylizowana i jest znana głównie z powodu kontrowersji, jakie wynikły w związku z podejrzeniami co do rzeczywistego autorstwa ostatnich prac wydawanych przez niego pod nazwiskiem ojca.

Po śmierci ojca, w ciągu około 10 lat, wydawał on stopniowo jego ostatnie rękopisy. Według znawców tematu znaczna ich część była przez niego osobiście przerabiana, uzupełniana i poszerzana a autorstwo powieści takich jak: Latarnia na Końcu Świata i Wulkan złota przypisywane jest obecnie raczej jemu, niż autorstwu jego ojca[6].

Publikacje[edytuj]

  • La Destinée de Jean Morénas
  • L'Éternel Adam (krótkie opowiadanie)
  • Un Express de l’avenir, opublikowany w 1888 (krótkie opowiadanie)
  • La Journée d’un journaliste américain en 2889, opublikowany w 1891 w Moniteur de la Somme (dziennik Amiens)
  • L’Agence Thompson and Co (powieść z 1907)
  • Les Naufragés du «Jonathan» (opublikowana w dwóch częściach w angielskiej wersji: Masterless Man i Unwilling Dictator); polskie wydanie Rozbitki z 1911 w tłumaczeniu Stefana Gębarskiego
  • L'Étonnante Aventure de la mission Barsac, od rozdziału szóstego
  • Les trois nouvelles, La destinée de Jean Morénas, La journée d’un journaliste américain en l’an 2889, L'éternel Adam zostały również opublikowane w zbiorku opowiadań pod tytułem Hier et Demain

Przypisy

  1. Tadeusz Zawadzki: Juliusz Verne – fantasta, realista i wizjoner (pol.). [dostęp 2014-05-29].
  2. Krzysztof Czubaszek: Tajemniczy Pan Verne (pol.). [dostęp 2014-05-29].
  3. Katarzyna Długosz: Wizjoner Verne (pol.). Przegląd, 12 2005. [dostęp 2014-05-29].
  4. Akta Urzędu Stanu Cywilnego w Paryżu, akt urodzenia nr 10/3103/1861.
  5. Roger Maudhuy: La face cachée. France-Empire, 2005, s. 291. ISBN 2704809909.
  6. Spis dzieł Jules’a Verne’a z oznaczeniem prac, których autorstwo przypisuje się jego synowi - Michelowi.

Linki zewnętrzne[edytuj]

  • Michel Verne – wybór polskich przekładów prac pisarza